تبليغاتX
کوه نوردی، ورزش و سلامتی
ترجمه در مسیر دانایی

هوای سرد مانع کاهش وزن می شود

 

منبع : www.drmirkin.com  دوشنبه 7 ژانویه 2008

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

بسیاری از افراد در ماه های سرد با وجود انجام ورزش و کنترل برنامه غذایی شان ، وزن اضافه می کنند. یک دلیل آن ممکن است این باشد که به هنگام ورزش در هوای سرد نسبت به انجام ورزش در هوای گرم کالری کمتری می سوزانید. هرچه هوا گرمتر باشد ، قلب برای جلوگیری از گرمازدگی باید کار بیشتری انجام دهد. بیش از 70% انرژی تولیدی به وسیله ماهیچه ها به هنگام ورزش به صورت گرما تلف می شود. در نتیجه هر چه شدیدتر ورزش می کنید، به همان اندازه ماهیچه ها گرمتر می شوند. در هوای گرم ، قلب نه تنها باید خون اضافی را برای آوردن اکسیژن به عضله ها پمپ کند بلکه خون گرم را هم از ماهیچه های گرم شده به پوست ببرد تا در آنجا حرارت آن دفع شود.

از طرف دیگر ، در هوای سرد ، قلب  تنها باید خون را به عضلات و خون اضافی بسیار اندکی را برای دفع حرارت به پوست پمپ کند. ماهیچه ها به هنگام ورزش به اندازه کافی حرارت تولید می کنند که دیگر بدن نیازی به تولید حرارت بیشتر برای گرم نگاه داشتن شما ندارد. در نتیجه در هوای گرم قلب شدید تر کار می کند و کالری های بیشتری را می سوزاند. این اطلاعات نباید شما را ترغیب کند که در هوای سرد از ورزش باز بمانید ، چون در فرم مناسب بدنی بودن برنامه ای برای تمام طول سال است. در هر صورت این اطلاعات می تواند توضیح دهد که چرا بسیاری از مردم در می یابند که در طول زمستان حتی با وجود اینکه فعال هم هستند اندک اندک بر وزن شان اضافه می شود.

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 25 دی1386ساعت 17:0  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

زندگینامه ادموند هیلاری : اولین فاتح اورست


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 25 دی1386ساعت 9:42  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

دستهای سرد و پدیده رینودز

 

منبع : www.drmirkin.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

وقتی در هوای سرد بیرون انگشتان دست تان سفید می شود و درد می کند ، ممکن است دچار عارضه ای به نام پدیده رینودز (Raynaud's ) باشید. هنگام قرار گرفتن انگشتان در معرض هوای سرد ، رگ های خونی بسته می شوند ، پوست سفید می شود و درجه حرارت آنها پایین می آید. وقتی درجه حرارت به 59 درجه فارنهایت افت پیدا می کند ، بدن سعی می کند با باز کردن رگ های خونی پوست را نجات دهد و پوست قرمز می شود و شروع به خارش و سوزش می کند. در صورت گرم کردن دست ها در این زمان ، پوست آسیبی نخواهد دید اما اگر از محیط سرما خارج نشوید ، رگ های خونی دست ها می تواند بسته شوند و درجه حرارت دست ها تا درجه انجماد پایین بیاید و منجر به یخ زدگی شود.

رگ های خونی دست های افراد مبتلا به پدیده رینودز ، با رسیدن درجه حرارت پوست به 59 درجه فارنهایت ، باز نمی شوند. چندین بیماری ، کشیدن سیگار یا استفاده از وسایل لرزاننده می تواند سبب پدیده رینودز شود.

دو یا چند لایه دستکش و دستکش یک انگشتی بپوشید. وقتی انگشتان تان احساس سرما کردند ، دست های خود را در حالی که آرنج صاف است به طور سریع عقب و جلو حرکت دهید. این کار به مانند سانتریفیوژ خون را به داخل انگشتان تان خواهد راند و آنها را گرم خواهد کرد.

داروهای فشار خون موسوم به مسدود کننده کانال کلسیم نظیر Nifidipine می توانند به درمان و پیشگیری از پدیده رینودز کمک کنند. گزینه دیگر پماد نیتروگلیسرین است ، داروی تجویزی که برای درمان آنژین (angina ) استفاده می شود. وقتی در قسمت بازو استفاده می شود ، رگ های خونی منتهی به دست ها را باز می کند. دکترتان داروی مناسب را برای شما تجویز خواهد کرد.

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 23 دی1386ساعت 20:38  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

رینهولد مسنر :کوه نورد و قطب نورد

 

منبع : Encyclopedia Britannica 2008  

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

رینهولد مسنر متولد سپتامبر 1944 در برسانون ( بریکسون ) ایتالیا ، کوه نورد و قطب نوردی که به خاطر پیشگامی و صعود های دشوار به مرتفع ترین قلل جهان شهرت داشت. در سال 1978 او و پیتر هابلر اتریشی اولین افرادی بودند که به قله اورست (8850متر) ، مرتفع ترین کوه جهان ، بدون استفاده از اکسیژن کپسوله جهت تنفس صعود کردند ، و دو سال بعد اولین صعود انفرادی را به اورست انجام داد که این بار هم بدون استفاده از اکسیژن بود. او اولین کسی بود که توانست تمام 14 قله جهان با ارتفاع بیش از 8000 متر را صعود کند.

مسنر در منطقه آلمانی زبان آلپ های دولومیت در شمال ایتالیا بزرگ شد. پدرش او را وارد کوه نوردی کرد و از سن 13 سالگی صعود های دشوار زیادی را ابتدا در کوه های آلپ شرقی و بعدا در دیگر قلل آلپ انجام داد. در طی دهه 1960 مسنر یکی از اولین و قوی ترین طرفداران سبک " آلپی " کوه نوردی شد. این شیوه از کمترین مقدار وسایل سبک  وزن و از عدم حمایت خارجی یا از میزان اندکی از آن ( مثلا باربر های شرپا که به طور نمونه در کوه های هیمالیا به کار گرفته می شوند) پشتیبانی می کند.مسنر توسط برادر کوچکترش گونتر و هابلر به این فلسفه ( کوه نوردی ) پیوست. مسنر در سفر اکتشافی به کوه های آند پرو در سال 1969 با هابلر آشنا شد.

اولین سفرش به هیمالیا در سال 1970 انجام شد ، در آن زمان او و گونتر به نانگاپاربات ( 8126متر) صعود کردند و اولین کسانی بودند که توانستند از مسیر جبهه روپال ( جنوبی)  آن صعود کنند ؛ برادر ش در این صعود کشته شد ، و رینهولد با از دست دادن چندین انگشت پایش بر اثر یخ زدگی به زحمت توانست از این صعود دشوار جان سالم به در ببرد.

در سال 1975 مسنر و هابلر اولین صعودشان را به سبک آلپی به یک کوه 8000 متری بدون اکسیژن اضافی از جبهه شمال غربی گاشربروم 1 ( قله پنهان 8068 متر ) در رشته کوه قراقروم انجام دادند. به خاطر صعود تاریخی شان به کوه اورست بدون اکسیژن در سال 1978 ، مسنر و هابلر یک صعود اکتشافی بزرگ آلمانی-اتریشی را به این کوه همراهی کردند. این دو که خودشان به تنهایی از ارتفاع حدود 7985 متری در صبح هشتم ماه می رهسپار شده بودند ، در اوایل بعدازظهر به قله رسیدند. هابلر که از اثرات کمبود اکسیژن می ترسید به سرعت فرود آمد ، اما مسنر بسیار آرام به دنبال او می آمد. مسنر شرح ماجرایش را در اورست در کتاب Expedition zum Endpunkt (1978؛ اورست ، سفر اکتشافی به  نهایت ، 1979) چاپ کرد. صعود انفرادی شاخص مسنر به اورست در سال 1980به  همان اندازه قابل توجه بود.پس از سه روز صعود خسته کننده از سمت شمال کوه ( که در آن به داخل شکافی سقوط کرد) در 20 آگوست بر روی قله ایستاد. بعدا آن را اینگونه توصیف می کند:

" در رنجی دائمی بودم ؛ در تمام زندگیم هرگز به اندازه ای که در آن روز بر روی قله اورست خسته بودم ، خسته نشده بودم. آنجا فقط نشستم و نشستم و از همه چیز بی اطلاع بودم... می دانستم که قدرت بدنی ام تحلیل رفته بود."

مسنر به دست و پنجه نرم کردن با قلل مرتفع و معمولا از مسیرهایی دست نخورده ادامه داد. در سال 1978 دوباره به تنهایی و از مسیری جدید به قله نانگاپاربات صعود کرد و در سال 1979 رهبری تیمی شش نفره را به قله K2 ، دومین کوه مرتفع جهان ، به عهده داشت. در سال 1983 رهبری گروهی را در صعود های چشمگیر به چو اویو ( 8201 متر ) از مسیری جدید ، جبهه غربی بر عهده گرفت. و سال بعد از آن اولین تراورس را بین دو کوه 8000 متری گاشربروم 1 و 2 انجام داد. تا سال 1986 تمام کوه های 8000 متری دنیا را صعود کرده بود و بسیاری از این کوه ها را دو بار صعود نمود. در سال 1990 او و آرود فوش اولین کسانی بودند  که توانستند بدون حیوان یا ماشین با پای پیاده قطب جنوب را بپیمایند. سفر آنها ، که 2800 کیلومتر را در می گرفت ، در کتاب مسنر تحت عنوان Antarktis: Himmelund Holle Zugleich ( 1990 ؛ قطب جنوب : هم بهشت هم جهنم ، 1992 ) شرح داده می شود. زندگی نامه شخصی اش به نام Die Freiheit , aufzubrechen , woihinich will: ein Bergsteigerleben ( روح آزاد ، زندگی یک کوه نورد) در سال 1989 منتشر شد. همچنین مدرسه کوه نوردی سبک آلپی موفقی را تاسیس کرد و در سال 1999 در پارلمان اروپا انتخاب شد.

+ نوشته شده در  شنبه 22 دی1386ساعت 9:19  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

سر ادموند هیلاری در 88 سالگی فوت کرد

 

                           

nzherald.co.nz- سر ادموند هیلاری در سن 88 سالگی فوت کرد. وی در بیمارستان اوکلند سیتی در ساعت 9 صبح امروز در گذشت. هیلاری اولین فاتح اورست در سال 1953 بود. امروز نخست وزیر  هلن کلارک  سر ادموند را به عنوان  معروف ترین نیوزیلندی توصیف کرد که تا این زمان در نیوزیلند زندگی کرده است...

ادموند هیلاری - سمت چپ

+ نوشته شده در  جمعه 21 دی1386ساعت 11:34  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

K2

 

منبع : Encyclopedia Britannica 2007

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 k2

K2  که کوه گادوین اوستن هم نامیده می شود و به طور محلی داپسانگ یا چوگوری گفته می شود ، دومین قله مرتفع جهان (8611متر) پس از کوه اورست می باشد. K2  قسمتی از رشته کوه قراقروم (هیمالیا) را تشکیل می دهد و بخشی از آن در چین و بخشی در سمت غربی خط کنترل هندی-پاکستانی در جامو و کشمیر قرار گرفته است و در حال حاضر تحت کنترل دولت پاکستان است. این کوه پوشیده از یخچال و برف از پایه خود در حدود 15000 فوتی ( 4572 متری ) بر روی یخچال گادوین اوستن ، شاخه ای از یخچال بالتورو ، قد برافراشته است. این کوه در سال1856  ( 1234 شمسی )   توسط سرهنگ تی. جی. مونتگمری از اداره نقشه برداری هندوستان کشف و اندازه گیری شد و علامت K2  را بر آن نهادند چون دومین قله اندازه گیری شده در رشته کوه قراقروم بود. نام گادوین اوستن به خاطر اولین نقشه بردار این قله ، سرهنگ اچ. اچ. گادوین اوستن ، جغرافی دان انگلیسی قرن نوزدهم ، می باشد.

اولین تلاش برای رسیدن به قله توسط گروه اکتشافی انگلو-سویس در سال 1902 انجام شد که به ارتفاع   18600فوتی (5670 متر)  قسمت شمال شرقی قله صعود نمود. از جمله تلاش های موفق دیگر یک گروه اکتشافی ایتالیایی در سال 1909 به رهبری لوئیجی آمه دئو ، دوک آبروزی ، از طریق خط الراس جنوب شرقی ( که بعدا خط الراس آبروزی نامیده شد) بود که به ارتفاع حدود 20000 فوتی (6096 متری)رسید. در سال 1938 یک گروه اکتشافی آمریکایی به رهبری چارلز هوستون از طریق مسیر خط الراس  آبروزی به حدود 26000 فوتی (7924 متری)  رسید؛ در سال 1939 گروه اکتشافی با مدیریت فردی آمریکایی با دنبال کردن همان مسیر به حدود 27500 فوتی (8382 متری ) رسید ؛ و در سال 1953 سفر اکتشافی دیگری به رهبری هوستون به ارتفاع 25900 فوتی ( 7894 متری ) بر روی خط الراس آبروزی رسید. بالاخره در سال 1954 یک گروه اکتشافی شامل پنج دانشمند ( از جمله آردیتو دسیو جغرافی دان به عنوان سرپرست ) ، یک دکتر ، یک عکاس ، و 12 نفر دیگر از جمله یک پاکستانی موفق شدند علیرغم شرایط بسیار بد آب و هوایی ، خط الراس آبروزی را فتح کنند. آچیل کومپاگنونی و لینو لاسه دلی در ساعت 6 عصر روز 31 جولای1965 (1343 شمسی )  به قله رسیدند. در جریان این صعود ، ماریو پوچوز ، یکی از راهنماها ، بر اثر ذات الریه فوت کرد.

+ نوشته شده در  جمعه 21 دی1386ساعت 10:38  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

چرا ورزش از حافظه شما محافظت می کند: تحقیق جدید

 

منبع : www.drmirkin  1 ژانویه 2008

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

تحقیق جدید نشان می دهد که برنامه ورزشی منظم می تواند تا اندازه ای مانع از دست رفتن حافظه که همراه با پیر شدن اتفاق می افتد ، بشود. بخشی از مغز به نام هیپوکامپ ،  ایستگاه کنترل خاطراتی است که در بخش های دیگر مغز ذخیره می شوند. ساختار مغزی دیگر به نام کورتکس پیشانی ، ایستگاه مرکزی است که وقتی می خواهید چیزی را از گذشته به یاد بیاورید اطلاعات را از بخش های دیگر مغز جمع آوری می کند. پیری باعث جمع شدن مغز می شود و با این کار سیناپس هایی را که پیام ها را از یک عصب به عصبی دیگر منتقل می کنند، از دست می دهید. ورزش سبب می شود مغز ماده ای به نام (BNDF ) Brain Derived Neurotropic Factor  تولید کند که  سیناپس های قدیمی را تقویت  می کند و سبب رشد سیناپس های جدید می شود.  محققان برای نشان دادن اینکه برنامه ورزشی یک ساعت در روز ، چهار بار در هفته به مدت سه ماه  سبب رشد نرون های جدید در هیپوکامپ می شود از MRI های داوطلبان استفاده کردند. چندین مطالعه قبلی نشان داد که ورزش در موش ها هیپوکامپ را بزرگ تر می کند و سرعت ساخت اعصاب جدید را دو یا حتی سه برابر می کند. اما یک علت تمایز موش ها از انسان این است که بیشتر آنها دوست دارند بدوند و نیازی به تشویق برای گذراندن چندین ساعت در روز بر روی ترد میل ندارند . مدرکی هم در حال پیدایش است که فعالیت بدنی ممکن است در برابر اختلالات عصب شناختی از جمله آلزایمر و شکل های دیگر زوال عقل ، بیماری پارکینسون ، سکته های مغزی و آسیب نخاع اثر محافظت کنندگی داشته باشد. اگر ورزش نمی کنید پیش دکترتان بروید و ورزش را شروع کنید.
+ نوشته شده در  جمعه 21 دی1386ساعت 10:24  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

هورمون رشد مانع  از دست رفتن قدرت ماهیچه  نمی شود

 

منبع : www.drmirkin.com  یکشنبه 30 دسامبر 2007

مترجم: فریدون شیرمحمدلی

 

با پیر شدن در صورت ورزش نکردن ، انتظار از دست دادن فیبر های عضله و قدرت آن را داشته باشید. مطالعه ای انجام شده در دانشگاه فلوریدا در Gainesville نشان می دهد که برنامه تمرین ورزشی در سالمندی به موش های پیر کمک می کند تا این از دست رفتگی اندازه و قدرت ماهیچه مرتبط با سن معکوس شود. (مجله فیزیولوژی آمریکا:Regulatory , Integrative , and Comparative physiology , November 14 , 2007  ) این مطالعه همچنین نشان می دهد که مصرف کوتاه مدت هورمون رشد در سالمندی مانع از دست دادن قدرت ماهیچه جلوگیری نمی شود. مطالعات قبلی نشان می دهند که ممکن است به افراد در رهایی از چربی کمک کند.

در حال حاضر ، مدرک کافی وجود ندارد که فرد سالمند برای بهبود قدرت عضله هورمون رشد مصرف کند ، و اطلاعات بلند مدتی در مورد ایمنی آن نیست. مرگ های ناگهانی گزارش شده در ورزشکارانی که هورمون رشد مصرف کرده اند احتمالا به علت تاثیر بزرگ کردن عضله قلب بدون زیاد کردن منبع خون متناسب با آن می باشد. قلب بزرگتر مستلزم خون بیشتر است و نمی تواند نیاز های اکسیژنش را تامین کند ، در نتیجه ضربان آن نا منظم می شود.

+ نوشته شده در  جمعه 21 دی1386ساعت 10:17  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

غذاهای سوزاننده چربی

 

نویسنده : دکتر John Anne

منبع : www.health-fitness-corner.blogspot.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

غذاهای سوزاننده چربی به نوع خاصی از غذاها اشاره دارد که یا چربی های جمع شده در بدن را می سوزاند یا سوخت و ساز را بهبود می بخشد. با اضافه کردن این نوع غذاها به برنامه غذایی معمول تان به سهولت می توانید چربی را از بدن تان خارج کنید و خود را به تندرستی و فرم مناسب برسانید. در عمل ، غذاها به مانند سوخت و سوخت و ساز به مانند موتور عمل می کند. غذاها را مانند سوخت وارد موتور سوخت و ساز تان می کنید ، و این موتور مقداری از غذاها را جهت تهیه انرژی که برای فعال و زنده نگاه داشتن ما لازم است، استفاده می کند. اما تمام بخش های غذاهایی که می خوریم برای تولید انرژی به کار نمی رود ، به طور ساده به این دلیل که بیش از تقاضای واقعی برای تولید انرژی هستند. این غذاها که به هنگام تولید انرژی جذب نمی شوند ، بعدا به صورت چربی ذخیره می شوند و بقیه آن به صورت مواد زائد از بدن دفع می شوند.

افراد به چند دلیل چاق می شوند. علت آن می تواند خوردن غذاهای بیش از حد نیاز واقعی بدن باشد که مقدار اضافی جهت استفاده در آینده ذخیره می شود. شخص به علت فرآیند سوخت و ساز آرام هم می تواند چربی جمع کند. در فرآیند سوخت و ساز آرام ، غذاها به مقدار مناسب سوزانده نمی شوند.نتیجه ، تجمع غیر قابل اجتناب چربی است. دلیل سوم می تواند بی تحرکی باشد. اگر به اندازه کافی فعال نباشید ، بدن شانس سوزاندن غذاها را به دست نمی آورد. هر چند تعدادی  از بیماری ها هم در چاقی موثر هستند اما از حیطه این بحث خارج است.

این مقاله غذاهای مختلف سوزاننده چربی و انواع مختلف آنها را توضیح می دهد و روش های مختلف گنجاندن آنها را در برنامه غذایی روزانه تان پیشنهاد می کند.

 

 

مرکبات

مرکبات حاوی ویتامین C هستند که دارای خاصیت سوزانندگی چربی  است و کارآیی چربی را کاهش می دهد. می تواند میزان چربی را کاهش دهد. به علاوه ، می تواند چربی جامد را با مایع کردن به صورت رقیق در آورد. وقتی چربی رقیق می شود ، توانایی خود را برای ماندن در داخل بدن از دست می دهد. و در عوض به طور موثری از بدن  رانده می شود.

ویتامین C روی تجمع کلسترول هم تاثیر دارد. از این رو احتمال رسوب کلسترول را در رگ های خونی کاهش می دهد.

 برای بهره مندی از طعم این غذاهای سوزاننده چربی غنی از ویتامین C  ، می توانید پرتقال ، لیمو ، نارنگی و گریپ فروت را به برنامه غذایی روزانه تان اضافه کنید. این کار یقینا سوخت و ساز شما را بالا می برد و  در تنظیم سطح کلسترول هم کمک می کند.

 

لوبیای سویا

لسیتین ماده شیمیایی لوبیای سویا است. لسیتین به ساخته شدن غلافی به دور سلول های بدن تان کمک می کند که این سلول ها را در برابر تجمع چربی محافظت می کند و نیز قادر است چربی هایی را که قبلا در بدن تان رسوب کرده است تجزیه کند.

برای  رهایی از مشکل چاقی می توانید چندین بار در هفته فرآورده های سویا را مصرف کنید.

 

میوه های تازه

پکتین عنصری اساسی است که محدودیتی  طبیعی را روی سلول های بدن در مورد مقدار مصرف چربی ایجاد می کند. پکتین در انواع سیب و در بیشتر توت ها و دیگر میوه های تازه یافت می شود. پکتین می تواند به علت داشتن خاصیت پیوند با آب مواد آبی را جذب کند. پکتین به آزاد شدن چربی ها از سلول ها کمک می کند. در نتیجه میوه های تازه می توانند گزینه های ایده آلی برای غذاهای سوزاننده چربی باشند.

 

روغن سیر

روغن سیر در کاهش مقدار اسیدهای چرب از سلول های بدن موثر شناخته شده است. اگر آن را به عنوان بخشی از غذاهای سوزاننده چربی مصرف کنید می تواند سطح رسوب های چربی را کاهش دهد. سیر از جمله روغن سیر دارای خاصیت آنتی بیوتیکی است. بنابر این می توانید در عفونت های باکتریایی زیادی استفاده نمایید.

 

چربی های مایع

این باور درستی نیست که تمام انواع چربی ها برای سلامتی بد هستند. بلکه چربی های مایع را می توانید به عنوان یکی از اساسی ترین غذاهای سوزاننده چربی به حساب بیاورید. این روغن ها به سیستم بدنتان کمک می کند تا مواد چربی سفت را از بدنتان حذف کنید. روغن ذرت ، روغن بادام زمینی روغن گلرنگ ، روغن  تخم آفتاب گردان منابع عالی چربی های مایع هستند.

چربی های مایع عملا محتوای چربی سخت را با رهاسازی اسیدهای چرب فسفولیپید تجزیه می کنند. چربی های مایع به دو روش عمل می کنند اول این که چربی های مورد نیاز بدن را تامین می کنند. ثانیا به سیستم بدن کمک می کند تا چربی های سخت را از خود دفع کند.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 18 دی1386ساعت 9:16  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

چاره خستگی شغلی

 

منبع : www.drmirkin.com  پنج شنبه 27 دسامبر 2007

مترجم: فریدون شیرمحمدلی

 

اگر شغلی دارید که نیازمند تلاش زیاد است و شما را وامی دارد که تمام روز در حال حرکت باشید ، در صورتی که در طول روز به جای خوردن غذای زیاد در وقت غذا ، اسنک های کوچکی را بخورید ، می توانید استقامت بیشتری داشته باشید. محققان دانشگاه مونتانا در میسولا نشان دادند که تغذیه از اسنک ها ی کربوهیدرات دار می تواند استقامت تان را در طی یک روز طولانی با حرکت مداوم ، استقامت شما را طولانی تر کند. این محققان از مردان و زنان خواستند که به طور متناوب به مدت  ده ساعت ورزش کنند. آنان در هر ساعت ، نه دقیقه وزنه برداری بالا تنه ، 19 دقیقه دوچرخه سواری ، و 20 دقیقه راه رفتن روی ترد میل ، با یک دقیقه استراحت بین هر ورزش انجام دادند. به دنبال اینها ده دقیقه استراحت و زمان تغذیه داشتند. آنانی که در هر ساعت کربوهبدرات مصرف  کردند ، قادر بودند قند بیشتری ( گلیکوژن ) را در عضلات شان نگهدارند و زمان طولانی تری را بدون احساس خستگی ورزش کنند.

 به هنگام ورزش ، عضلات انرژی شان را از قند عضله و چربی ذخیره شده در عضلات ، قند و چربی موجود در جریان خون و تا حد کمتری از پروتئین به دست می آورند. وقتی قند ذخیره شده ماهیچه ها تمام می شود برای سوزاندن غذا جهت بدست آوردن انرژی به اکسیژن بیشتری نیاز دارند. این موضوع باعث می شود ماهیچه ها احساس خستگی کنند و انجام هماهنگی بسیار مشکل شود. مصرف هر نوع منبع قند یا کربوهیدرات ها در طی ورزش قند ماهیچه را حفظ می کند و استقامت را افزایش می دهد.

+ نوشته شده در  دوشنبه 17 دی1386ساعت 14:33  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

چرا فعالیت منجر به خستگی می شود

 

منبع :wwwsciencedaily.com  28 دسامبر 2007

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

دونده ها تلاش می کنند گام های شان را افزایش دهند ( اما نمی توانند ) ، دوچرخه سوار هایی که سریعتر از این نمی توانند رکاب بزنند و شناگرهایی که نمی توانند حرکت شان را سریعتر کنند ، چرا ؟ دانشمندان علت را یافته اند. محققان دانشگاه اکستر  و دانشگاه دولتی کانزاس تغییرات چشمگیری را کشف کرده اند که به هنگام فشار به خودمان در طی ورزش در ماهیچه های مان رخ می دهد.

همه ما سطح قابل تحملی از سطح شدت ورزش را داریم که به " قدرت بحرانی " معروف است. این سطح را می توانیم با تناسب اندام بیشتر افزایش دهیم ، اما همیشه ما را مستلزم به کار در حدود 80-75 % حداکثر ظرفیت مان می کند. این تحقیق که در مجله فیزیولوژی آمریکا : Regulatory, integrated and Comparative physiology  منتشر شد ، نشان می دهد که چرا وقتی فراتر از این سطح می رویم  مجبور می شویم فعالیت را کاهش دهیم یا به کلی متوقف کنیم. این اولین باری است که دانشمندان فرآیندهایی را بررسی کرده اند که وقتی از این قدرت بحرانی تجاوز می کنیم در داخل ماهیچه ها روی می دهد.

این مطالعه نشان داد که وقتی از قدرت بحرانی فراتر می رویم ، سطح PH  که به طور عادی در ماهیچه های مان ثابت است ، به سرعت به سمت سطوحی که خصوصیت خستگی است رانده می شود. به علاوه ، سطح فسفوکراتین در ماهیچه ها ، ترکیب پر انرژی که به صورت ذخیره انرژی عمل می کند ، به هنگامی که شدت ورزش از قدرت بحرانی عبور می کند ، به سرعت تخلیه می شود.

پروفسور اندی جونز از دانشگاه اکستر ، نویسنده اصلی مقاله گفت :" ورزشکاران مفهوم "قدرت بحرانی " را به خوبی می دانند ، اما تا این زمان اطلاعی نداشتیم که چرا بدن ما به هنگام عبور از آن اینگونه به طور چشمگیر واکنش نشان می دهد. از سرعت و میزان تغییر در ماهیچه ها شگفت زده شدیم."

تیم تحقیقاتی برای برآورد تغییرات در متابولیت ها در عضلات پای شش داوطلب مرد که درست در زیر و بالای قدرت بحرانی ورزش کردند ، از اسکنر رزونانس مغناطیسی استفاده کردند.

این تحقیق توضیح فیزیکی را برای تجربیات ورزشکاران در همه سطوح توانایی ارائه می کند. پروفسور جونز نتیجه می گیرد که :" این نتایج نشان می دهد قدرت بحرانی معرف بالاترین شدت ورزشی است که به طور هوازی قابل تحمل است. یعنی اینکه احتمال دارد شدت مهمی برای به حداکثر رساندن منافع تمرین باشد. انجام ورزش فراتر از قدرت بحرانی نمی تواند به مدت طولانی دوام پیدا کند چون با تغییرات در عضله مرتبط است که منجر به خستگی می شود."

 

بر گرفته از مطالب ارائه شده به وسیله دانشگاه اکستر.

+ نوشته شده در  شنبه 15 دی1386ساعت 13:15  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

10 روش عالی  برای بهبود سلامتی و طول عمر مردان

 

نویسنده : دکتر Mark Stibich   21 ژوئن 2007

منبع : www.longevity.about.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

مردان به طور متوسط 2/5 سال کمتر از زنان عمر می کنند. متوسط امید به زندگی برای زنان 4/80 سال و برای مردان 2/75 سال است. اینکه چرا مردان زودتر می میرند و چگونه می توانند عمر طولانی تری داشته باشند به وسیله محققان در حال بررسی است. حتی سازمانی به نام شبکه سلامت مردان وجود دارد که از ایجاد اداره دولتی در زمینه سلامتی مردان حمایت می کند(در آمریکا ) .

 با احتساب همه علل اصلی مرگ ، مردان زودتر می میرند. تا سن 36 سالگی ، زنان از نظر جمعیتی بر مردان غلبه دارند. در سن 100 سالگی ، زنان به نسبت 8 به 1 از مردان پیشی می گیرند. حتی مجله انجمن پزشکی آمریکا شماره ویژه ای را در مورد سلامت مردان منتشر ساخت. چگونه مردان می توانند این فاصله را کم کنند؟ ادامه مطلب را بخوانید.

 

1)از خشونت پرهیز کنید

 

مرگ های بر اثر خشونت اغلب افراد بسیار جوان را تحت تاثیر قرار می دهد که با پرهیز از آن عمر طولانی تر و زندگی سالمی را می داشتند. احتمال مرگ پسران 19-15 ساله بر اثر قتل دو برابر دختران در این گروه سنی می باشد. اکثر قتل ها جنایت های تصادفی به وسیله غریبه ها نیستند  بلکه بر اثر تشدید منازعات محلی یا اعمال جنایتکارانه  است. یاد بگیرید که در وضعیت های پر تنش خشم خود را کنترل  و آرامش خود را حفظ کنید.

 

2) با احتیاط رانندگی کنید.

احتمال مرگ مردان در حوادث رانندگی حدود دو برابر زنان است. مردان با جسارت بیشتری رانندگی می کنند و احتمال بستن کمربند ایمنی در آنها کمتر از زنان است. پس کمربندها را ببندید و خطر را دور کنید. رعایت چراغ های راهنمایی فقط چند دقیقه بیشتر وقت شما را می گیرند. رانندگی را بر اساس آرام ترین مسیر ها برنامه ریزی کنید. در چراغ های توقف نفس عمیق بکشید و برای کاهش خطرات کمتر رانندگی کنید.

3) با احتیاط کار کنید.

 

خطرناک ترین شغل ها را معمولا مردان به عهده دارند. نود و دو درصد مرگ های محل کار مربوط به مردان است. ایمنی محل کار را جدی بگیرید. تصمیمی نادرست ، نخواندن دفترچه راهنما یا شیر کنترل نشده می تواند منجر به واقعه ای دردناک شود. مطمئنا تماشای فیلم های ایمنی خسته کننده و خواندن راهنما ها مشکل هستند ، اما یادگیری نحوه استفاده و مراقبت مناسب از ابزار و ماشین آلات حیاتی است.

 

4) نوشابه های الکلی ، سیگار یا دارو مصرف نکنید.

مردان بیشتر می خورند ( نوشابه ای الکلی) ، سیگار بیشتری می کشند و داروهای بیشتری مصرف می کنند. این کار به روشنی به خطر مرگ ناگهانی و نیز ابتلا به مشکلات دراز مدت سلامتی نظیر سرطان ریه ، سیروز ( یک نوع بیماری کبدی ) و مشکلات تنفسی کمک می کند. الکل ، سیگار و داروها مواد اعتیاد آوری هستند که لازم است با احتیاط مصرف شوند. اگر می خواهید سیگار را ترک کنید یا نوشیدن نوشابه های الکلی را کنار بگذارید منابع زیادی برای کمک به شما وجود دارد.

 

5) معاینه پزشکی انجام دهید.

تعداد بسیار اندکی از مردان صرفا برای انجام معاینه پزشکی می روند. احتمال رفتن زنان جهت معاینات پزشکی پیشگیرانه و غربال گری های سلامتی  دو برابر مردان می باشد. تشخیص و درمان زود رس می تواند از توسعه مشکلات و تبدیل آنها به بیماری های تمام عیار پیشگیری کند. به دکتر بروید و پوست ، قلب ، خون و دیگر قسمت های بدن را معاینه کنید.

 

6) کمک بگیرید.

مردان از نظر تقاضای کمک کردن آوازه خوبی ندارند. احتمال زیادی وجود دارد که مردان قبل از رفتن به نزد دکتر ، روز های بیشتری را با علائم شدید به سر برند. نیز احتمال اینکه مردان کمک های روانی درخواست کنند کمتر است. در نتیجه بیماری مردان دیرتر تشخیص داده می شود و احتمال خودکشی در آنها بیشتر است. اگر فکر می کنید به کمک نیاز دارید ، بروید و از کمک دیگران بهره ببرید. اجتناب از درخواست کمک به هنگام نیاز مشکل بزرگتری را در آینده ای ایجاد می کند.

 

7) به حرف دکتر تان گوش کنید.

وقتی پیش دکتر می روید به حرف های او گوش کنید. مردان در مقایسه با زنان کمتر به توصیه های دکتر شان عمل می کنند. دارو را طبق دستور مصرف کنید ، تغییرات تغذیه ای و روش زندگی را طبق توصیه انجام دهید و با اینکار سریعتر بهبود خواهید یافت.خود درمانی نکنید.

 

8) زندگی تان را هدفمند سازید.

 85 درصد خودکشی های سنین 65 سال به بالا مربوط به مردان است. تنهایی ، افسردگی و مشکل در پیدا کردن هدف پس از بازنشستگی همگی در این نرخ بالا تر خودکشی سهیم هستند. اگر افسرده هستید دنبال کمک بروید و زندگی خود را با خانواده ، دوستان و فعالیت های هدفمند پر کنید.

 

9) از خودتان مراقبت کنید.

فکر می کنند که زنان در مراقبت از خودشان بهتر از مردان عمل می کنند. با مراقبت از بدن تان ، ورزش کردن و صحیح خوردن می توانید عمر طولانی داشته باشید. سلامت مردان مستلزم ورزش ، تغذیه ، کنترل استرس ، روابط اجتماعی ، معاینات پزشکی منظم و تعادل احساسی است. کمی وقت بگذارید و فکر کنید کدام قسمت ها نیاز به بهبود دارند و فهرستی از تغییراتی را که لازم است انجام شود تهیه کنید. بعد روی این تغییرات کار کنید. مراقبت از خود هدیه ای است به خود و خانواده تان .

 

10) از قلب خود مراقبت کنید.

 احتمال مرگ مردان سنین 55 تا 74 ساله بر اثر بیماری قلبی دو برابر زنان است. با ورزش ، آرامش و مواظبت از کلسترول  مراقب  سلامت قلب تان باشید. اگر خطر این قاتل شماره یک را کاهش دهید ، شانس خوبی برای افزودن بر سالهای عمرتان دارید. در مورد سلامت قلب و تغییراتی را که می توانید برای کاهش خطر حمله قلبی انجام دهید یاد بگیرید.

+ نوشته شده در  جمعه 14 دی1386ساعت 21:50  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

          سردرد ناشی از ورزش

 

منبع : www.relieve-migraine-headache.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

این سردرد از بدترین نوع تسلسل باطل است. شما مبتلا به سردرد ناشی از ورزش می شوید ، ولی باز همان ورزش است که می تواند موثرترین روش  توقف سردرد تان باشد! برخی افراد دچار  میگرن از ورزش کردن می ترسند ، از اینکه ورزش ممکن است درد کوبنده ای ایجاد کند که می تواند ساعت ها یا روز ها ادامه یابد.افراد با سردرد های تنشی سعی می کنند ورزش کنند ، اما در می یابند که درد فقط افزایش پیدا می کند. در این مورد چه کار می توانید بکنید؟

 

چرا ورزش می تواند سبب سردرد شود؟

به چند دلیل سردرد ناشی از ورزش می توان گریبانگیر شما شود. ابتدا ، ذکر این نکته مهم است که سردرد می تواند علامت موردی بسیار جدی باشد. اگر چنین سردردی برای اولین بار بر شما عارض شد ، یا بسیار بدتر از سردرد های قبل است ، همین الان پیش دکتر بروید. دکتر می تواند موارد جدی تر را جدا کند و توصیه هایی به شما بکند.

در مورد اکثر ما ، علت آن جدی نیست! ورزش بسیار شدید شایع ترین علت می باشد.این نوع سردرد ناشی از ورزش به طور بسیار معمول در افرادی که ورزش هایی مانند وزنه برداری انجام می دهند پیش می آید. در مورد مبتلایان به  میگرن ، در صورت شروع یک برنامه ورزشی ، این سردرد ممکن است  تنها یک شوک به سیستم تان باشد. تغییرات اغلب باعث تحریک میگرن خواهند شد. برخی معتقدند که علت سردرد گشاد شدن رگ های خونی در طی ورزش است. در مورد بقیه ، علت افت سطوح قند خون است.

 

9                                  روش متوقف کردن سردرد ناشی از ورزش

 

  1. قبل از آغاز ورزش خودتان را گرم و پس از ورزش سرد کنید.ابتدا کمی ورزش سبک انجام دهید یا چند دقیقه  حرکات کششی را امتحان کنید. این کار نه تنها سردرد ناشی از ورزش را از بین می برد بلکه به پرهیز از درد زیاد ماهیچه که می تواند بعدا به سردرد منجر شود ، کمک کند.
  2. به آرامی شروع کنید. اگر تازه یک برنامه ورزشی را شروع کرده اید ، با ورزش شدید آغاز نکنید. می توانید چیزی به سادگی یک پیاده روی سریع روزانه را دنبال کنید و بعد وقتی بدن تان عادت کرد ، ادامه دهید. عقل حکم می کند که قبل از شروع یک برنامه ورزشی جدید ، به خصوص اگر بالای 40 سال هستید یا آسیب یا مشکل قلبی دارید ، با دکتر تان مشورت کنید.
  3. به بدنتان خوب آب برسانید.یعنی آب بنوشید!
  4. از ورزشی که شامل خم شدن طولانی مدت است اجتناب کنید.
  5. اگر به توصیه های فوق عمل کردید و هنوز هم دچار سردرد می شوید ، قبل از شروع ورزش تعدادی از NSAIDs نظیر ایبوپروفن (Advil ) را امتحان کنید.
  6. ورزش آرام تری را امتحان کنید. شدت کمتر ، کشش بیشتر . برای مثال اگر تنیس ایجاد مشکل می کند ، به جای آن شنا را امتحان کنید.
  7. قبل از شروع ورزش  ، مصرف دارویی که رگ های خونی را منقبض می کند نظیر Ergomar را امتحان کنید.
  8. اگر مشکل ، افت سطوح قند خون باشد قبل از شروع ورزش قرص گلوکز بخورید و بعد پس از اتمام ورزش ( در ظرف یک ساعت ) یک اسنک نشاسته ای یا از این هم بهتر غذایی کامل بخورید.
  9. ورزش را به آرامی به پایان ببرید.اگر در حال ورزش شدید هستید ، به ناگهان متوقف نکنید.
  10. داروهای مورد استفاده متداول : انجمن بین المللی سردرد می نویسد که  Indocin  ( داروی ضد التهاب ) به طور رایج برای درمان این نوع سردرد (سردرد primary exertional یا سردرد primary cough ) استفاده می شود. برخی بیماران ergotamine tartrate را هم مصرف کرده اند. در مصرف این داروها باید احتیاط کرد – اول حتما با دکتر خود مشورت کنید.

 

اگر این توصیه ها را دنبال کنید و به طور منظم ورزش کنید ، در می یابید که این سردرد ها کمتر و کمتر و فواید آن بیشتر و بیشتر می شوند. اجتناب از ورزش به خاطر سردرد ناشی از ورزش یک پس روی است. وقت آن است که رو به جلو و رو به بالا حرکت کنیم !

+ نوشته شده در  چهارشنبه 12 دی1386ساعت 22:51  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

فواید ورزش برای زنان در تمام سنین

 

 

نویسنده : Elizabeth Quinn  21 نوامبر 2003

بازبینی : دکترRich Fogoros

منبع : www.about.com

مترجم: فریدون شیرمحمدلی

 

چرا همه زنان باید ورزش کنند

فرقی نمی کند که یک زن از چه سنی فعالیت بدنی را آغاز می کند، تحقیقات رو به رشد پیوسته از این نظر حمایت می کنند که  فواید افزایش فعالیت بسیار زیاد است و در سرتاسر زندگی زن بی نهایت سودمند است.

 

جوانی

تا همین اواخر ، اکثر مردم بر این باور بودند که بچه ها لازم نیست نگران انجام ورزش کافی باشند. اما با ظهور تلویزیون و حالا رایانه ، نسل رو به رشد بچه های بدون فعالیت ، در حال تبدیل به نسل بعدی بزرگسالان ناسالم می باشند.تحقیق اخیر نشان می دهد که توسعه بیماری قلبی در جوانی شروع می شود. با توجه به اینکه امروزه بیماری قلبی و عروقی علت اصلی مرگ زنان و نیز مردان می باشد ، می توان نتیجه گرفت که دوران کودکی و نوجوانی زمان مناسبی برای توسعه عادات سالم شیوه زندگی از جمله ورزش است.

 

میانسالی

در دوران میانسالی ، شایع ترین شکایت بدنی در میان زنان افزایش وزن است. این افزایش آرام اما پیوسته و مستمر چیزی است که اکثریت زنان میانسال تجربه می کنند. کارشناسان در مورد علت این افزایش خزشی وزن هم عقیده نیستند. برخی معتقدند که علت آن تا حدی تغییرات هورمونی است، دیگران استدلال می کنند که به احتمال زیاد به علت آن کاهش میزان بافت عضلانی بدون چربی است که منجر به سوخت و ساز آهسته تر می شود.

مطالعات تحقیقی توسط دکتر واین وسکات ، مدیر تناسب اندام در South Shore YMCA در کوینسی ماساچوست  نشان داده است  زنانی که در سرتاسر میانسالی فعال باقی می مانند ، ماهیچه بی چربی بیشتر ، سرعت های سوخت و ساز بالاتر و افزایش وزن کمتری نسبت به همتایان بدون فعالیت شان نشان دادند.

تحقیق همچنین نشان داده است که بسیاری از بیماری های شایع زنان میانسال را می توان از طریق ورزش تسکین یا کنترل کرد. ورزش می تواند کیفیت خواب و سطوح انرژی روزانه را بهبود بخشد و می تواند به پیشگیری از بیماری های مزمن نظیر فشار خون بالا ، دیابت نوع 2 ، سطوح بالای کلسترول ، افسردگی و آرتروز کمک کند. یکی از قانع کننده ترین دلایل شروع برنامه ورزشی در میانسالی دور کردن اثرات فرساینده پوکی استخوان است. تا حد زیادی آشکار است که تراکم استخوان زنان حتی قبل از میانسالی شروع به کاهش می کند و پس از یائسگی این کاهش  سرعت می گیرد. اگر چه اکثر انواع فعالیت ها مقداری اثر حفاظتی در برابر کاهش استخوان دارند ، به نظر می رسد ورزش های تحمل کننده وزن نظیر پیاده روی ، دو آرام و تمرینات قدرتی بیشترین فواید را ارائه می کنند.

 

سالمندی

پزشکانی که با  سالمندان کار می کنند جزو گروه پزشکانی هستند  که از ورزش برای مبارزه با آسیب ، ناخوشی و بیماری استفاده می کنند و  تعداد این دکترها به سرعت در حال ازدیاد است.دکتر اسکات گروس فیزیوتراپیست واشنگتن به طور معمول برای بیماران سالمندش برنامه های ورزشی تجویز می کند. وی می گوید:" قدرت عضلانی ، انعطاف پذیری و استقامت کاهش یافته علت اصلی بسیاری از بیماری هایی است که در میان سالمندان به ویژه زنان می بینیم . از نظر زندگی روزانه ، زن 75 ساله عادی به ندرت قدرت کافی دارد که خرید های مایحتاج خود را تا چند پله حمل کند و یقینا پس از افتادن روی کف اتاق نمی تواند خود را بلند کند. " خبر خوب اینکه هیچ وقت برای شروع دیر نیست. بنیاد مک آرتور که محققان آن به مدت یک دهه مشغول مطالعه سالمند شدن موفق بودند ، دریافته اند که حتی افرادی که در دهه 90 زندگی شان هستند و قبلا هرگز ورزش نکرده اند می توانند از لحاظ جسمانی متناسب تر شوند و می توانند از کیفیت بهبود یافته زندگی لذت ببرند ، حتی اگر مشکلات سلامتی هم داشته باشند.

 

همین الان شروع کنید

وقتی تصمیم گرفتید که ورزش کنید ، منتظر نمانید. اگر امروز با چیز بسیار ساده ای مانند برنامه پیاده روی شروع کنید ، کلید زندگی سالم را پیدا خواهید کرد. برای بسیاری از زنان جوان ، پیر یا میانسال ، روزی که برنامه ورزشی را شروع می کنند می تواند روزی باشد که کلید بهبود  کیفیت زندگی را پیدا می کنند.

+ نوشته شده در  سه شنبه 11 دی1386ساعت 8:5  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

نخستين زن ايراني در راه قطب

يکشنبه 9 دی ماه 1386   08:53

 

جام جم آنلاين: يك دانشجوي ايراني به همراه هياتي از محققان و دانشجويان از سراسر جهان به قطب جنوب سفر مي‌كند.
به گزارش خبرگزاري ايسنا ، آيرين شيوايي، دانشجوي فيزيك و از همكاران تحريريه «نجوم» به آرژانتين عزيمت كرد تا به همراه هياتي بين‌المللي از دانشمندان، محققان و دانشجويان كه از دوشنبه در اين كشور گردهم آمده‌اند، سفر علمي دوهفته‌يي خود را به سوي قطب جنوب آغاز كند.
اين سفر به منظور آشنايي و بررسي قطب جنوب و افزايش آگاهي عمومي درباره اين منطقه و جلب توجه جهانيان به موضوع «گرمايش زمين» در قالب برنامه STUDENT ON ICE ترتيب داده شده و انوشه انصاري، نخستين فضانورد ايراني، حمايت مالي از حضور يك نفر از ايران در اين سفر را برعهده گرفته است.
پيش از اين چهار ايراني به قطب جنوب سفر كرده‌اند كه آخرين آنها حميد جديري خداشناس و بابك امين تفرشي (منجمان آماتور) بودند و آيرين شيوايي به عنوان پنجمين ايراني و نخستين زن ايراني راهي سرزمين‌هاي يخ‌بسته جنوب مي‌شود.

+ نوشته شده در  دوشنبه 10 دی1386ساعت 13:54  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

گزارش توماس هومر(Tomaz Humar ) از مسیر جدید صعود شده  به صورت  انفرادی و به شیوه  آلپی  در جبهه جنوبی آناپورنا

 

 

منبع : www.mounteverest.com  16 نوامبر 2007

مترجم : فریدون شیرمحمدلیتوماس هومر

 

در 28 اکتبر 2007 توماس هومر مسیر جدیدی را به طور انفرادی به شیوه کاملا آلپی در طول سمت راست جبهه جنوبی آناپورنا طی نمود. او مسیر دست نخورده ای را تا ارتفاع 7500 متری صعود کرد که در آنجا با مسیر خط الراس شرقی برخورد نمود و با ادامه آن از سمت قله شرقی به ارتفاع 8047 متری رسید. در اینجا گزارشی را بطور مستقیم از زبان خود او می خوانیم که همراه با آن عکس های حیرت انگیزی را می بینید.

این گزارش از طرف تیم C.A.M.P  ارسال شده است که در زیر می خوانید:

 

مسیر

هومر گزارش سفر خلاصه ای را به صورت روز شمار تنظیم کرده است تا به روشن شدن مسیر کمک کند که این یقینا در تاریخ به عنوان یکی از جدید ترین و برجسته ترین صعود های هیمالیایی ثبت خواهد شد. مسیر هومر کاملا جدید است و به صورت انفرادی به شیوه کاملا آلپی در ناحیه ای از دیواره انجام شد که در گذشته تنها یک بار صعود شده بود. ( تیم لهستانی Hajzer-Kukuczka در سال 1988 مسیری را در این جبهه صعود کرده است ) .توماس هومر درست قبل از قله ( دائولاگیری و نیلیگیری در پشت سر )

با ترسیم جزئیات مسیر و پس از تائید آرتور هاجزر ، روشن است که این دو مسیر کاملا جدای از هم هستند و ناحیه کاملا متفاوتی را در بر می گیرند. تنها نقطه تلاقی میان این دو مسیر در ارتفاع 5800 متری در سکوی یخ است که در آنجا هومر اولین کمپ موقتش را برپا کرد. اطلاعات بیشتر در مورد مسیر 1988 لهستانی را می توان در مجله American Alpine Journal سال 1989 ( صفحات 219-217 ) پیدا نمود.

هومر می گوید:" من مسیر جدیدی را به شیوه کاملا آلپی صعود کردم و اطلاعی نداشتم که تیمی در سال 1988 این دیواره را در فاصله ای نه چندان دور از مسیر جدید من صعود کرده است. این مسیر را تنها در دو روز ( صعود و فرود ) در شرایطی وحشتناک صعود کردم. هوا در تمام طول سپتامبر به جز چند وقفه شدیدا بارانی و برفی بود. وقتی صعود را شروع کردم بادی که از شمال – شمال غرب – که Jet Stream نامیده می شود -   شکل وحشیانه ای به خود گرفت و به سرعت 150-100 کیلومتر در ساعت رسید. در سال 1997 همان نوع باد علت مرگ همنوردم جانز جکلیک بود. "خط قرمز مسیر توماس هومر (7500 -6000 متر ). خط زرد مسیر لهستانی

 

صعود

 

24 اکتبر

" من با دوستم جاگات لیمبو راهی این سفر شدم. از یخچال عبور کردیم و راهمان را به صورت پیچ در پیچ از میان ستون هایی از سنگ و یخ در زیر دیواره در ارتفاع 5800 متری ادامه دادیم. اولین کمپ موقت مان را بر روی سکوی یخ کوچکی در ارتفاع 5800 متری بر پا کردیم. شب مانی اول (5800 متر ) بر روی سکوی یخ کوچک Rock Island ( بخشی از صعود بین 5000 و 5800 متر ) .

 

25 اکتبر

" به علت بادهای شدید و ناراحتی معده تمام روز را در کمپ موقت مان در ارتفاع 5800 متری باقی ماندیم. به علاوه ، من هم هم هوا نشده بودم. به عنوان تمرین فقط به Thapu Chuli  (5890 متر ) صعود کرده بودم و در ارتفاع بیش از 5300 متر شب مانی نکردم. این  ارتفاع ها برای هم هوایی مناسب برای قله ای به ارتفاع 800 متر ناکافی  است."شب مانی اول (5800 متر ) بر روی سکوی یخی کوچک .

 

26 اکتبر

"کوه نوردی را در ساعت 6 صبح آغاز کردم- نه کلاهی ، نه طنابی ، نه بندی – فقط وسایل خواب ، مقداری غذا و گاز همراه بردم. .وسایل  دیگر را پیش جاگات گذاشتم که در صورتی که بر نگشتم فرود را بایستی به تنهایی انجام می داد. در ساعت 3 عصر ، شروع به کندن حفره ای در یخ در ارتفاع 7200 متری کردم . این دومین کمپ موقت من است."

" تمام روز را در داخل حفره یخی سپری کردم تا بیشتر هم هوا شوم – نمی خواهم خطر ادم برای من پیش بیاید. باد واقعاً قوی است و سرعت آن بیش از 100 کیلومتر در ساعت است. مسیر قله شرقی آناپورنا ( 8047 متر )

 

28 اکتبر

" ساعت 6 صبح زنگ به صدا در می آید. نخوابیده ام. تنها انتظار می کشیدم که لحظه خوب فرا برسد و بیرون بروم.آسمان صاف است. باد قوی و ... سرد است. ( هواشناسی سویس به من هشدار داده بود که به علت باد های قوی Jet Stream از خط الراس عبور نکنم ). خیلی سبک صعود می کنم همراهم فقط 2 لیتر آب میوه می برم که در همان ساعت اول یخ می زند. پس از دو ساعت ، موفق می شوم به خط الراس شرقی در 7500 متری که Loretan و Joss در سال 1984 از آنجا عبور کردند برسم. علیرغم باد بسیار شدید ، حرکت به طرف قله شرقی را ادامه دادم. تا ساعت 10 صبح بیشتر قسمت های خط الراس شرقی را پیمودم و قله را بسیار دم دست احساس می کردم. هر ساعت که می گذرد ، باد قوی می شود. با صعود به ارتفاع بالاتر ، سقوط های یخ و برف از نظر شدت و فراوانی افزایش پیدا می کند و خطر سقوط بهمن جدی تر می شود.قبل از ساعت 3 عصر بر فراز قله شرقی در ارتفاع 8047 متری ایستاده ام. به خدا توکل می کنم  ، دعا می کنم ، احساس ایمنی می کنم! ولو اینکه هوا خوب باشد هرگز جرات نمی کنم به طرف قله اصلی در ارتفاع 8091 متر ادامه مسیر دهم چون خداوند  قبلا یک بار در سال 1995 این امکان را به من داد که به آنجا برسم. آن اولین 8000 متری من بود ، این تنها جوابی است که به این سوال دارم که چرا آناپورنا را انتخاب کردم ، (چون) 20 سال از زمانی که کوه نوردی " روش زندگی ام " شد می گذرد.منظره از بالای خط الراس شرقی. کمپ اصلی بین ابرها و هیون چولی قرار گرفته که می توان در پشت سر قرار گرفته است

بلافاصله فرود را شروع کردم. به جاگات زنگ می زنم تا بگویم من دارم بر میگردم. او از شنیدن صدای من واقعاً خوشحال می شود. آخرین تماسی که داشتیم 10 صبح بود و از آن زمان مشغول دعا برای من بود. با تاریک شدن هوا به ابتدای خط الراس شرقی می رسم.

خیلی خسته هستم ، از زمانی که توانستم  چیزی بخورم یا بنوشم وقت خیلی زیادی می گذرد. هوا کاملا تاریک است و نمی توانم  هیچ کدام از رد پاهایم را ببینم . گم شدم ، اما در روح خود می دانم که خدا با من است. به علت درجه حرارت پایین ، چراغ پیشانی ام کار نمی کند و در سرما و تاریکی قبل از ادامه مسیر باید در انتظار در آمدن ماه بمانم. در ساعت 25/8 شب به کمپ موقتم در ارتفاع 7200 متری می رسم. کاملا از نفس افتاده ام.

این پیام کوتاه را می فرستم :

" سعادتمند ، در کمپ موقت. مسیر جدید تا 7500 متر+ بعد طولانی ترین سفر به درون خودم . آناپورنای شرقی 8000 متر+ و برگشت پس از 14 ساعت به وقت زمینی. همه چیز خوب بود ، اما اگر این باد 60 کیلومتر در ساعت بود ، آهسته تر رانندگی می کردم. "Rock Island ( بخشی از صعود بین 5000 متر و 8500 متر )

به فکر فرو می روم و به هنگام انتظار برای فرا رسیدن سپیده دم یک فنجان چای آماده می کنم.

 

29 اکتبر

در ساعت 8 صبح ، فرود خود را به کمپ اولم در 5800 متر شروع می کنم. پس از چهار ساعت فرود ( 1400 متر ) جاگارت را می بینم. به دکترم ، آندا پردان ، که در کمپ اصلی منتظرم است  زنگ می زنم. همچنین به والدینم ، دوست دخترم ، بچه هایم و آژانس زنگ می زنم... همه چیز ok است ، من به قله رسیدم و به سلامت پایین آمده ام ! همان روز به طرف کمپ اصلی (4150 متر) می رویم و ساعت 30/8 شب به آنجا می رسیم.

پس از توضیح جزئیات صعود تا ساعت 2 صبح ، وسایل مان را در کمپ اصلی جمع   و برای برگشت به خانه آماده می کنیم. بعدازظهر ، نجات سه عضو سفر اکتشافی کره ای در Annapaurna Fang  را سازماندهی می کنیم. بعد به چومر ونگ در ارتفاع 2100 متری می رویم.منظره از دیواره جنوبی آناپورنا از ارتفاع 5800 متری.

 

2 نوامبر

پس از یک روز اقامت در Pokhara به کاتماندو می رسیم. چهار ساعت با الیزابت هاولی و ریچارد سالیسبوری  ملاقات می کنم و یک گزارش رسمی را به آنها می دهم – همان جزییاتی که در بالا آمد."

 

7 نوامبر

به زادگاهم اسلونی بر می گردم.

 

توماس هومر در 18 فوریه 1969 در Ljubljana اسلونی به دنیا آمد. او در حال حاضر در Stranje زندگی می کند و در اداره گمرک Ljubljana   مشغول به کار است. او از سال1987  عضو شاخه Kamnik باشگاه      Alpine Club بوده است و 1500 صعود را انجام داد ، که 70 مورد آن اولین صعود ها در داخل و خارج از کشور بود.منظره از کمپ موقت دوم در 7200 متری

قابل توجه ترین صعود های توماس ، صعود های دشوار در ارتفاعات اندکی پایین تر بوده است: مسیرهای جدید بر روی Ama Dablam ، Lobuche ، Nuptse west ، دائولاگیری (بدون صعود به قله ) ، جبهه جنوبی آکونکاگوا و غیره.

 

 

 

 

 

جاگات و من در حال فرود به  کمپ ABC در ارتفاع 5100 متری. بالا خره سالم برگشتیم.

آناپورنا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کمپ اصلی از چادر من.

خط قرمز : توماس هومر سال 2007 . خط زرد: هاجزر-کوکوزکا سال 1988 .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برای توضیحات هر عکس علامت موس را روی عکس قرار دهید.

تمام عکس ها توسط خور هومر گرفته شده اند.

+ نوشته شده در  دوشنبه 10 دی1386ساعت 13:42  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

                         مبارزه با اثرات پیری با ورزش

 

نویسنده : Paign Waechner

منبع : www.about.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

آیا چشمه جوانی وجود دارد؟

آیا به دنبال چشمه جوانی هستید؟ آیا می خواهید در زمان پیری مستقل و در سلامتی کامل به سر ببرید؟ آیا خوب نخواهد بود که در سال های طلائی تان بدون ناتوانی و بیماری به پیش بروید؟ هیچ دلیلی وجود ندارد که شما نتوانید در پیری سالم باشید ، اما ممکن است اندکی کار لازم باشد. شما می دانید که چقدر ورزش مهم است ، مگر نه ؟ مطالعات نشان می دهند که ورزش برای ارتقا سلامتی ، استقلال عمل و کیفیت زندگی سالمندان مهم  است. به عبارت دیگر ، ورزش می تواند در سالمندان به آرام کردن روند پیری با پیشگیری یا کاهش احتمال ابتلا به بیماری و ناتوانی کمک کند.

بیمار قلبی به مانند پوکی استخوان یکی از نگرانی های عمده با پیر شدن فرد است. پس ، اگر ورزش کنید ، می توانید ابتلا به بیماری قلبی و پوکی استخوان را کاهش دهید. ورزش به تنظیم فشار خون کمک می کند و کلسترول خوب ، HDL ، را تقویت می کند. ورزش ، چاقی را که عامل کمک کننده به بروز بیماری قلبی و نیز دیابت است ، کاهش می دهد. در مورد تراکم استخوان ، مطالعات نشان می دهند که فعالیت بدنی که در شامل تمرین تحمل کننده وزن باشد به جلوگیری از پوکی استخوان کمک می کند. سالمندان در معرض خطر بیشتری جهت ابتلا به پوکی استخوان هستند و بسیار مهم است که ورزش کنند چون احتمال افتادن و صدمات ناشی از این افتادن را کاهش می دهد.

 

ورزش قلبی عروقی

برای داشتن قلبی سالم ، کالج طب ورزشی آمریکا حداقل 15 تا 60 دقیقه ورزش آئروبیک 3 تا 5 روز در هفته با سرعت ضربان قلب 60 تا 90 در صد حداکثر سرعت ضربان قلب فرد ( 220 منهای سن فعلی ) را توصیه می کند. اگر هرگز ورزش نکرده اید ممکن است سردرگم شوید. یک گزینه ، عضویت در باشگاه سلامتی است. در آنجا به انواع ماشین های قلبی عروقی نظیر دوچرخه ثابت و ترد میل دسترسی خواهید داشت. در آنجا  می توانید از مزیت مربیان باشگاه هم بهره ببرید که می تواند برنامه ای ایمن و موثر برای شما توصیه کند. یکی از ساده ترین روش های ورزش ، پیاده روی است. یک جلسه پیاده روی 30 دقیقه ای یا 3 جلسه 10 دقیقه ای در روز می تواند چند سالی را به عمرتان اضافه کند. ورزش مطلوب دیگر ورزش های آئروبیک آبی است . ورزش های آئروبیک آبی سبب انعطاف پذیری ، تحرک و استقامت قلبی می شود. به علاوه ، آب از بدنتان حمایت می کند بنابراین فشاری بر مفاصل وارد نمی شود که درصورت داشتن درد مفصل سودمند خواهد بود.

 

تمرینات قدرتی

در مورد بلند کردن وزنه چه فکر می کنید؟ آیا ایمن است و مهمتر از همه ، آیا در کمک به سالمندان برای افزایش قدرت ، تعادل و تراکم استخوان موثر است؟ کارشناسان پاسخ را مثبت می دانند. در مطالعه ای که بر روی زنان 50 تا 70 ساله انجام شد ، زنانی که تمرینات قدرتی انجام دادند ، تراکم استخوان در آنها در استخوان قسمت باسن و ستون فقرات 1% بیشتر افزایش یافت ، در حالیکه گروهی که وزنه بلند نکردند 5/2% از تراکم استخوان را از دست دادند.آنهایی که تمرین کردند افزایش قدرتی از حدود 35 تا 70% بیشتر از گروه کنترل داشتند. تعادل 14% بهبود یافت و فعالیت بدنی کل تا حدود 27% افزایش یافت.

Marian Eure (مسئول بخش سالمندان در سایت about.com) در مقاله اش تحت عنوان ورزش های قدرتی اشاره می کند که تغییرات کوچک در اندازه های ماهیچه می تواند توانایی تان را برای انجام چیزهایی مثل بالا رفتن از پله ها یا برخاستن از صندلی بهبود دهد. برخی ورزش ها را می توانید در خانه انجام دهید. البته ، مسئله اصلی ایمنی است. قبل از آغاز هر نوع   برنامه ورزشی با دکتر تان صحبت کنید و اطمینان حاصل کنید که ورزش ها را به طور صحیح انجام می دهید.در تمام مدت ورزش به تنفس ادامه دهید ، در مشکل ترین بخش حرکت عمل دم و در بخش آسان ، بازدم را انجام دهید. هرگز مفصل های تان را قفل نکنید بلکه همیشه آرنج ها و زانو ها یتان را اندکی خمیده نگهدارید.

چند وقت به چند وقت باید تمرین قدرتی انجام دهید؟ باید تمام گروه های اصلی ماهیچه های تان را حداقل دو بار در هفته به کار بیاندازید. ابتدا ممکن است لازم باشد با وزنه های بسیار سبک شروع کنید تا زمانیکه بدن تان با برنامه جدید سازگار شود. با وزنه ای شروع کنید که می توانید بلند کنید و تنها 12 تا 15 تکرار را انجام دهید. وقتی این کار آسان شد و می توانید بیش از 15 تکرار را انجام دهید ، باید وزنه تان را اضافه کنید که نباید بیش از 5 پوند (25/2 کیلو ) باشد. فراموش نکنید که باید پس از هر ورزش حرکات کششی روی گروه های ماهیچه تان انجام دهید.

+ نوشته شده در  دوشنبه 10 دی1386ساعت 9:6  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

با پیاده روی از سرماخوردگی دور شوید

 

نویسنده : Wendy Bumgardner

منبع :  www.about.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

آیا پیاده روی منظم می تواند شما را از تحمل رنج سرماخوردگی دور کند؟ مطالعات می گویند بله .

یک مطالعه ، 50 زن را به صورت زیر تقسیم بندی کرد : گروهی که به صورت سریع به مدت 45 دقیقه در روز 5 بار در هفته پیاده روی سریع انجام دادند و گروه کنترل که ورزش نکردند. کسانی که پیاده روی کردند به اندازه نصف گروه کنترل دچار سرماخوردگی شدند. همچنین در  پیاده روی کنندگان  افزایش در سلول های قاتل طبیعی – سلول های سیستم ایمنی که به باکتری ها و ویروس ها حمله می کنند – دیده شد.

مطالعه بر روی برنامه های تناسب اندام کارمندان نشان داد که افرادی که به اندازه تنها یک بار در هفته ورزش کردند به طور متوسط تقریبا سالانه نسبت به کسانی که در این برنامه شرکت نکردند پنج روز مرخصی کمتر داشتند.

 

بهترین روش های پیشگیری از سرماخوردگی

 

  • ورزش : با شدت معتدل تا آسان 60-30 دقیقه در اکثر روزهای هفته ورزش کنید. اگر در حال تمرین آمادگی هستید یک روز را هم برای استراحت یا تمرین ساده در بین روزهای انجام ورزش شدید قرار دهید.
  • برنامه غذایی سالم : برنامه غذایی متعادل شامل حداقل پنج بار سبزی جات و میوه ها را در روز  دنبال کنید.
  • دست های خود را بشویید : به طور مکرر در طی روز دست های خو را بشویید. با صابون بشویید و در دلتان آهنگ ABC را بخوانید ( اگر تنها هستید بلند بخوانید ) تا به اندازه زمان درست شستشو انجام شود. ترکیبی از صابون و سائیدن است که میکرب های سرماخوردگی را از بین می برد.
  • ضد عفونی کننده دست : اگر به آب و صابون دسترسی ندارید به طور مکرر از ژل ضد عفونی کننده استفاده کنید.
+ نوشته شده در  پنجشنبه 6 دی1386ساعت 7:46  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

فواید ماست

 

منبع : www.oohoi.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

هضم ماست نسبت به شیر بسیار آسان تر است . بسیاری از مردم عدم تحمل لاکتوز دارند و نمی توانند محصولات لبنی را مصرف کنند ولی هضم ماست در معده بسیار راحت تر است. علت آن است که ماست کشت شده می باشد یعنی ماست حاوی آنزیم هضم کننده لاکتاز – آنزیمی که افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز ندارند – است. همچنین ماست به علت داشتن لاکتوباکتری ها می تواند خطر ابتلا به سرطان کولون را کاهش دهد. لاکتوباکتری ها باکتری های خوب هستند چون به تمیز و عاری از فضولات نگاهداشتن کولون کمک می کند ، در عین حالیکه به هضم هم یاری می رساند. ماست به مانند اکثر محصولات لبنی  ، منبع غنی کلسیم هم می باشند. کلسیم به داشتن  دندان ها و لثه های قوی کمک  و شکنندگی استخوان ها را کمتر می کند که این خطر توسعه پوکی استخوان را کاهش می دهد. خوردن ماست به طور منظم می تواند به جذب مواد مغذی موجود در غذاهای دیگر هم کمک کند. برای مثال ، خوردن ماست به جذب راحت تر کلسیم و ویتامین های گروه B کمک می کند در نتیجه بدن می تواند بیشترین میزان مواد مغذی را از غذاها به دست آورد. به نوبه خود ماست می تواند سیستم ایمنی راهم تقویت کند چون بدن قادر است حداکثر میزان مواد مغذی را از غذاها بگیرد که این سبب می شود بدن بهتر با توکسین ها ( سموم ) مبارزه کند.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 6 دی1386ساعت 7:44  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

کریستین استانگل کوه نورد سرعتی اورست در 9 ساعت و 10 دقیقه به کوه وینسون صعود کرد

 

منبع : www.mounteverest.net ۱۲ دسامبر 2007

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

( thepoles.com ) سال قبل کریس استانگل جبهه شمالی اورست را از کمپ ABC (6400متر) بدون اکسیژن در 16 ساعت و 42 دقیقه صعود کرد. پاییز امسال ، Cho Oyu را در 15 ساعت و 6 دقیقه از کمپ BC تا قله صعود کرد.

این ماه در قطب جنوب امیدوار بود تلاش خود برای صعود به هفت قله را در سریع ترین زمان ممکن به پایان برساند.

روز یکشنبه آپدیتی از وین رسید : کریستین استانگل  در نه ساعت و ده دقیقه فاصله بین  بیس کمپ تا قله وینسون را – مرتفع ترین کوه قطب جنوب با 4892 متر ارتفاع –   صعود کرد.

 

58 ساعت و 45 دقیقه

کریستین جمعه گذشته حدود ساعت چهار عصر به وقت محلی به مرتفع ترین نقطه قطب جنوب رسید. گزارش افزود که رکورد سابق متعلق به کوه نورد اهل اسلوونی است که موفق شد این کار را در 19 ساعت انجام دهد.

استانگل از BC در ارتفاع حدود 2200 متر در سرمای  منهای 15 درجه سلسیوس شروع کرد. هشت کیلومتر اول تا پای کوه وینسون را با اسکی رفت. از آنجا به بعد اسکی ها را روی شانه خود گذاشت و کرامپون ها را پوشید و با سرعت زیاد به حرکت به بالا ادامه داد.

کریستین گزارش کرد:" مشکلی نبود ، همه چیز طبق برنامه پیش رفت.  فقط  سمت سایه کوه شدیدا آزار دهنده بود چون روی بینی و دهانم قندیل روئید." در 200 متر زیر قله ، باید از دیواره ای شیب دار و صخره ای عبور می کردم. بالاخره در درجه حرارت مطلوب منهای 15 ، بدون باد و آسمان آبی صاف به قله 4892 متری رسیدم."

 

فرود با اسکی غیر ممکن بود

آنگونه که از قبل برنامه ریزی شده بود فرود از خود قله به وسیله اسکی نا ممکن بود. استانگل اسکی های خود را در زیر صخره پوشید و چند ساعت بعد به کمپی در پای کوه وینسون رسید و در آنجا با تیمی از کوه نوردان اتریشی برخورد کرد. بنا به گزارش ، همکاران به گرمی و با ابراز احساسات از او پذیرایی کردند. هوا خراب تر شد. اما ، استانگل این طور به پایان می برد که " برای کوه نورد اسکی سوار یک لحظه هوای خوب کافی است ، و این دقیقا همان مورد در وینسون بود."

طبق گزارش اکنون کریستین دارنده رکورد جهانی تمام هفت قله می باشد:  بنابه گفته هم تیمی اش او این کار را در مجموع 58 ساعت و 45 دقیقه انجام داد – کوه نوردان عادی برای انجام این کار به 500 ساعت وقت نیاز دارند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 5 دی1386ساعت 15:48  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

ورزش به عنوان درمان سرطان

 

نویسنده : Elizabeth Quinn        بازبینی : دکتر Rich Fogoros

منبع : www.about.com

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

به نظر می رسد شواهد از فواید ورزش به عنوان درمان سرطان پشتیبانی می کند. چندین مطالعه رابطه بین ورزش ، بازتوانی و کیفیت زندگی در بیماران سرطانی را بررسی کرده اند و یافته های مثبتی را گزارش کردند.

مطالعات ، زنان تحت درمان سرطان سینه که ورزش معتدل را به برنامه درمانی شان اضافه کردند مورد پیگیری قرار داده اند. در بیشتر مطالعات ، زنان با شدت معتدل ( 85-60% حداکثر سرعت ضربان قلب ) به مدت بیست تا سی دقیقه ، سه بار در هفته از 4 تا 12 هفته ورزش کردند. برنامه های ورزشی شامل دوچرخه کارسنج و پیاده روی بود.

این مطالعات دریافته اند که به طور کلی ، ورزش تاثیر مثبتی بر عملکرد جسمانی و روانی بیماران سرطانی به هنگام درمان داشت. این فواید شامل یافته های ملموس و خوداظهاری بیماران به شرح زیر بود:

ü      افزایش ظرفیت کارکردی و VO2 MAX

ü      کاهش چربی بدن

ü      افزایش توده عضلانی بدون چربی

ü      کاهش تهوع و خستگی

ü      بهبود مکانیسم های دفاعی طبیعی

ü      بهبود حس کنترل

ü      بهبود روحیه

ü      بهبود عزت نفس

ü      بهبود کیفیت زندگی بنا به اظهار بیماران

مطالعات دیگر دریافتند که بیماران سرطانی ورزش کننده نسبت به بیماران سرطانی غیر ورزش کننده ، ظرفیت کاری بهبود یافته ، سرعت ضربان قلب کمتر در شدت ورزش معین ، افزایش حداکثر تراکم کار و زمان رسیدن به خستگی داشتند. تغییرات روانی ، از جمله کاهش در بی ثباتی خلق و خوی کل ، کاهش در افسردگی و مشکلات کمتر در خوابیدن بین گروه های ورزش کننده و غیر ورزش کننده  اشاره شده بود.

بررسی منابع نوشتاری ، برخی شواهد را نشان می دهد که بازتوانی با ورزش اثر مفیدی بر سلامت جسمی و روانی بیماران مبتلا به سرطان سینه دارد. به هر حال مطالعات متمرکز تری برای به دست آوردن نتیجه گیری های ویژه لازم است. اگر چه این نتایج را باید با دیده احتیاط نگریست ، اما این نتایج پیشنهاد می کنند که انجام ورزش معتدل می تواند فواید زیاد و خطر کمتری را برای بیماران سرطانی به ارمغان آورد.

 

منابع :

  • Friedenreich C M, Courneya K S. Exercise as rehabilitation for cancer patients. Clinical Journal of Sport Medicine1996, 6(4), 237-244.
  • Kerry S. Courneya, PhD; John R. Mackey, MD; Lee W. Jones, MSc. Coping With Cancer - Can Exercise Help? THE PHYSICIAN AND SPORTSMEDICINE - VOL 28 - NO. 5 - MAY 2000
  • Winningham ML. Related Articles, Strategies for managing cancer-related fatigue syndrome. Cancer. 2001 Aug 15;92(S4):988-97.
  • Schwartz AL, Mori M, Gao R, Nail LM, King ME. Exercise reduces daily fatigue in women with breast cancer receiving chemotherapy. Med Sci Sports Exerc. 2001 May;33(5):718-23.
  • Schwartz AL. Daily fatigue patterns and effect of exercise in women with breast cancer. Cancer Pract. 2000 Jan-Feb;8(1):16-24.
  • MacVicar MG, Winningham ML, Nickel JL. Effects of aerobic interval training on cancer patients' functional capacity. Nurs Res. 1989 Nov-Dec;38(6):348-51.
  • Winningham ML, MacVicar MG, Bondoc M, Anderson JI, Minton JP. Effect of aerobic exercise on body weight and composition in patients with breast cancer on adjuvant chemotherapy. Oncol Nurs Forum. 1989 Sep-Oct;16(5):683-9.
Created: November 24, 2003
+ نوشته شده در  چهارشنبه 5 دی1386ساعت 8:47  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

 

فعالیت بدنی در میانسالی

 

منبع : www.sciencedaily.com  29 نوامبر 2007

مترجم: فریدون شیرمحمدلی

 

محققان دانشکده پزشکی Peninsula در Exeter بریتانیا مطالعه ای را به پایان رسانده اند که ارتباط مستقیمی را بین سطوح فعالیت بدنی در میانسالی و توانایی جسمانی در پیری – بدون توجه به وزن بدن – نشان می دهد. دکتر Iain Lang  سرپرست این تیم تحقیقاتی را از گروه اپیدمیولوژی و سلامت عمومی مستقر در دانشکده پزشکی Peninsula بر عهده داشت. این تیم دریافت که افراد میانسال که سطح فعالیت بدنی معقولی را حفظ کردند احتمال ناتوانی آنها  در دوران پیری  در انجام پیاده روی طولانی ، بالا رفتن از پله ها ، حفظ حس تعادل شان ، بلند شدن از حالت نشسته با دست های جمع کرده یا نگهداری دست های شان در حالت گرفتن چیزی  کمتر بود. تحقیق نشان داد که در میان مردان و زنان 50 تا 69 ساله و در بین همه گروه های وزنی ، میزان کاهش توانایی بدنی در پیری در بین افراد با فعالیت بدنی کمتر دو برابر بیشتر بود. این تیم تحقیقاتی 8702 شرکت کننده را در مطالعه سلامت و بازنشستگی ایالات متحده و 1507 نفر شرکت کننده را در مطالعه طولی سالمندی انگلستان مورد بررسی قرار دادند. شرکت کنندگان تا شش سال مورد پیگیری قرار گرفتند.

یافته ها نشان دادند که بیش وزن یا چاق بودن با افزایش کلی تضعیف جسمانی ارتباط داشت اما بدون در نظر گرفتن وزن ، افرادی که به خانه داری یا باغبانی شدید می پرداختند یا افرادی که ورزش می کردند یا افرادی که شغلی با فعالیت جسمانی داشتند احتمال اینکه در پیری فعال تر باشند بیشتر بود.

کمتر از 13% افراد با فعالیت بدنی حدود 30 دقیقه سه بار یا بیشتر در هفته دچار برخی انواع ناتوانی های جسمانی شدند اما این میزان در افرادی که کمتر فعال بودند به 24% افزایش یافت.

دکتر لانگ اظهار داشت :" سه نتیجه واقعاً جالب از این تحقیق به دست آمد. نتیجه اول اینکه یافته های مان از ایالات متحده و بریتانیا مشابه بودند که نشان می دهد این نتایج جهانی هستند. نتیجه دوم اینکه سودمندی ورزش در میانسالی صرفا از نظر کاهش وزن نمی باشد – بلکه ورزش به آنها کمک می کند در پیری از لحاظ جسمانی سالم و فعال باقی بمانند. سوم اینکه ، از نظر نتایج حاصل از فعالیت ، به نظر می رسد وزن مسئله ای نمی باشد.

برگرفته از مطالب ارائه شده به وسیله کالج پزشکی و دندانپزشکی Peninsula

+ نوشته شده در  دوشنبه 3 دی1386ساعت 16:53  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

طول عمر با تناسب اندام بیشتر مرتبط است  تا وزن

 

منبع : www.drmirkin.com چهارشنبه 19 دسامبر 2007

نویسنده : دکتر گیب میرکین ؛ دکترای طب ورزشی ، آمریکا

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

 

داشتن تناسب اندام به طولانی شدن عمر کمک می کند ، اگر چه بیش وزن باشید و یا چربی بدنتان عمدتا در شکم تان ذخیره شده باشد، که این جمع شدن چربی در شکم عامل خطر مهمی در ابتلا به دیابت ، حملات قلبی ، و احتمالا برخی انواع سرطان هاست  (JAMA, December 5 , 2007 ) .وقتی افراد پا به سن می گذارند اکثر شان وزن اضافه می کنند و به تدریج فعالیت شان کمتر می شود. محققان در دانشگاه کارولینای جنوبی در کلمبیا نشان دادند که سطح تناسب اندام فرد، شاخص قوی تری از مرگ زودرس در مقایسه با چربی بدن است. آنهایی که بدن متناسبی داشتند میزان مرگ شان کمتر از نصف افراد بدون تناسب اندام بود. آنها همچنین نشان دادند که افرادی که چربی را به طور عمده در شکم هایشان ذخیره می کنند در معرض خطر بسیار بالای مرگ زودرس هستند و افراد با چاقی شکمی ( Abdominal Obesity ) که ورزش می کنند احتمال مرگ شان در مقایسه با آنهایی که ورزش نمی کردند بسیار کمتر بود.

این نویسندگان ، تناسب اندام را به صورت پیاده روی سریع حداقل پنج بار در هفته تعریف می کنند. چاقی شکمی به صورت داشتن محیط کمر بالای 40 اینچ برای مردان یا 35 اینچ برای زنان تعریف می شود. در این مطالعه ، 20 درصد افراد با کمترین تناسب اندام ، میزان مرگشان دو برابر بیشتر از افرادی بود که 30 دقیقه ورزش پنج بار در هفته انجام می دادند. آنهایی که تناسب اندام بیشتر داشتند میزان مرگشان باز هم پایین تر بود. به علاوه ، سطوح بالاتر تناسب اندام ارتباط معکوس با تمام علل مرگ هم در گروه های با وزن نرمال و هم گروه های بیش وزن داشت.

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 دی1386ساعت 21:53  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

ورزش به عنوان درمان


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه 1 دی1386ساعت 21:56  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  | 

عید قربان را به همه دوستان تبریک می گویم.   

+ نوشته شده در  شنبه 1 دی1386ساعت 21:54  توسط نویسنده /مترجم : فریدون شیرمحمدلی  |