معرفی کتاب

                           همه چهارده 8000 متری

                                          نویسنده : رینهولد مسنر

چاپ سوم 1999. 248 ص . 113 عکس رنگی و نقشه/.به زبان انگلیسی.

صعود های مسنر به 14 قله 8000 متری ، همه بدون استفاده از اکسیژن و بسیاری به صورت انفرادی ، بزرگترین شاهکار کوه نوردی تمام دوران است . علاوه بر داستان ها ، این کتاب مرجع  قلل 8000 متری می باشد. رینهولد مسنر را  به عنوان یکی از بزرگترین کوه نوردان تمام دوران می شناسند. وقتی مسنر به قله 8511 متری لوتسه در نپال رسید ، اولین انسانی شد که روی تمام قلل 8000 متری دنیا قدم گذاشت – که موفقیت و احساسی باورنکردنی در تاریخ کوه نوردی است.

چه چیزی به مسنر انگیزه داد تا علیرغم سختی های باور نکردنی چنان به تعقیب هدفش پایبند باشد که به مقابله با خطر و مرگ و تنهایی و شک به خود ادامه دهد؟ در مواجه با درون خویش و مرتفع ترین کوه های جهان ، چه افکار و حسی او را در بر گرفت ؟ پاسخ به این سوالات را می توان در این شرح حال پیدا کرد. با مطالعه  متن و تماشای عکس های تمام رنگی و سیاه و سفید ، خوانندگان نگاهی اجمالی به تدارک ، سازماندهی و اجرا یک سفر اکتشافی خواهند داشت ، و لحظاتی نادر را بر روی مرتفع ترین قلل جهان سهیم  خواهند شد. این چاپ به روز شده شامل نظرات مسنر در مورد " در هوای رقیق " جان کراکاور هم می باشد. 14 قله 8000 متری به شرح زیر است : اورست ؛ K2 ؛ کانچن جونگا ؛ لوتسه ؛ ماکالو ؛ چو اویو ؛ دائولاگیری ؛ ماناسلو ؛ نانگاپاربات ؛ آناپورنا ؛ گاشربروم 1 ؛ برود پیک ؛ شیشاپانگما ؛ گاشربروم 2 .

           اولین شخصی که توانست تمام قلل 8000 متری را صعود کند

در جهان 14 قله با ارتفاع بالای 8000 متر وجود دارد که همه آنها در رشته کوه های هیمالیا و قراقروم در آسیا واقع شده اند ، کوه نوردان زیادی در حال تلاش برای صعود به همه آنها هستند.

اولین کسی که توانست این 14 قله را مقهور خود کند رینهولد مسنر ایتالیایی است که اولین قله 8000 متری اش را در 1970 و آخرین آن را در 1986 به پایان برد.

در اینجا فهرستی از 14  قله 8000 متری و سال های صعود مسنر به آن آورده شده است :

                                                     رینهولد مسنر     

معرفی کتاب  :

                    " صعود " – جاه طلبی های فاجعه آمیز در اورست

نویسندگان : آناتولی بوکریف ؛ گری وستون دوالت

نیویورک ، 1997 ، چاپ اول ، 256 ص ، صفحات رنگی ، حاوی نقشه ها.  به زبان انگلیسی . قیمت 500 دلار

شرحی در مورد جزئیات کتاب :

بوکریف در ماه می 1996 در اورست در طی رویدادهایی که در کتاب  " در هوای رقیق " شرح داده شده است ، راهنمای کوه بود.او در آن طوفان وحشتناک جان سه نفر را نجات داد ، اما در مقابل انتقاد مقاومت کرد ، و در سال 1997 در آناپورنا جان باخت.

این گزارش به صورت اول شخص از تجربیات کوه نوردی فاجعه آمیز در ماه می 1996 در کوه اورست است که جان 8 کوه نورد را گرفت و بسیاری برای زنده ماندن تلاش کردند. بوکربف کوه نورد تراز اول ارتفاعات بلند که زادگاهش اتحاد جماهیر شوروی ( سابق ) است ، از یادداشت ها و خاطرات ثبت شده تنها پنج روز پس از رویدادهای فاجعه بار استفاده می کند تا بگوید در مرتفع ترین کوه دنیا چه اتفاقی افتاد. او تا حدی این کتاب را در پاسخ به داستان های پرفروش دیگر ( مثلا کتاب در هوای رقیق جان کراکاور ) می نویسد. از فصل اول ، که اعضای این گروه نافرجام گرد هم می آیند و برای صعود سازماندهی می شوند ، تا فصل آخر که سوالاتی را بر می انگیزد که هنوز هم بی پاسخ مانده است ، توصیفی مفصل ، روزانه ار این داستان ترسناک ارائه می شود. داستان ماجرا و بقا بوکریف که به صورت روانی نوشته شده است ، تا مدت ها پس از اتمام خواندن کتاب در ذهن خواننده باقی خواهد ماند.

هیچ طوفانی نمی توانست ویرانگر تر از طوفان ماه می 1996 اورست که جان هشت کوه نورد را گرفت باشد. اما وقتی بازماندگان و ناظران این فاجعه کم کم شهادت شان را منتشر کردند ، طوفان ادبی وحشیانه ای آغاز شد. وقتی کراکاور ، گزارش عالی اش را تحت عنوان " در هوای رقیق " منتشر ساخت برخی با خواندن کتاب این فرض احتمالی را یافتند که آناتولی بوکریف، راهنمای اصلی در تیم اسکات فیشر ، برای افزودن به موفقیت های کوه نوردی قابل توجه قبلی اش ، ایمنی مشتریانش را نادیده گرفته بود ، و همچنین به مانند راهنمایی مناسب عمل نکرده بود مثلا قبل از مشتریانش به کمپ 4  پایین آمده بود. بوکریف از این گزارش آزرده خاطر شد و متعاقب آن در ژانویه 1997 بوکریف ، گزارش سفر ، نوشته های شخصی ، نامه ها و خاطراتش  را به گری وستون دوالت  نویسنده داد تا بررسی کند. دوالت هم از اظهارات ضبط شده کوه نوردان نجات یافته استفاده کرد و مصاحبه های بوکریف را ترجمه کرد تا رویدادها را در کنار هم قرار دهد. تمام این اطلاعات جمع آوری شد تا کتابی که اکنون " صعود " نام دارد ، به وجود آید.

نتیجه کلی اثبات این نکته بود که نقش بوکریف قهرمانانه بود نه فرصت طلبانه . در ابتدا زمانی که این کتاب بیرون آمد این طور گمان می رفت که کتاب برای تسکین وجدان بوکریف است ، در حالیکه امروزه صادقانه اذعان می شود که به هنگام روی دادن حادثه ، بوکریف حقیقتاً نقش قهرمانانه ای را ایفا کرد و تلاش های فوق بشری اش افراد زیادی را از مرگ نجات داد. نتیجه ، شرح مفصل و روزانه از فاجعه ای است که در انتظار روی دادن بود.

با کمال تاسف بوکریف زیاد زنده نماند تا از بازگشت شهرتش برخوردار شود. در زمستان 1997 ، هنگامی که بوکریف در حال تلاش برای صعود به جبهه جنوبی آناپورنا 1 بود ، با ریزش بهمن جان خود را از دست داد.

ترجمه شده از : www.chesslerbook.com

غذاهای کارکردی

چای

چای پس از آب پرمصرف ترین نوشیدنی در جهان است. توجه زیادی به مواد پلی فنلی چای ، به ویژه چای سبز شده است.

پلی فنل ها 30 درصد کل وزن خشک برگ های تازه چای را تشکیل می دهند. کاتشین ها فراوان ترین و مهم ترین پلی فنل های چای هستند. چهار کاتشین اصلی چای سبز از این قرارند: اپی گالوکاتشین- 3- گالات ، اپی گالو کاتشین ، اپی کاتشین – 3- گالات ، و اپی کاتشین .

در سال های اخیر ، علاقمندی زیادی نسبت به اثرات داروشناختی چای به وجود آمده است . تا به امروز ، اکثر تحقیقات انجام شده در مورد منافع سلامتی چای بر روی اثرات مواد شیمیایی پیشگیری کننده از سرطان (cancer chemopreventive ) آن متمرکز بوده است ، هر چند مطالعات همه گیر شناسی در حال حاضر ناکافی می باشد. در بررسی سال 1993 ، بر روی 100 مطالعه همه گیر شناسی ، تقریبا دو سوم مطالعات رابطه ای بین مصرف چای و خطر سرطان پیدا نکرد ، در حالیکه 20 مورد رابطه مثبتی را یافت و تنها 14 مطالعه دریافت که مصرف چای خطر سرطان را کاهش می دهد. بررسی جدید تر می گوید که منافع حاصل از مصرف چای محدود به مصارف بالا در جمعیت با ریسک بالا می باشد. این فرضیه از یافته اخیر حمایت می کند که مصرف پنج فنجان چای سبز یا بیشتر در روز با کاهش عود سرطان سینه مرحله 1 و 2 در زنان ژاپنی ارتباط داشت.

برخلاف نتایج ناکافی بدست آمده از مطالعات همه گیر شناسی ، یافته های تحقیقاتی در حیوانات آزمایشگاهی به وضوح از اثر مواد شیمیایی پیشگیری کننده از سرطان اجزا چای حمایت می کند. در واقع ، Dreston و همکارانش ( 1997) بیان کردند که " هیچ عامل آزمایش شده دیگری در مورد  اثرات شیمیایی پیشگیری کننده احتمالی در مدل های حیوانی ، چنین فعالیت قوی را به مانند چای و اجزا آن در غلظت هایی که معمولا توسط انسان مصرف می شود ، نشان نداده است. "

شواهد دیگری هست که نشان می دهد  مصرف چای احتمالا خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی را هم کاهش می دهد. Hertog و همکارانش گزارش کردند که مصرف چای منبع اصلی فلاونوئید ها در جمعیت مردان سالمند در هلند بود. مصرف پنج فلاونوئید ( Quercetin ، kaempferol ،  myrcetin ، apigenin ، luteolin ) ، که اکثریت آنها از مصرف چای حاصل شد ، به طور قابل توجه و به طور معکوس با مرگ و میر ناشی از CHD ( بیماری عروق کرونری قلب ) در این جمعیت ارتباط داشت. هرچند بسیاری از مطالعات  احتمالی دیگر کاهش اساسی را در خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی  با مصرف چای نشان داده اند ، در حال حاضر شواهد کافی نمی باشد.

منبع : ترجمه شده از Food Technology , vol. 52 , No. 11 , Nov. 1998

ورزش از دید تاریخ

دوره پیش از تاریخ

هومینیدها (hominids ) – انسان ها و اجداد نزدیک آنها – به مدت حداقل 2000000 سال بر روی کره زمین زیسته اند. در بیش از 99 درصد این زمان ، هومینیدها زندگی چادر نشینی داشتند و با شکار و جمع آوری غذا ادامه حیات دادند. روشن است که این شیوه زندگی به طور زیادی از روش زندگی امروزی در کشورهای توسعه یافته متفاوت بود. در نتیجه ، تاریخ تکاملی ، نوع بشر را برای یک نوع زندگی آماده کرده است ، اما مردمان امروزی روش دیگری را ادامه می دهند. این واقعیت تاثیرات عمیقی بر الگوهای بیماری و ارتباط بین عادات زندگی و سلامتی دارد. مشاهده  گروه های چادر نشین  اندک باقیمانده در دنیا نشان می دهد که آنها نسبتا عاری از بیماری های مزمن بودند و اینکه ، در مقایسه با جمعیت های ساکن در کشورهای توسعه یافته ، لاغرتر بودند ، سطح آمادگی جسمانی بالاتری داشتند ، برنامه غذایی بسیار متفاوت و الگوهای فعالیت جسمانی متفاوتی داشتند. اطلاعاتی در مورد گذشته دور در دسترس نمی باشد ، اما منطقی است حدس بزنیم که انسان های اولیه مصارف کالری بسیار بالاتری به ازاء واحد وزن بدن نسبت به مردم امروزی داشتند.

دوره کشاورزی

با توسعه تمدن ، جوامع چادر نشین شکار کننده و جمع آوری کننده غذا جای خود را به جوامع کشاورزی دادند که در آن مردم غذای خودشان را می کاشتند و حیوانات را اهلی می ساختند. این توسعه در زمان های نسبتا جدید ، حدود 10000 سال پیش صورت گرفت. با وجود اینکه بسیاری از جنبه های زندگی در طی دوره کشاورزی تغییر کرد ، احتمال دارد که چون بیشتر کارها هنوز هم به وسیله نیروی انسانی انجام می شد ، تقاضای انرژی ، بالا بود. حتی در شهرها – که در حدود نیمه دوره کشاورزی تکامل یافته بود – افراد ، کالری های بیشتری نسبت به اکثر مردم مصرف می کردند.

دوره صنعتی

دوره صنعتی در طی نیمه دوم قرن هجدهم ، با توسعه موتور بخار آغاز شد ، و تا آخر جنگ جهانی دوم ( 1945 ) ادامه داشت. مشخصه این دوره زمانی نسبتا کوتاه جا به جایی عمده جمعیت از مزارع به شهرها همراه با تغییرات وابسته در بسیاری از زمینه های سبک زندگی بود. با وجود اینکه موتور با احتراق داخلی و نیروی برق به طور روزافزونی برای انجام کارها استفاده می شدند ، اکثریت زیاد افراد جوامع صنعتی هنوز هم مواجه با تقاضای زیاد برای انرژی بودند. در شهرها نسبت به مردم امروزی ، افراد نسبتا بیشتری تا محل کار پیاده می آمدند ، از پله ها بالا می رفتند ، و شغل های نیازمند قدرت بیشتری داشتند.

دوره فناوری

دوره پس از جنگ جهانی دوم ، عصر فناوری بوده است ، دوره ای که مشخصه آن رشد سریع در وسایل کم مصرف ، هم در خانه و هم در محل کار بود. به عنوان مثال ، کارگران بندر در اواخر دهه 1940 برای بارگیری و تخلیه کشتی ها سخت کار می کردند ؛ در مقابل ، اکثر کارگران بندر در اواخر قرن بیستم ، در انجام کارشان نیازمند مصرف انرژی بسیار کمتری بودند که علت آن قرار دادن بار داخل کانتینر و مکانیزه شدن فرآیند بارگیری و تخلیه بود. همچنین در طی این دوره ، استفاده از وسایل نیازمند کار کمتر در خانه و در کار حیاط و باغچه بسیار گسترده تر شد. فعالیت جسمانی در کشورهای صنعتی ، به ویژه در میان جمعیت شهری کمتر و کمتر شد. هرچند سطح فعالیت جسمانی کلی کاهش یافته است ، اکثر ناظران احساس می کنند که افزایش هایی در شرکت در فعالیت های ورزشی در بسیاری از کشورها از اواخر دهه 1960 به وقوع پیوسته است. دو آرام ، ورزش هایی که با راکت انجام می شوند ، دوچرخه سواری ، و دیگر فعالیت های تفریحی بسیار متداول شده است. تا اندازه ای ، این امر به طور ساده برگشت نوع بشر به سبک زندگی فعال تر اجداد دورش است.

منبع:Encyclopedia Britannica , 2008  ( دانشنامه بریتانیکا 2008 )

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

فهرست کشته شدگان در هشت هزار متری ها

هشت هزار متری ها  ، 14 کوه هستند که ارتفاع آنها بالای 8000 متر از سطح دریا می باشد. همه آنها در رشته کوه های هیمالیا و قراقروم قرار دارند.

این فهرستی از برخی کوه نوردان برجسته است که در ان کوه ها جان باخته اند. ( این فهرست کامل نیست ؛ شما می توانید به تکمیل آن کمک کنید. سایت ویکیپیدیا )

Mount Everest

19 May 2006 - Vitor Negrete

15 May 2006 - David Sharp

24 May 1998 - Francys Arsentiev

24 May 1998 - Sergi Arsentiev

September 1996 - Lopsang Jangbu Sherpa

Late May, 1996 - Bruce Herrod

10 May 1996 – 11 May 1996 - the 1996 Everest Disaster - Scott Fischer, Rob Hall, Yasuko Namba, Green Boots, Dorje Morup, Tsewang Smanla

May 9, 1996 - Chen Yu Nan

1993 - Lobsang Tshering, Pasang Lhamu Sherpa

1984 - Hristo Prodanov

17 May 1982 - Peter Boardman, Joe Tasker

02 October 1979 - Hannelore Schmatz

8 June 1924 – 9 June 1924 - Andrew Irvine, George Mallory آندرو ایروین ، جورج مالوری

K2

1995 - Alison Hargreaves, Rob Slater

23 June 1986 – 24 June 1986 - Lilliane Barrard, Maurice Barrard

1986 - Alan Rouse, Julie Tullis

1978 - Nick Estcourt ^[1]

1953 - Art Gilkey

Kangchenjunga

12 May 1992 – 13 May 1992 - Wanda Rutkiewicz

Lhotse

22 May 2007 - Pemba Doma Sherpa

24 October 1989 - Jerzy Kukuczka  جرزی کوکوشکا        

Makalu

27 January 2006 - Jean-Christophe Lafaille  ژان کریستوف لافائل    

18 May 2004 - Vladislav Terzyul

Cho Oyu

Dhaulagiri

24 October 1999 - Ginette Harrison

16 May 1998 - Chantal Mauduit

Manaslu

28 May 2006 - Sue Fear

Nanga Parbat

22 July 2006 - José Antonio Delgado

24 August 1895 - Albert F. Mummery

Annapurna I

25 December 1997 - Anatoli Boukreev آناتولی بوکریف   

30 May 1970 - Ian Clough

Gasherbrum I

September 2003 - Mohammad Oraz^[2]           محمد اوراز

Broad Peak

8 July 2006 - Markus Kronthaler

Gasherbrum II

Shishapangma

5 October 1999 - Alex Lowe

References

1. ^ Chris Bonington, Mountaineer, Diadem Books, 1989, ISBN 0-906371-97-X
2. ^ Iranian expedition

منبع : دانشنامه ویکیپیدیا – انگلیسی

اهمیت V02 max برای کوه نوردان

V02 max چیست ؟

V02 max حداکثر حجم (V) اکسیژن ( O2 ) بر حسب میلیمتر است که فرد می تواند در یک دقیقه  ، به ازاء هر کیلو گرم وزن بدن ، در حال تنفس در سطح دریا مصرف کند. مصرف اکسیژن اتفاقا به صورت خطی با مصرف انرژی ارتباط دارد ؛ در نتیجه ، با اندازه گیری مصرف اکسیژن ، به طور غیرمستقیم حداکثر ظرفیت  فرد برای انجام کار به طور هوازی اندازه گیری می شود. به یاد داشته باشید که این یکی از چندین جز " آمادگی جسمانی " است و اتفاقا خصوصیتی به ویژه مهم برای عملکرد های استقامتی بالا  در دو ، دوچرخه سواری ، پاروزنی ، اسکی قدرتی ، یا حتی کوه نوردی آلپی به ارتفاعات بلند است. آن دسته از افرادی که وضعیت قلبی عروقی بهتری دارند ، مقادیر V02 max بالاتری خواهند داشت و می توانند شدید تر از آنهایی که تا این اندازه آمادگی ندارند ورزش کنند. اگر V02 max شما در شروع اولین برنامه تمرینی نسبتا پایین است ناامید نشوید --- مطالعات نشان می دهد که  V02 max را می توان به طور قابل توجهی با تمرین منظم و افزایش تدریجی سطح فعالیت تا زمان رسیدن به توانایی انجام کار با شدتی که ضربان قلب را بین 65 تا 85 در صد حداکثر خود برای حداقل20 دقیقه 5-3 بار در هفته افزایش می دهد ،  بالا برد.

چرا V02 max برای کوه نوردان صعود کننده به ارتفاعات بالا اهمیت دارد؟

مسئله مصرف اکسیژن در ارتفاعات به علت کاهش فشار اتمسفر پیچیده است. قدم زدن در خیابان جیمز در مرکز شهر سیاتل  با سرعت 3 مایل در ساعت با حمل کوله 50 پوندی در مقایسه با صعود مشقت بار به  Camp Muir یا Camp Schurman  د ر کوه رینیرRainier با همان وزن آسان است. در حالیکه بدن اساسا در هر دو مورد مقدار کار یکسانی را انجام می دهد ، در ارتفاعات توانایی بدن برای انتقال اکسیژن به عضلات در حال کار نسبت به سطح دریا به طور قابل توجهی پایین تر است ، یعنی اینکه بسیار نزدیک به حداکثر ظرفیت تان در " هوای رقیق تر " بر روی رینیر ، دنالی یا دیگر قلل مرتفع ، در حال کار هستید. اما به یاد داشته باشید که داشتن  V02 max بالا تضمین نمی کند که از نظر جسمانی قادر خواهید بود به قله مورد نظرتان صعود کنید --- چون هنوز هم ممکن است دچار HAPE ، HACE یا دیگر بیماری های مرتبط با ارتفاع شوید ، اما با بیشتر بودن آمادگی جسمانی تان احتمال موفقیت تان افزایش می یابد و بدن تان در تمام سطوح شدت ( از جمله موارد نزدیک به آستانه غیر هوازی! ) راحت تر کار می کند.

چرا باید از V02 max خود آگاه باشید؟

برخی ممکن است بگویند آگاهی از V02 max خود ، به ویژه اگر برای تفریح ورزش می کنید مهم نیست . بقیه در می یابند که امتحان و بهبود میزان آمادگی جسمانی شخصی ،  آنها را برای کار سخت تر با انگیزه می کند. برخی از این اطلاعات برای ارزیابی تفاوت خود با آنهایی که همان ورزش را انجام می دهند استفاده خواهند کرد . با آگاهی از V02 max فعلی تان ، می توانید به طور عینی پیشرفت تان را به هنگام بهبود دادن آمادگی قلبی عروقی تان ارزیابی کنید. اگر شما ، مردی 28 ساله باشید ، و فصل بهار را با V02 max برابر با 35 ( که پایین است ) شروع کنید و امیدوارید به طور موفقیت آمیز در 6 ماه آینده  به کوه رینیر صعود کنید ، و می بینید که کوه نوردان مرد در گروه سنی شما به قله می رسند متوسط V02 max ، 52 دارند ، آنگاه وقتی برنامه تمرینی کوه نوردی تان را دنبال می کنید ، هدف ویژه و قابل اندازه گیری برای دستیابی دارید ، و  خواهید دانست دقیقا چه زمان به آن می رسید. اگر اتفاقا در بخش هایی از کشور زندگی می کنید که به کوه دسترسی ندارید این موضوع می تواند  از اهمیت ویژه ای برخوردار باشد ، اما باز هم می خواهید بسنجید تمرین تان را در مقایسه با دیگران چگونه انجام می دهید.

مثال ها :

- V02 max مرد عادی 29-20 ساله: 43-38

- V02 max  مرد عادی در تیم دو میدانی دانشکده: 53-48

- V02 max دوچرخه سوار یا دونده استقامتی: min/kg/ml 75 >

- V02 max بازیکنان زن والیبالیست یا بازیکنان بیسبال مرد: min/kg/ml 50-40

-بالاترین V02 max که تابحال برای یک مرد ثبت شده است : 94 ( اسکی باز رشته نوردیک )

- بالاترین V02 max برای زنان : 77 ) باز هم اسکی باز رشته نوردیک )

- میانگین V02 max در طی کوه نوردی واقعی در چو اویو ( 8201 متر ) در سال 1998 : 67-45 ( ترکیبی از کوه نوردی پیوسته و منقطع در ارتفاعات ) .

با کمال تعجب ، در مطالعه چو اویو ظاهرا آنگونه که محققان انتظار داشتند  V02 max  نقش مهمی را در رسیدن کوه نورد به قله نداشت ، که نشان دهنده این نکته حیاتی است که به نظر می آید اشتیاق و انگیزه قوی برای رسیدن به قله عامل  بسیار مهمی برای موفقیت در ارتفاعات بسیار مرتفع است. به هر حال ، تعادل اساسی باید بین انگیزه و مشغله ذهنی ( obsession ) ، و انگیزه و توانایی جسمانی برقرار باشد.  افراد با V02 max بالا تر قادر خواهند بود سریع تر صعود کنند ، حرارت بیشتری تولید کنند ( بر اثر صعود پیوسته ) ، وقت کمتری را در " منطقه مرگ " بگذرانند ، و قبل از نامساعد شدن هوا با سرعت زیاد به پایین برگردند. داشتن V02 max بالا موفقیت در ارتفاع بالا را تضمین نمی کند ، اما یقینا آن را محتمل تر و آسان تر می کند !

نحوه بهبود V02 max

دونده های استقامت با انجام تکرار بر روی مسیرها ، V02 max شان را بهبود می بخشند ؛ کوه نوردان می توانند با انجام تمرین اینتروال مشابه بر روی پله ها ، تپه ها  ، یا با انجام پیاده روی شیب دار بر روی ترد میل جهت شبیه سازی صعودی که قرار است در کوه انجام دهند ، V02 max شان را بهبود دهند. یک نکته که باید اضافه شود این است که : اگر ضربان قلب تان در اینتروال استراحت ( یا در پایین آمدن از تپه / پله ها ) به 120 بار در دقیقه نرسید ، زمان بهبودی ( recovery ) را قبل از تکرار اینتروال بیشتر کنید. و بالاخره اینکه ، با بهبود سیستم قلبی عروقی تان ، خواهید توانست زمان های بهبودی بین تکرارها را رعایت کنید. این تمرینات می تواند تغییر حیات بخشی را نسبت به تمرینات استقامتی نسبتا یکنواخت ایجاد کنند.

 ( برای انجام تمرینات اینتروال ابتدا اصول آن را فراگیرید. – مترجم )

صعود سرعتی بوکریف : آیا می توانید از پدر الکساندر جلو بزنید؟

18 ژانویه 2008 ( MountEverest.net ) کوه نورد سوئدی به رسانه های جمعی کشورش این طور گزارش کرد:" دلقک دیگری اینجا هست ، این آماتور روسی ، با کفش های کتانی دیواره لوتسه را صعود می کند."

تیم زنان لهستان در دائولاگیری – کینگا و کاسیا !

5 آوریل 2008 ( MountEverest.net ) کینگا بارانوسکا در سال 2003 به چو اویو و در سال 2006 به عنوان دومین زن لهستانی به قله برود پیک صعود کرد و در سال 2007 به قله نانگا پاربات قدم گذاشت. چند ماه بعد ، در پاییز گذشته به همراه دودو کوپولد اهل اسلواکی برای صعود به دائولاگیری تلاش کرد اما این دو مجبور شدند به علت شرایط نامساعد هوا در 100 متری زیر قله باز بمانند.

اکنون کینگا برای صعودی دیگر به دائولا ، این بار با کوه نورد زن جوان دیگری به نام کاسیا اسکلودوسکا بازگشته است.

امسال دائولاگیری محلی برای یافتن کوه نوردان زن بی نظیر است. گرلیند آنجاست ، ادورن هم هست و حال کینگا و کاسیا هم در راهند.

این دو خانم جدای از گروه های دیگر کار می کنند ، اما در کمپ اصلی با رادک جاروس و زنک هروی ( Zdenek Hruby ) مشترک هستند.

این دختران از مسیرهای عادی با تیمی کاملا زنانه صعود خواهند کرد. اخیرا در Marpha هستند ، و منتظر شرایط بهتری می باشند چون در مسیر کمپ اصلی دائولاگیری برف زیادی نشسته است.

کاتارزینا اسکلودوسکا به خان تنگری در قرقیزستان ( 7010 متر ) ، شیولینگ ( 6543 متر ) ، و در سال 2007 برای صعود به دائولاگیری 2 ( 7751 متر ) تلاش کرد.

غذای کارکردی

غذای کارکردی ( functional food ) یا غذای دارویی (medicinal food ) هر نوع غذای تازه یا فرآوری شده است که ادعا می شود خاصیت ارتقا دهنده سلامت یا پیشگیری از بیماری ورای نقش تغذیه ای اساسی مواد مغذی را داراست ، هرچند در مورد تعریف دقیق این اصطلاح اتفاق نظر وجود ندارد.

غذای کارکردی زمینه رو به ظهوری در علم غذا است ، که در آن چنین غذاهایی معمولا جهت اهداف بازاریابی با ادعاهای تندرستی همراه می شود. مثلا ادعای یکی از شرکت ها به این گونه است " غلات صبحانه ( سریال ) منبع قابل توجه فیبر است. مطالعات نشان داده اند که مقدار زیاد فیبر در برنامه غذایی شخص می تواند خطر ابتلا به برخی انواع سرطان ها را کاهش دهد. "

غذاهای کارکردی  گاهی اوقات nutraceuticals نامیده می شود ، که ترکیبی از کلمات nutrition ( تغذیه ) و pharmaceutical ( دارویی ) است ، و می تواند شامل غذایی باشد که از نظر ژنتیکی اصلاح شده است . دسته کلی آن شامل غذای فرآوری شده تهیه شده از اجزا ترکیبی غذای کارکردی  ، یا تقویت شده با مواد افزودنی ارتقا دهنده سلامتی ، مانند محصولات " غنی شده  با ویتامین " و نیز غذاهای تازه ( برای مثال سبزی جات ) است که ادعاهای خاصی را به آن نسبت می دهند. غذاهای تخمیری با کشت های تازه هم اغلب غذاهای کارکردی با فواید پروبیوتیک در نظر گرفته می شوند.

این اصطلاح اولین بار در ژاپن در دهه 1980 استفاده شد. در این کشور فرآیند موافقت دولت برای غذاهای کارکردی بنام " مواد غذایی برای کاربرد سلامتی ویژه " ( FOSHU ) وجود دارد. برخی کشورها نظیر کانادا و سوئد قوانین ویژه ای را در مورد برچسب گذاری چنین محصولاتی دارند.

ترجمه شده از: www.wikipedia.com

آخرین اخبار اورست

9 آوریل 2008 ( MountEvereset.net )اکنون تیم های اندکی به کمپ اصلی رسیده اند اما اکثرا در حال کوه پیمایی به سوی آن هستند. در ضمن تیم های بیشتری در حال ورود به کاتماندو هستند.

یکی از خیابان های کاتماندو

در اینجا افراد تازه رسیده جهت صعود از جبهه جنوبی اورست معرفی می شوند.

میورا

سال قبل یویچیرو میورا گفت که امیدوار است همراه با تیم المپیک چین صعود کند ، در غیر این صورت به تنهایی صعود خواهد کرد و مشعل خودش را حمل می کند. اکنون رسانه ها گزارش می کنند که میورا روز یکشنبه از نپال در خواست مجوز کوه نوردی کرد. میورا 75 ساله یکی از حداقل سه سالمند بالای 70 سال خواهد بود که امسال برای صعود به قله تلاش خواهد کرد.

لینا

لینا ، خانم کوه نورد اهل اندلس به کاتماندو رسیده است و گزارش می کند که مشغول تهیه وسایل در شهر به همراه شرپا پمبا ریتا می باشد. او مجوز را دریافت نمود و ورقه ای را امضا نمود که در آن متعهد شد هیچ نوع فعالیت ضد چینی را انجام ندهد. تلفن ماهواره ای اش پیش مقامات نگهداری خواهد شد و در صورتی که بخواهد تلفن کند باید یک ساعت قبل اطلاع دهد. بنابه گفته لینا ، ماکالو پذیرای کوه نوردان زیادی خواهد بود.

گنارو

جولای پارسال ، سیلویو " گنارو" موندی بللی به برودپیک – که آخرین 8000 متری اش بود – صعود کرد. تا سال 2005 ، تنها دوازده مرد بر روی قله تمام آنها پای گذاشته بود. گنارو سیزدهمی شد ، به علاوه ششمین کوه نورد جهان شد که آن را بدون اکسیژن اضافی انجام داده است. این کار در 14 سال سخت صورت گرفت ، و گنارو گفت :" فکر می کنم تا پیدا کردن دلیلی قانع کننده برای ترک دوباره خانواده ام به مقصد اورست ، زمان زیادی طول خواهد کشید. " اما بعدا اضافه کرد :" اما ممکن است موهای گرگ بریزد ، اما احساس قوی خود نسبت به اینجا را از دست نمی دهد." گنارو که مثل همیشه طاس است ، هم اکنون به هیمالیا برگشته است.

مبارزه بین ترس ها و رویاهای سیلویو در سال 2006 ، زمانی که تصمیم گرفت سه 8000 متری را صعود کند به پایان رسید ، این سه 8000 متری که دقیقا بیشترین سختی ها را بر وی وارد کردند.

در 7 آوریل ، مارکو کونفورتولا ، گنارو و میشل ایتالیا را به قصد صعود گروهی مشترک به اورست ترک کردند. آگوستینا دا پولنتز  سرپرستی این طرح علمی با هدف مطالعه آب و هوا و آلودگی در بلندترین قله جهان را به عهده دارد. در ابتدا ، مارکو و گنارو امیدوار بودند که از جنوب به شمال اورست تراورس کنند ، اما با محدودیت های المپیک احتمالا مجبور به تغییر این برنامه شدند. پس از اورست ، تابستان امسال مارکو به K2 صعود خواهد کرد.

استفان کک (Keck ) ، رودریگو راینری ، ادواردو کپک (Keppke ) و لاتویا (Latvia )

استفان کک اتریشی ، اورست را به صورت ski-run ( اسکی – دو ) بدون باربر و بدون اکسیژن اضافی ، و " با وسایل معقول " صعود خواهد کرد. بنابراین سفر او " اورست به ریشه هایش بر میگردد " نامیده می شود.

تازه واردان دیگر ، رودریگو رانیری برزیلی و ادواردو کپک هستند. همچنین صعود گروهی لاتویا به سرپرستی آتیس پلاکانس ، لیگا پلاکین و کاسپارس کلاپکالنس.

Tryptych به آما دابلام صعود می کند – پوستلنیک و تیمش به آناپورنا

8 آوریل 2008 ( MountEverest.net ) مرحله هم هوایی صعود گروهی mBank به جبهه غربی آناپورنا به اتمام رسید. همه اعضای تیم به قله آما دابلام ( 6812 متر بالای سطح دریا ) رسیدند.

پیوتر موراوسکی و پیتر هامور در سوم آوریل ، در حالیکه پیوتر پوستلنیک و دارک زالوسکی روز بعد ( 4 آوریل ) به قله رسیدند. اکنون به وسیله بالگرد به کمپ اصلی شان در زیر جبهه شمالی آناپورنا ( 8091 متر ) منتقل خواهند شد و اولین تکرار صعود از مسیر چک در جبهه شمال غربی قله انجام خواهد شد. این صعود برای پیوتر پوستلنیک هم مجالی خواهد بود تا آخرین مورد از 14 هشت هزار متری اش را به پایان برساند.

با وجود اینکه آناپورنا یکی از کم ارتفاع ترین هشت هزار متری هاست اما بدون شک یکی از خطرناک ترین کوه های جهان است. تا سال 2005 ، تنها 103 نفر به قله آن رسیدند در حالیکه 56 نفر در راه صعود به آن جان باخته اند.

گروه کوه های آناپورنا از شش قله اصلی تشکیل شده است : قله اصلی ( 8091 متر) و نیز پنج قله دیگر بالای 7000 متر هستند. جالب است که این اولین 8000 متری است که تا به حالا صعود شده است – توسط موریس هرزوگ و لوئیس لاچنال در سوم ژوئن 1950 . تا این زمان ، 8 کوه نورد لهستانی این کار بزرگ را تکرار کرده اند:

1987 – آرتور هاجرز و جرزی کوکوشکا ( اولین صعود زمستانی ) .

1991 – بوگدان استفکو ، کرزیستوف ویلیکی ، واندا روتکیویکیز ، ریسیزارد پاولوسکی و مایو اسپروتا.

1996 – آندرزج مارسینیاک.

سفر های گروهی mBank

سفر های گروهی mBank  قبلا سه بار ، از جمله دو بار در طول مسیر بانینگتون در جبهه شمالی ، تلاش کرده است تا به قله برسد.

در سال 2006 تیم " Hymalayan Triptych " متشکل از پیوتر پوستلنیک ، پیوتر موراوسکی ( هلند) ، پیتر هامور (اسلواکی) و دان بووی ( آمریکا ) تلاش های شان را بر خط الراس شرقی آناپورنا که قبلا تنها دو بار صعود شده بود ، متمرکز کردند. اما ، پیتر هامور تنها فردی بود که در21 ماه می به قله رسید در حالیکه پیوتر پوستلنیک و پیوتر موراوسکی تا قله شرقی (8010متر) رسیدند. آنها برای نجات کوه نورد اهل تبت که به کوری ناشی از برف مبتلا شده بود به عقب برگشتند.

امسال پیوتر پوستلنیک تصمیم گرفت با تیمی کارآزموده متشکل از خود او به عنوان هماهنگ کننده اصلی ، پیتر هامور ، پیوتر موراوسکی و داریوسز زالوسکی ، که نقش فیلم بردار را هم بر عهده خواهد داشت ، به آناپورنا برگردد.

اطلاعات سودمند:

ü   پیوتر پوستلنیک  Piotre Pustelnik از سال 1985 در مرتفع ترین کوه های جهان مشغول کوه نوردی می باشد. و تمام کوه های  8000 متری به جز یکی را صعود کرده است. او در بسیاری از صعود های گروهی در هیمالیا ، قراقروم و سرتاسر جهان شرکت کرده است.

ü   پیتر هامور Peter Hamor  بهترین کوه نورد اهل اسلواکی ، پنج 8000 متری را صعود کرده است ( که دو تای آنها را به عنوان اولین فرد اهل اسلواکی صعود کرده است).

ü   پیوتر موراوسکی  Piotre Morawski به چهار 8000 متری صعود کرده است و اولین فردی بود که صعود زمستانی به شیشا پانگما را انجام داد.

ü   داریوسز زالوسکی  Dariusz Zaluski  به چهار 8000 متری صعود کرده است و در بسیاری از صعود های زمستانی شرکت کرده است؛ او کوه نوردی را با فیلم برداری همراه کرده است و فیلم های مستند زیادی را در مورد مرتفع ترین کوه های جهان تهیه کرده است که بسیاری از آنها موفق به دریافت جایزه شده اند.

کنترل هفت بیماری شایع بدون مصرف دارو

ScienceDaily ( 26 مارس 2008 ) عادت کرده ایم که برای هر چیزی که ما را ناخوش می کند دارو مصرف کنیم اما داروها اثرات جانبی و هزینه مالی دارند. شماره آوریل 2008 Harvard Health Letter به نحوه کنترل هفت بیماری شایع بدون مصرف دارو نگاهی انداخته است. این کار به کمی انضباط نیاز دارد. اما در بسیاری از موارد ، روش غیر دارویی می تواند به اندازه داروها عمل کند.

آرتروز

احتمال زیادی وجود دارد که کم کردن وزن درد آرتروز را کمتر کند. کاهش وزن را با ورزش همراه کنید تا درد کمتر و تحرک بیشتری داشته باشید. حتی در  کسانی که نیازی به کاهش وزن ندارند ، ورزشی که روی مفاصل " فشار " وارد نکند ، درد را می کاهد.

کلسترول

در صورت کنار گذاشتن غذاهای حاوی مقادیر بالای چربی اشباع شده ، سطح LDL احتمالا تا 50 درصد کاهش می یابد. الیاف محلول بیشتر می تواند سطوح LDL را هم بکاهد. مارگارین های غنی شده با استرول ها هم می توانند این کار را بکند.

کاهش ادراک

تمرین حافظه و دیگر " ورزش های مغز " به نظر می رسند به افراد پیرتر کمک می کند تا هوشیار باشند. اما ورزش بدنی می تواند بیشتر از ورزش های ذهنی به مغز فایده برساند.

افسردگی

مطالعات نشان داده اند که فعالیت بدنی منظم می تواند اثر ضد افسردگی قوی داشته باشد.

دیابت

فعالیت جسمانی منظم ، کنترل کننده قوی سطوح قند خون هم هست ، چون ماهیچه ای که ورزش کرده است ، نسبت به انسولین پذیرا تر می شود که کمک می کند تا قند را از جریان خون داخل خود بکشد. خوردن شیرینی جات کمتر و کربوهیدرات های راحت الهضم هم به کنترل سطوح قند خون کمک می کند.

فشار خون بالا

کاهش وزن ، ورزش بیشتر و خوردن کمتر سدیم فشار خون را کاهش می دهد.

پوکی استخوان

ورزش تحمل کننده وزن بدن روی استخوان ها فشار وارد می کند ، و بافت استخوان با قوی تر و متراکم تر شدن واکنش نشان می دهد که باعث جلوگیری از فرآیندهای پوکی استخوان می شود. ویتامین D و کلسیم اضافی در صدر فهرست توصیه های رژیم غذایی قرار دارد.

امروز جمعه 16/1/87 به اتفاق دوستان به نیل کوه ( استان گلستان ) رفتیم . هوا مه آلود و خنک و بعد آفتابی و گرم شد. مناظر جنگل و کوه بسیار زیبا بودند و آدم احساس طراوت و شادابی می کرد. اما در راه مناظری هم بودند که ناراحت کننده بودند و چه از دست این انسان که بر نمی آید. باید بکوشیم تا این طبیعت باقیمانده را حفظ کنیم.

نیازی به کشتن نیست .

کشاورزی در داخل جنگل به چه قیمتی؟

آیا تند غذا می خورید؟ پس آرامتر!

سه شنبه 18 مارس 2008 ( دکتر گیب میرکین ) مطالعه ای جالب که در ژاپن انجام شد می گوید که سریع خوردن عامل خطری برای ابتلا به دیابت می باشد. محققان Nagoya University Graduate School of Medicine در Aichi مردان و زنان میانسال را مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که هر چه سرعت خوردن شخص بیشتر باشد احتمال چاق شدن آنها بیشتر بود ( Preventive Medicine فوریه 2008 ) . به علاوه ، هم سطح انسولین و هم سطوح قند خون در افرادی که سریعتر خوردند بالاتر بود. سطوح بالای انسولین و قند عوامل ابتلا به دیابت و خطر توسعه دیابت نوع 2 هستند.

قبل از اینکه انسولین وظیفه بردن قند به داخل سلول ها را انجام دهد ، ابتدا باید به قلاب های ویژه ای  در سطح سلول ها بنام گیرنده های انسولین متصل شوند. با اضافه شدن وزن فرد ، چربی اضافی گیرنده های انسولین را بلوکه می کند در نتیجه نمی توانند قند را به درون سلول ها وارد کنند. سطوح قند خون افزایش می یابد و لوزالمعده با ترشح مقادیر زیادی انسولین پاسخ می دهد. انسولین شخص را باز هم چاق تر می کند. به این صورت که روی مغز تاثیر می گذارد و فرد را گرسنه نشان می دهد و روی کبد عمل می کند تا چربی بیشتری بسازد و چربی اضافی در شکم ذخیره می شود. مشخصه دیابت در ابتدا سطوح بالای انسولین و بعد ذخیره چربی در شکم و نه در باسن می باشد. در نهایت لوزالمعده  خسته می شود و تولید انسولین را به طور کامل متوقف می کند ، و بعد از آن شخص باید انسولین تزریق کند.

تاثیر ورزش منظم در کاهش خستگی

8نوامبر 2006 (منبع www.sciencedaily.com ) نوشابه های به اصطلاح " انرژی زا " را فراموش کنید. تجزیه و تحلیلی جدید توسط محققان دانشگاه جورجیا مدارک فراوانی را یافته است که ورزش منظم نقش مهمی را در افزایش سطوح انرژی و کاهش خستگی ایفا می کند.

پروفسور پاتریک اوکانر ، مدیر مشترک آزمایشگاه روانشناسی ورزش UGA گفت :" در بسیاری از اوقات که افراد خسته می شوند ، آخرین چیزی که می خواهند انجام دهند ورزش است. اما اگر از نظر جسمانی غیر فعال هستید ، اندکی فعال تر بودن به شما کمک خواهد کرد."

کارشناسان تندرستی انجام ورزش منظم را برای پیشگیری یا بهبود علائم بیماری هایی نظیر دیابت ، بیماری قلبی و چاقی تشویق می کنند ، اما مدرک علمی در مورد اینکه آیا ورزش خستگی را افزایش یا کاهش می دهد هرگز به طور کمی مورد بررسی قرار نگرفته بود. اوکانر ، رود دیش من استاد علم حرکات بدن (kinesiology ) و تیم پوئتز محقق ، که اخیرا تحقیق دکترای خود را در UGA تکمیل کرد ، 70 آزمایش تصادفی و کنترل شده را بر روی 6807 نفر تجزیه و تحلیل کردند. آنها حمایت  قوی را برای نقش ورزش در کاهش خستگی پیدا کردند.

اوکانر گفت :" بیش از 90 درصد مطالعات نتیجه یکسانی داشت : افراد غیر فعالی که برنامه ورزشی منظمی را کامل کردند در مقایسه با گروه هایی که ورزش نکردند ، بهبود خستگی را گزارش کردند. این اثر بسیار با ثباتی است."

این مطالعه ، که در شماره نوامبر مجله Psychological Bulletin منتشر شد ، میزان اثر ورزش را به طور کمی اندازه گیری کرد و دریافت که اثر آن قوی تر از درمان افراد خسته با داروهایی نظیر داروی خواب آور مودافینیل بود. بخصوص ، محققان دریافتند که ورزش در مقایسه با گروه های کنترل تا 37/0 انحراف معیار انرژی را افزایش و خستگی را کاهش داد ، در حالیکه شرکت کنندگان در مطالعه قبلی که مودافینیل مصرف کردند 23/0 انحراف معیار بهبودی داشتند.

پوئتز اشاره می کند که تجزیه و تحلیل آنها دریافت تقریبا هر گروه سنی مطالعه شده – از افراد تندرست تا بیماران سرطانی تا افراد مبتلا به بیماری های مزمن نظیر دیابت و بیماری قلبی از انجام ورزش بهره بردند. او می پذیرد که ممکن است بر خلاف حس درونی باشد که صرف انرژی از طریق ورزش احساس انرژی را افزایش و خستگی را کاهش دهد ، اما او اشاره می کند که مطالعات قبل افزایش قابل توجهی را در سطوح انتقال دهنده های عصبی افزایش دهنده انرژی و بالا برنده روحیه نظیر دوپامین ، نوراپی نفرین و سروتونین در مغز حیواناتی که در شرایط ورزش منظم قرار داده شدند نشان داده است. پوئتز گفت :" ما در جامعه ای زندگی می کنیم که افراد همیشه به دنبال نوشابه های ورزشی ، شکلات های انرژی زا یا فنجان قهوه بعدی هستند تا برای به اتمام رساندن روز ، نیروی اضافی به آنها بدهد. اما این پوشیدن کفش ورزشی و رفتن به بیرون و انجام مقداری فعالیت بدنی در هر صبح است که می تواند جرقه انرژی را که افراد به دنبال آن هستند فراهم کند."

چگونه از دست سردرد خلاص شویم؟

 نیویورک ، 15 مارس 2005 ( www.cbsnews.com ) اگر سردرد دارید فورا آسپیرین نخورید. اولین قدم درمان سردرد تشخیص نوع آن است. برای کمک به این تصمیم گیری ، دکتر کریستین لی ، عصب شناس موسسه سردرد در  بیمارستان روزولت سنت لوک واقع در نیویورک توصیه هایی را در مورد تسکین و پیشگیری از سردرد ها ی متداول از جمله میگرن ، سردرد های سینوسی ، تنشی و خوشه ای را ارائه می کند.

مطالب زیر توضیحات و توصیه های دکتر لی می باشد.

میگرن ها

میگرن سردردی عود کننده و اتفاقی است که با حساسیت به نور و صدا مرتبط است. میگرن می تواند همراه با تهوع هم باشد. میگرن ها را اغلب با درد های سینوسی اشتباه می گیرند چون بیماران در طول پیشانی و تیغه های بینی احساس درد می کنند. اما 50 در صد سردرد های میگرنی در ناحیه سینوس هم درد ایجاد می کند.

میگرن یک تشخیص بالینی است یعنی مجبورید پیش دکتر بروید. به طور مشخص بیمارانی که در ماه بیش از دو سردرد دارند باید به نزد دکتر بروند به ویژه زمانیکه داروهای بدون نسخه تاثیری بر آن نداشته باشند.

درمان

  درمان شامل ایجاد تغییراتی در شیوه زندگی فرد است. برای مثال ، پزشک ممکن است پیشنهاد کند بیماران عادات خواب یا غذای شان را تغییر دهند. این کار معمولا همراه با روش دارویی است. پزشک ممکن است داروهای قوی را تجویز کند که سردرد را برطرف کند یا دارویی پیشگیرانه تجویز کند.

ممکن است بسیاری از افراد میگرن را اشتباه تشخیص دهند چون با درد شدید همراه هستند.  اما ضرورتا با درد شدید همراه نیست. اما به علت از دست دادن فراخنای توجه (attention span ) تا حدی تضعیف کننده است.

پیشگیری

پزشکان گاهی اوقات  داروی Topamax را تجویز می کنند که جهت کمک به پیشگیری از سردرد های میگرنی مصرفی روزانه دارند.

سردرد سینوسی

علائم سردرد سینوسی شامل تب ، سرماخوردگی ، ترشح بینی و احساس فشار بر روی گونه  در نتیجه عفونت سینوس می باشد. بر خلاف میگرن ، سردرد های سینوسی معمولا دارای نشانه هایی به ویژه مرتبط با یک سرماخوردگی است : تب ، سرماخوردگی و خلط گلو.

درمان

سردرد های سینوسی نتیجه عفونت سینوسی هستند. بایستی به پزشک مراجعه کنید که ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند.

پیشگیری

اگر عود می کنند ، جدا نیازمند مراجعه به پزشک هستید.

سردرد تنشی

سردرد تنشی را " بدون خصوصیت " در نظر می گیرند یعنی فقط یک سردرد است و با علایم دیگری همراه نیست. علامت آن ممکن است احساس فشار در هر دو طرف سر باشد. معمولا به وسیله استرس یا خستگی ایجاد می شود. این سردرد از میگرن متمایز است چون تضعیف کننده نیست.

درمان

این سردرد ها با داروهای ضد درد بدون نسخه مانند Tylenol یا Advil درمان می شوند.اما اگر بیش از 15 روز در ماه  رخ دهند ، سردرد های تنشی نیازمند درمان هستند. چون در این صورت سردرد مزمن روزانه در نظر گرفته می شوند. پزشک برای یک سردرد مزمن ممکن است داروهای ضد افسردگی ، قرص های فشار خون یا قرص های ضد حمله تجویز کند.

سردرد خوشه ای

علت نامگذاری آن به خوشه ای این است که این سردرد تنها در طی برخی فصول رخ می دهد. برای مثال ، شخصی که از سردرد های خوشه ای رنج می برد ممکن است تنها هنگام جلو کشیدن ساعت در تابستان یا به هنگام پایان زمستان و آغاز بهار به آن دچار شوند. این سردرد در مردان بیشتر از زنان روی می دهد. درد شدیدی اطراف یک چشم را فرا می گیرد که 15 تا 30 دقیقه طول می کشد. درد آن به قدری شدید است که آن را " سردرد خود کشی " نامیده اند چون دیده شده است که افراد می خواهند به علت درد شدید خودکشی کنند.

درمان

گاهی اوقات قرار دادن سر در معرض سرمای شدید می تواند کارساز باشد. اما ، متداولترین روش درمان تزریق Imitrex یا استنشاق اکسیژن خالص است.

جلوگیری

این از آن سردرد هایی است که معمولا با اقدامات پیشگیرانه درمان می شود. برای بیمارانی که سردرد های خوشه ای دارند Verapamil ، Depakote ، Lithium یا Imitrex تجویز می شود.

گاهی اوقات داروهای گیاهی ، ویتامین ها و طب سوزنی کارساز است اما گاهی تاثیری ندارند. در برخی موارد ، شرایط ممکن است بدتر شوند. قبل از آزمایش روش درمانی جایگزین ، بهتر است با پزشک مشورت کنید.

خطرات ورزش

ورزش به مانند دیگر دخالت های پزشکی یا سلامتی ، هزینه های بالقوه ای هم دارد. این هزینه ها از ناراحتی های جزئی نظیر وقت صرف شده برای ورزش ، تا مشکلات جدی تر از جمله آسیب و حتی مرگ ناگهانی متغیر هستند.

آسیب ها

روشن است که ، آسیب هایی به استخوان ، عضلات و مفاصل ورزشکاران وارد خواهد شد. علیرغم گزارش های بی پایه در رسانه های عمومی در مورد نرخ های بسیار بالای آسیب در میان ورزشکاران بزرگسال ، چند مطالعه خوب در مورد آسیب های ورزشی در جمعیت ها وجود داشته است. یکی از مشکلات انجام دادن چنین مطالعاتی نیاز به شناسایی تعداد موارد ( افرادی که آسیب می بینند ) و هم تعداد افراد در معرض خطر آسیب ( تعداد کل افراد ورزش کننده در جمعیت ) بوده است. این دو رقم جهت محاسبه نرخ های واقعی آسیب ضروری هستند. بهترین مطالعات قابل دسترس در مورد نرخ های آسیب می گوید که حدود 25 تا 30 درصد دونده های بزرگسال در طول یک سال آسیب خواهند دید ، در صورتی که آسیب اینگونه تعریف شود: حادثه ای که باعث می شود فرد انجام دهنده ورزش را به مدت حداقل یک هفته متوقف کند. در صورتی که آسیب های جدی تر ، نظیر آن دسته از آسیب هایی که فرد برای آنها  به دنبال مراقبت های پزشکی می رود ، در نظر گرفته شوند ، نرخ های آسیب بسیار کمتر ، شاید در دامنه 1 در صد در سال شود.

اطلاعات کمی در مورد علل صدمات ورزشی وجود دارد. یک عامل که به آسیب ارتباط داده شده است مقدار ورزش است؛ برای مثال ، افرادی که مسافت های بیشتری را می دوند نسبت به کسانی که مسافت های کمتری می دوند احتمال بیشتری دارد که آسیب ببینند. عواملی نظیر سن ، جنسیت ، شکل بدن و تجربه نشان داده نشده است که با خطر آسیب ارتباط داشته باشند. منطقی به نظر می رسد که ناهنجاری های ساختاری ، افزایش های ناگهانی در شدت تمرین ، و نوع وسایل مورد استفاده احتمالا با خطر صدمه ارتباط دارند؛ اما ، اطلاعاتی که از این عقیده ها پشتیبانی کند در دسترس نمی باشد.

با توجه به اطلاعات علمی محدود در زمینه خطر صدمه ، به ورزشکار توصیه می شود که تا زمان درک بهتر علل آسیب ، روال حس تجربی خود را دنبال کنند. ورزشکاران باید برنامه شان را به آرامی آغاز کنند و به تدریج تا سطوح شدید تر تمرینات بالا بروند. باید از وسایل خوب استفاده کنند و توجه خاصی  را به کفش مناسب داشته باشند. ورزشکارانی که صدمات قبلی داشته اند باید احتیاط کنند و بدن شان را از جهت علائم هشدار دهنده اولیه آسیب کنترل کنند. اگر مشکلی کم کم توسعه پیدا کرد ، توصیه خوب متوقف کردن ورزش یا کاهش شدت تمرین به مدت چند روز است تا مشخص شود آیا مشکل از بین می رود. ورزشکاران باید جرات داشته باشند روی خود آزمایش هایی را انجام دهند تا در یابند چه نوع روال های تمرینی و تکنیک هایی راحت تر به نظر می آیند و احتمال کمتری برای صدمه رساندن دارند. اعتدال ، توصیه خوبی است : آسیب های کمی در افرادی که در هفته 10 تا 15 مایل می دوند گزارش شده است ، و این سطح برای تامین بسیاری از فواید سلامتی کافی است.

مرگ ناگهانی

به طور بدیهی ، مشکل جدی از ناحیه برنامه ورزشی ، مرگ ناگهانی است. خوشبختانه این واقعه نادری است. همانطوری که قبلا بحث شد ، مطالعات زیادی نشان داده است  افرادی که به طور مرتب ورزش می کنند خطر مرگ بر اثر حمله قلبی در آنها کمتر است. به هر حال ، مدرکی هم وجود دارد که می گوید خطر مرگ در طی ورزش نسبت به فعالیت های در حال نشسته بالاتر است. وقتی آدم کل خطر مرگ ناگهانی را در طول یک دوره 24 ساعته در نظر می گیرد ، ورزشکارانی که مرتب ورزش می کنند احتمال کمتری دارند که این فاجعه را تجربه کنند.

تقریبا تمام افرادی که به ناگهان می میرند بیماری عروق کرونری قلبی قبلی پیشرفته داشته اند. بنابر این بهترین روش کاهش خطر مرگ ناگهانی در طی ورزش اجتناب از ابتلا به بیماری عروق کرونری قلبی پیشرفته است. این بدان معنی است که باید روال های سلامتی خوب را در دیگر جنبه های زندگی دنبال کرد نظیر عدم مصرف سیگار ، دنبال کردن رژیم غذایی حساب شده و حفظ وزن بدن ایده آل. افراد میانسال یا پیرتر احتمالا می توانند قبل از اجرای برنامه ورزشی با آگاه شدن از وضعیت عروق کرونری و وضعیت سلامت کلی شان ، خطر مرگ ناگهانی را کاهش دهند. البته تضمینی وجود ندارد ، اما اگر توسط پزشک مجربی آزمایش های کاملی از جمله تست حداکثر ورزش  و دیگر روش های  غربال کننده بیماری عروق کرونر روی فرد انجام شود ،  احتمالا می تواند به طور ایمن یک برنامه ورزشی را آغاز کند.

منبع : Encyclopedia Britanica 2008

مترجم : فریدون شیرمحمدلی

بازی مجازی نمی تواند جایگزین ورزش واقعی شود

7 مارس 2008 ( www.sciencedaily.com ) بازی های ویدئویی مانند Wii Sports  و Dance Dance Revolution می توانند نقش مهمی را در دور کردن بچه ها از تنبلی و شرکت در فعالیت بدنی ایفا کند. اما جایگزینی برای ورزش هستند؟

کولین گرین  ، MA ، هماهنگ کننده سلامتی برای MFit ، شاخه ارتقا سلامت سیستم تندرستی دانشگاه میشیگان می گوید : مطمئنا خیر.

گرین می گوید:" بازی مجازی نمی تواند جایگزین ورزش واقعی شود. به هر حال ، برای شروع خوب است. بچه ها می توانند با انجام آن تفریح کنند، و احساس شان درمورد امتحان واقعی ورزش یا فعالیت ،  می تواند کمی بهتر شود.

این بازی ها که تا حدی تازه به دنیای بازی های ویدئویی اضافه شده اند ، تعاملی هستند و می تواند مستلزم فعالیتی اندک به اندازه چرخش مچ برای بازی گلف یا تنیس یا مستلزم تلاش بیشتر به مانند رقص یا مانند ضرباتی کامل در مسابقه مجازی بوکس باشد. اکثر این بازی ها دارای شرایط لازم برای ورزش آئروبیک نیستند ، هر چند که این نوع بازی ها نیازمند فعالیت بیشتری نسبت به بازی های مجازی سنتی هستند.

گرین می افزاید:" کالری های واقعی را می توان در حین بازی های مجازی سوزاند ، هر چند برخی مطالعات اخیرا نشان داده اند که این ممکن است بین 60 تا 70 کالری در ساعت باشد. این میزان به هیچ وجه به کالری های سوزانده شده در بازی یا ورزش واقعی که سه تا چهار برابر این میزان است ، نمی رسد. "

خانم گرین بچه ها را از انجام این بازی ها باز نمی دارد- در حقیقت او می گوید که این بازی ها می توانند به بهبود اعتماد و هماهنگی دست و چشم بچه ها کمک کند.

خانم گرین می گوید :" بازی مجازی فعال می تواند نقشی را در سبک زندگی سالم ایفا کند. این بازی ها برای شروع  خوب هستند و مفرح می باشند  و روشی برای امتحان چیزی جدید در محیطی غیر تهدید کننده هستند. اما در حقیقت ، آدم باید بیرون برود ، دست به فعالیت بزند و تفریحی واقعی داشته باشد. "

مراکز کنترل و پیشگیری بیماری توصیه می کنند که بچه ها 60 دقیقه فعالیت بدنی در اکثر روزهای هفته و ترجیحا هر روز انجام دهند. در صد جوانان بیش وزن در ایالات متحده از سال 1980 تا به حال بیش از سه برابر افزایش یافته است.

نوشته شده بر اساس مطالب ارائه شده به وسیله سیستم تندرستی دانشگاه میشیگان

آکنه مانع شرکت مبتلایان در ورزش و تمرین می شود

26 فوریه 2008 ( www.sciencedaily.com ) بنا به تحقیقی جدید در دانشگاه باث  Bath ، افراد مبتلا به آکنه که شدیدا در مورد وضعیت پوست شان نگران هستند ، احتمال کمتری دارد که در ورزش و یا تمرین شرکت کنند.

این مطالعه ، که در مجله Journal of Health Psychology منتشر شد ، شامل 50 فرد جوان تا افراد میانسال بود که از میان گروه ملی حامی افراد مبتلا به آکنه انتخاب شدند.

علاوه بر این که این افراد می گفتند احتمال کمتری دارد که در ورزش یا تمرین شرکت کنند، آنهایی که فکر می کردند افراد دیگر پوست شان را به طور منفی ارزیابی می کنند هم عزت نفس و کیفیت زندگی پایین تری داشتند. این الگو هم در مردان و هم در زنان مشابه بود.

محققان می گویند که " نگرانی اجتماعی پوستی " اغلب در مطالعات در زمینه انگیزه برای ورزش و تمرین به نفع بازداری های جسمانی نادیده گرفته می شود.

دکتر مارتین استانداج ، مدرس دانشکده سلامتی دانشگاه  باث گفت :" پوست قابل رویت ترین عضو در بدن انسان است و ، بنابر این قسمت مهمی از تصویر فردی است. ترس از این که پوست شخص ممکن است مورد ارزیابی دیگران قرار گیرد ، پیامد هایی را برای سلامتی جسمانی و اجتماعی دارد. فعالیت ورزشی و تمرینی فرصت های زیادی را فراهم کی کند تا پوست در معرض ارزیابی قرار گیرد. به این خاطر ، افراد مبتلا به آکنه ممکن است آنچنان در مورد ظاهرشان نگران شوند که مانع شرکت شان در فعالیت جسمانی شود."

تام لونی دانشجوی دوره PhD دانشگاه باث که بر روی این طرح کار کرد گفت :" به خوبی روشن است که سطوح پایین فعالیت جسمانی می تواند خطر توسعه بیماری هایی نظیر بیماری قلبی و دیابت را افزایش دهد."

خانم آلیسون بوسر  ، سخنگوی Acne Patient گفت :" آکنه بیماری قابل درمان است ، اما برای یافتن درمان های موفق نیازمند پشتکار و تصمیم است. آکنه درمان نشده ممکن است منجر به بر جای ماندن جای زخم و نگرانی شود ، که به نوبه خود ممکن است منجر به اجتناب از فعالیت های روزانه نظیر ورزش شود. "

نتایج این تحقیق به توسعه روش های جدیدی کمک خواهد کرد تا مبتلایان به آکنه را به داشتن فعالیت جسمانی بیشتر تشویق کند.

نوشته شده از مطالب ارائه شده توسط دانشگاه باث