مرگ یک کوه نورد چینی در اورست

19 می 2009 –  بنابه گزارش شینهوا به نقل از CTMA ، وو ونهونگ از استان شرقی جیانگسو ، صبح امروز حدود ساعت 4 صبح در اورست از دنیا رفت . بنابه گزارش این کوه نورد در ساعت 10 صبح دیروز  به عنوان عضوی از یک گروه بزرگ چینی صعود می کرد ، اما در هنگام فرود در ارتفاع حدود 8750 متری بر اثر خستگی ناشی از ارتفاع علیرغم تلاش همنوردانش برای دادن اکسیژن و کمک های اولیه  از دنیا رفت.

منبع : http://www.mounteverest.net/

                                مسیری جدید در غرب  سیچوان

15 می 2009 –سایت  RussianClimb گزارش داد الکساندر روچکین و میخاییل میخایلوف صعود کنندگان سال 2002 جبهه شمال ژانو  ، که امیدوارند به اولین صعود  به روش آلپی در E-Gongga (غرب سیچوان  )به ارتفاع  6618 متراز طریق جبهه جنوب شرق قله دست یابند ، از طریق یک دیواره بزرگ 1000 متری  به یک قله 6206 متری بی نام  صعود کردند.

                                 خط قرمز مسیر صعود – خط سبز مسیر فرود

این کوه نوردان قبل از عزیمت اعلام کردند :" هدف ما بازگرداندن  روح ماجراجویی به کوه نوردی  برای کاوش نواحی دوردست کوهستانی و برای دستیابی به اولین صعود ها در قلل بکر بوسیله صعود در قالب تیم های کوچک است."

منبع : http://www.mounteverest.net/

                       اسپانیاییی ها به کانگچن جونگا صعود کردند

                              دوازدهمین 8000 متری ادورنه

18 می 2009 – فران لاتوره ، که جلوتر از بقیه صعود می کرد ، در حدود ساعت 2:30 بعدازظهر به وقت محلی به قله رسید. ادورنه پاسابان ، خوانیتو اویارزابال  Juanito Oiarzabal ، آسیر ایزگویر Asier Izguirre و آلکس چیکون  دوستان فران حدود دو ساعت بعد به قله رسیدند.

                                                   ادورنه پاسابان

حدود 20 نفر در ساعت حدود 0:30 am به وقت محلی  از کمپ 4 کانگچن جونگا ، در شرایط باد نسبتا شدید عازم شدند. انتظار می رود اخبار بزودی از اکسپدیشن کره ای Mi Sun Go ، کینگا بارانوسکا ، آلبرتو زراین ، Patxi Goñi ، و برخی دیگر برسد.

                                                 فران لاتوره

Jorge Egocheaga بدلایل سلامتی تصمیم گرفت در حمله به قله شرکت نکند. او به جای آن نیمروز امروز به کمپ اصلی رسید ، و نشانه هایی از برونشیت را داشت اما در هرصورت حال عمومی خوبی داشت.

نایوز مروی و رومانو بنت دیروز تلاش شان را متوقف کردند.

ادورنه هم اکنون دارنده رکورد بیشترین صعود به 8000 متری در میان خانم ها را با 12 قله صعود کرده در اختیار دارد. گرلینده کالتنبرونر اتریشی که در حال حاضر در حال حمله به قله  لوتسه است ، ممکن است این هفته در این رکورد برابر شود.

          خانم اوه یون سان Oh Eun Sun قبلا در 7 می 2009 به قله کانگچن جونگا صعود کرد.

منبع : http://www.mounteverest.net/

                                    اورست ازسمت شمال صعود شد

18 می 2008 – بنا به گزارش یوسوکه هیرای خبرنگار ژاپنی  سایت ExWeb تیم دانشگاه کاناگاوا در Qomolangma امروز در ساعت 10:45 am از سمت شمال اورست صعود کردند.صعود کنندگان به قله یاسونوری تاناکا ( 57 ساله ) ، و کنتا میاموری (28 ساله ) می باشند. بنابه گزارش این تیم حمله نهایی شان را دیروز قبل از نیمه شب آغاز کردند. تاناکا در ساعت 10:45 صبح و پس از آن میاموری در 11 صبح به قله رسید.

منبع : http://www.mounteverest.net/

                            چو اویو : خبری از دنیس اوروبکو

                   مسیر جدید قزاق ها در جبهه جنوب شرق چو اویو ، به رنگ قرمز .

15 می 2009 – دنیس اوروبکو و بوریس ددشکو توانستند به روش آلپی رخ جنوب شرق چو اویو را صعود کنند .اوایل امروز  دنیس اوروبکو طی  پیامکی به سایت RussianClimb  گزارش داد:" همه چیز خوب است . ما به کمپ اصلی برگشتیم و خوب هستیم. ما در 11 می به قله صعود کردیم. "

دنیس در یک پیامک دیگر اضافه کرد : " برخی جزئیات : شب را در ارتفاع 6000 متر به حالت نشسته گذراندیم. بعد در روز سوم هوا نامساعد شد و بهمن های زیادی سقوط کرد.طوفان به مدت 15 ساعت از ارتفاع 7600 به بالا را کوبید. فرود از طریق مسیر صعود سه روز طول کشید. دو روز چیزی نخوردیم. "

منبع : http://www.mounteverest.net/

  دنیس اوروبکو موفق به صعود چو اویو از جبهه جنوب شرقی شد 

                      تکمیل 14 قله 8000 متری

15 می 2009 – دنیس اوروبکو قزاق موفق شد به سبک آلپی از جبهه جنوب شرق  چو اویو ، چهاردهمین قله 8000 متری اش را صعود کند. بنا به گزارش سایت RussianClimb وی به کمپ اصلی بازگشته است. این خبر در سایت RussianClimb به زبان روسی منتشر  شده است و انتظار می رود خبرهای بیشتر بزودی منتشر شود. هنوز معلوم نیست که آیا همنوردش بوریس ددشکو هم به قله رسیده است یا خیر.

دنیس و بوریس در 6 می جهت صعود به جبهه جنوب شرق چو اویو به سبک آلپی با همراه بردن غذا و سوخت برای نیاز یک هفته – اما بدون همراه بردن تلفن ماهواره ای  حرکت کردند. دو روز قبل از عزیمت ، دنیس برآورد کرده بود  مسیر برنامه ریزی شده بنظر فوق العاده دشوار می آید اما گفت :" مصمم هستم تا آخر مبارزه کنم – و بوریس هم با من موافق است. " این جبهه که هرگز به سبک آلپی صعود نشده بود ، از سال 2001 در ذهن دنیس بود. او می خواست آخرین 8000 متری اش را به این شیوه ویژه صعود کند. اوروبکو ابتدا صعود سرعتی را در بهار گذشته در آنجا برنامه ریزی کرد. وقتی سیاستمداران چینی این کوه را بستند این اکسپدیشن به پاییز قبل منتقل شد ، اما این برنامه  در بهار امسال فرصت تغییر یافت : دنیس تصمیمم گرفت چو اویو را نه از چین بلکه از نپال از طریق جبهه جنوب شرق صعود کند.

منبع : http://www.mounteverest.net/

                    فوت آچیل کومپاگنونی در سن 94 سالگی

                                 لینو و آچیل

13 می 2009 – بنا به گزارش رسانه ها آچیل کومپاگنونی Achille Compagnoni اولین صعود کننده به کی دو از ایتالیا امروز در سن 94 سالگی در بیمارستانی در شمال ایتالیا درگذشت. پس از چندین تلاش ناکام  ، بالاخره در سال 1954  کی دو توسط ایتالیایی ها به نام های لینو لاسدلی و آچیل کومپاگنونی  فتح شد. از آن زمان تاکنون مباحثاتی در مورد رویدادهای  رخ داده در آن در جریان بوده است.

در اوایل ژوئن 1954 تیمی حدود 12 نفره از کمپ 4000 متر حرکت کردند. در اواخر جولای چهار نفر به کمپ VIII  حدود 200 متر زیر قله رسیده بودند. صعود نهایی توسط لینو و آچیل بدون استفاده از اکسیژن انجام شد  ... و داستان رسمی به همین صورت ادامه می یابد.

دو نفرباقیمانده در کمپ 8 والتر بوناتی ، که در آن زمان 24 سال سن داشت ، و مهدی باربر ، مسئول حمل اکسیژن بود.بنا به گفته بوناتی ، که اولین صعود به گاشربروم   ۴   را در سال 1958 انجام داد ، او و مهدی نتوانستند به علت بدی هوا و تاریکی دو کوه نورد پیشرو را تدارک مجدد کنند. به این خاطر ، بنابه دستور لینو ، اکسیژن را در همان جا که بودند باقی گذاشتند و آماده فرود شدند.

تنها هوای نامساعد کوه نورد جوان و باربر محلی اش را مجبور به اردو زدن در برف کرد ، چون کوه نوردان پیشرو به آنها کمک نکردند یا اینکه اجازه ورود به چادرشان را ندادند.

                                                   رسوایی

اسامی صعود کنندگان به قله تا برگشت اکسپدیشن منتشر نشد. وقتی اسامی را اعلام کردند ، از لینو و آچیل به عنوان قهرمانان ملی تجلیل شد. این تجلیل یک دهه بعد وقتی که یک روزنامه ایتالیایی بوناتی را به دزدیدن اکسیژن و تلاش برای صعود انفرادی جلوتر از لینو و آچیل متهم کرد  خاتمه یافت. بوناتی بابت این افترا به دادگاه شکایت کرد و برنده شد ، اما از جامعه کوه نوردی طرد شد. این کوه نورد به روش خود انتقام گرفت : صعود های انفرادی ، اولین صعود ها ، مسیرهای فنی جدید در سرتاسر جهان ، ظرافت برنامه ها و روش ها . بوناتی بدون هیچ ابهامی نشان داد که  ، اگر چه نه در تمام تاریخ کوه نوردی ، اما  یکی از بهترین کوه نوردان عصر خود تا ترک کوه نوردی در سال 1965 بود.

بوناتی کتاب " کوه های زندگی من " را که اتوبیوگرافی همراه با داستان هایی در مورد اکسپدیشن 1954 است ، به چاپ رسانده است. بوناتی در کتابش بی گناهی خود را ، از جمله با عکسی از لینو و آچیل با ماسک های اکسیژن بر روی قله اثبات می کند  .

50 سال پس از اکسپدیشن 1954 کی دو ، لینو لاسدلی پیرمرد – که تمام این زمان سکوت کرده بود –  قبل از رفتن به گور حقایق را آشکار کرد. او در کتابش که در سال 2006 منتشر شد به آنچه که واقعا در کی دو روی داد اقرار کرد ، و از این رو جریان تاریخ را عوض کرد. همچنین لینو از بوناتی پوزش خواست ، اما فایده ای برای کوه نورد نداشت . او گفت :" دیگر خیلی دیر شده است."

در مورد کومپاگنونی ، امروز او آخرین شرح رویدادها را با خود به گور برد.

منبع : http://www.mounteverest.net/

                                            زنان در بام جهان

دنیای ورزش همیشه تحت سلطه مردان بوده است ، چون مستلزم قدرت و شهامت فوق العاده است. اما در دنیای کوه نوردی ، جنس مخالف هم جایگاه خود را اثبات کرده است تا زنان در اوج نامیده شوند. بسیاری تلاش کرده  و از بین رفته اند ، اما این زنان تخصص ، مهارت و قدرت خود را نشان داده اند تا به طور موفقیت آمیزی به مرتفع ترین کوه های جهان صعود کنند.

·         می گویند واندا روتکیویچ بهترین کوه نورد زن تا این زمان است ، چون سومین زن صعود کننده به اورست و اولین زن صعود کننده به کی دو می باشد. روتکیویچ  در سال 1943 در Luthuania متولد شد و در رشته مهندسی برق فارغ التحصیل شد اما بیشتر مجذوب گنجینه های کوه جهان بود. او در 1992 در حین تلاش برای صعود به سومین کوه مرتفع جهان ، کانگچن جونگا کشته شد.

                                       نجات دو پناهنده افغانی

چهارشنبه 29 آوریل 2009 – دو افغانی 21 و 26 ساله که در اردوگاه پناهندگان در Fieberbrunn زندگی می کنند در ساعت 3 عصر برای کوه نوردی به کوه 1730 متری Bürglkopf رفتند. آنها فقط کفش های تنیس و لباسی نازک پوشیده بودند.این دو به هنگام فرود مسیر را در تاریکی گم کردند. در 11 شب وقتی نتوانستند به اردوگاه پناهندگان برگردند ، جستجویی توسط داوطلبان امداد کوهستان Bergrettung و پلیس کوهستان شروع شد. سازمان آتش نشانی از نورافکن برای روشن کردن دامنه کوه استفاده کرد. در ساعت 2 صبح جستجو متوقف شد. در روز یکشنبه حدود 7 صبح یک بالگرد امداد این دو مرد را دید و آنها را از محل خارج کرد. این دو سرما خورده بودند اما آسیبی ندیده بودند . اردوگاه پناهندگان Bürglkopf محل اسکان 100 پناهنده از 20 کشور مختلف است.

 منبع : http://tirol.orf.at/stories/357914/

www.newfarid.blogfa.com  وبلاگ کوه نوردی ، ورزش و سلامتی

                         مرگ یک کوه نورد با تجربه بر اثر سقوط

29 آوریل 2009 – یک امدادگر کوهستان و کوه نوردی باتجربه پس از سقوط به هنگام سنگ نوردی در اسنودونیا Snowdonia   کشته شد.

جان دیوید اوانس 54 ساله در روز سه شنبه همراه با اعضای تیم امداد کوهستان Ogwen Valley در یک صعود جمعی در Llanberis Pass بود . آقای اوانس ، که از سال 1973 عضو این تیم بود ، پس از سقوط از فاصله ای قابل توجه جراحات سر شدیدی برداشت. از آنجا به وسیله بالگرد به بیمارستانی در بانگور انتقال داده شد ، اما پزشکان نتوانستند او را نجات دهند. کریس لیوید یکی از اعضای تیم گفت : " او یکی از مجرب ترین امداد گران کوهستان بود.این تیم برای بالا نگاه داشتن سطح مهارت شان   ، سه شنبه ها به طور جمعی به سنگ نوردی می پردازند. او یا سر خورد یا اینکه جای پا یا دستش جدا شد و تا مسافت قابل توجهی سقوط کرد. آقای لیوید گفت اعضای بسیار مجرب تیم در آن زمان همراه اوانس بودند و هر کاری را که در توان داشتند برای نجات او انجام دادند. او گفت :" او مرد بسیار با تجربه ای بود و به مدت 10 سال ، 6 ماه از سال را در آلاسکا زندگی می کرد تا در آنجا در کار امداد کوهستان شرکت کند. او شغل آزاد داشت و در راهنمایی کوه تخصص داشت ، و در تمام طول سال امداد گران کوه را آموزش می داد. جای او به شدت خالی خواهد بود. "  آقای اوانس یک همسر و دو فرزند 22 و 18 ساله از ازدواج قبلی اش را تنها گذاشت و از دنیا رفت.

منبع : http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/wales/north_west/8024181.stm

www.newfarid.blogfa.com  وبلاگ کوه نوردی ، ورزش و سلامتی

آقای مهدی اعتمادی فر که در طی حمله به قله دائولا گیری در جمعه اول ماه می 2009 مفقود شد. روحش شاد.

عکس از سایت http://www.mounteverest.net/ 

                                           مصاحبه با سیمونه  مورو :

             " استراتژی و تجربه مان عوامل کلیدی موفقیت ما بودند. " 

                                                 قسمت دوم

1 می 2009 – تنها سیمونه  مورو  ایتالیایی بود که توانست با صعود زمستانی شیشاپانگما در سال 2005 طلسم لهستانی ها ( یعنی انحصار صعود های زمستانی ) را بشکند. منتقدانش این کار را به حساب خوش شانسی او گذاشتند ، اما سیمونه این کار را در زمستان قبل در ماکالو تکرار کرد.

سیمونه در بازگشت به وطنش با یک رشته حوادث غمبار مواجه شد. همنوردش ( پیوتر موراوسکی ) در صعود به شیشا پانگما در دائولاگیری از دست رفت و کشورش بر اثر زمین لرزه آسیب دید .

سایت ExWeb مصاحبه ای را در ایالات متحده با او ترتیب داد که در ادامه می خوانید.

ExWeb: شیشاپانگما را با پیوتر موراوسکی ، که در اوایل این ماه بر اثر یک حادثه کشته شد صعود کردید. چه احساسی نسبت به این حادثه دارید؟

سیمونه : ناراحتم . واقعاً و عمیقا در مورد پیوتر ناراحتم. ما با هم دوست بودیم ، با هم صعود های تاریخی را انجام دادیم و در مورد پروژه های آتی صحبت کردیم. او دو بار همراه با همسرش برای دیدن ما به برگامو ( زادگاه سیمونه ) آمد ، چند روزی پیش ما ماند و در مورد عشق دو طرفه مان نسبت به زندگی پر جنب و جوش ، کوه ها ، ماجراجویی و اکتشاف ها صحبت کردیم.

خبر این حادثه را زمانی شنیدم که پس از ماکالو داشتم همراه با همسرم در کنار دریای سرخ استراحت می کردم. این خبر مرا بهت زده کرد. در دو سال قبل دوستان بسیار زیادی را در هیمالیا از دست دادم : کارل  اونترکیرچر در نانگا ؛ ایناکی اوچوا در آناپورنا ؛ مارتین میناریک در آناپورنا ؛ کریستین کونتنر در آناپورنا ؛ سریگو دالا لونگا در دائولاگیری و بسیار دیگر. باور کردنی نیست....

                                            مصاحبه با

                       سیمونه مورو کوه نورد ایتالیایی

                                                    قسمت اول

2 می 2009 – سیمونه مورو 41 ساله  ورزشکار شرکت North Face  می باشد که مجموعا 40 اکسپدیشن را در طی 16 سال قبل انجام داده است. برخی از موفقیت هایش در ارتفاعات بلند از این قرار است : اولین صعود زمستانی به شیشاپانگما (8027 متر) ؛ تراورس اورست سمت جنوب به شمال ، رسیدن به قله در 15/3 صبح و فرود به کمپ اصلی تنها در 5 ساعت ؛ گشایش چند مسیر جدید مانند رخ شمالی بارونتس ؛ شماری صعود های زمستانی و سرعتی در قلل معروف کوه نوردی ؛ تلاشی دشوار در تراورس اورست-لوتسه همراه با دنیس اوروبکو قزاق که منجر به نجات موفقیت آمیز یک کوه نورد جوان شد و این کار برای سیمونه تعدادی جایزه به خاطر روح واقعی کوه نوردی را به همراه داشت.

قبل از اولین صعود زمستانی اش به ماکالو همراه با اوروبکو ، اولین صعود را در تابستان گذشته به Beka Brakai Chhok به ارتفاع 6940 متر در پاکستان  به شیوه کاملا آلپی و با رفت و برگشت 43 ساعت  انجام داد.

سایت ExWeb مصاحبه ای را با او پس از صعود موفق زمستانی به ماکالو انجام داده است که در ادامه می خوانید:

                                                سیمونه در ماکالو

                  در جستجوی آندره ایروین – قسمت سوم و آخر

در اینجا قسمت سوم گزارش تام هولزل را می خوانید. همراه با جزئیات تعجب برانگیز در مورد ساعات آخر مالوری و ایروین و پاسخی احتمالی به راز اورست 1924. مکان احتمالی آندرو ایروین بی پاسخ می ماند.

                               امداد و نجات مشترک در ماناسلو

4 می 2009 – پس از مرگ گیوسپ آنتونلی در هفته گذشته ، تیم ایتالیایی مریلی  Merelli به طرف بالا حرکت کرده است. بنابه گزارش ، در حمله به قله تنها آنتونلی دچار مشکل نشده بود: بلافاصله پس از مریلی ، پانزیری ، زافارونی و مارکو روسکونی از ارتفاع حدود 8000 متری بازگشتند ، مارکو بیمار شد و حالش در کمپ 3 وخیم شد. دوستانش مجبور شدند او را تا کمپ 2 به طرف پایین بکشند که در آنجا از مرگ گیوسپ آگاه شدند.  

                                 عکسی از نجات مارکو در ماناسلو در هفته گذشته

خانم ماریو مریلی گزارش می کند که پزشک کارلوس پاونر  ، تیم زنان اندلسی وافرادی از اکسپدیشن  Val Valesia همگی در نجات مارکو همکاری کردند و تمام تلاش شان را در مورد گیوسپ به عمل آوردند. ماریو اضافه کرد :" دو کوه نورد ایرانی ، در حال صعود به طرف بالا ، صادقانه  برای کمک به پایین آوردن مارکو به عقب برگشتند. من صمیمانه از همبستگی همه قدردانی می کنم. "

بنابه گزارش جسد آنتونلی دیروز از کمپ اصلی با بالگرد انتقال داده شد و بنا به گفته نیک رایس تنها پانزری ممکن است برای تلاش دوم باقی بماند. رایس دیروز گزارش داد:" درست قبل از ناهار ، ماریو پانزری پیش من آمد و گفت که تصمیم گرفته است در کمپ اصلی بماند و تلاش دیگری را برای صعود به قله انجام دهد. یک آشپز و یک کمک آشپز و وسایل دو نفر را در کمپ اصلی نگاه خواهیم داشت. "

کارلوس پاونر و خاویر پرز هم امیدوارند بزودی حمله دومی را به قله انجام دهند.

منبع : http://www.mounteverest.net/

در همین ارتباط – ماناسلو : مرگ بر اثر ادم دیوی

                        سوال :آیا تمرین به صورت لرزش کل بدن موثر است؟

چند آگهی  در مورد ماشین های لرزاننده کل بدن را دیدم که ادعا می کردند تنها با قرار گرفتن روی آن ماهیچه ها را ورزش می دهد . آیا این روش خوبی برای کم کردن وزن یا بهبود تناسب اندام است؟

جواب از : دکتر ادوارد  ر. لاسکوفسکی  متخصص طب ورزش و بازتوانی مایو کلینیک

     سوال : آیا انسولین می تواند سطح کارایی را تقویت کند؟

آیا تزریق های انسولین می تواند سطح کارایی ورزشی را در ورزشکاری که مبتلا به دیابت نیست بهبود دهد؟

جواب از دکتر ادوارد ر. لاسکوفسکسی ، متخصص طب ورزش و بازتوانی مایو کلینیک (Mayo clinic )

                           ماناسلو : مرگ بر اثر ادم ریوی

29 آوریل 2009 -  بنابه گزارش Montagna.org  گیوسپ  آنتونلی Giuseppe Antonelli ، عضو تیم ماریو مریلی Mario Merelli ،  دیروز در ماناسلو از دنیا رفت. آنتونلی (38 ساله )  پس از احساس مریضی در کمپ 3 در طی حمله به قله در دو روز پیش تصمیم گرفت  همراه با یک شرپا و یک عضو اکسپدیشن ایتالیایی دیگر حاضر در کوه به کمپ اصلی برگردد. در حین فرود حال گیوسپ با علائم شدید ادم ریوی  (HAPE) بدتر شد. دوستانش او را عملا تا کمپ 2 حمل کردند و در آنجا  به او اکسیژن و کورتیزون  دادند اما خیلی دیر شده بود. خبر مرگ او به اطلاع خانواده اش رسانده شد و امروز گروهی از شرپاها به خدمت گرفته شدند تا جسد او را از کمپ 2 به پایین منتقل کنند. آنتونلی قبلا به شیشا پانگما و چواویو صعود کرده بود.

منبع : http://www.mounteverest.net/

                                     پول در برابر زباله

24 آوریل 2009 –داوا استیون مدیر  Eco Everest در نشریه The Salt Lake Tribune گزارش داد :" من یک غول خلق کرده ام . هدف  برنامه " پول در برابر زباله " من ترغیب کردن  دیگران به آوردن زباله از بالای اورست به پایین بود ، اما تصور نمی کردم این قدر موفقیت آمیز باشد. این خبر در مورد من که به ازاء هر کیلو زباله قدیمی  100 روپیه نپالی ( 25/1 دلار آمریکا ) می پردازم ، آتشی غیرقابل کنترل را شعله ور کرد. شرپاهای تمام اکسپدیشن های دیگر در حال پیوستن به این طرح هستند. تنها در یک روز ، تقریبا 1500 کیلو زباله جمع آوری شد. "

 عکسی از شرپاها در حال جمع آوری قطعات بالگرد سقوط کرده در سال 1973 ( 36 سال پیش )

" یکی از دلایل زیاد بودن زباله این است که زمستان امسال برف زیادی نباریده است ، بدین خاطر زباله براحتی قابل رویت شده است. ممکن است بودجه من بزودی تمام شود. هم اکنون وجه این زباله ها را از درآمد نانوایی کمپ اصلی که از 3 سال پیش به این طرف راه انداخته ام می پردازم. "

منبع : http://www.mounteverest.net/

                           اهدا جایزه  کلنگ طلایی به خاطر

            " روح اکتشاف " Spirit of Exploration

27 آوریل 2009 - جایزه کلنگ طلایی سال 2008 به خاطر " روح اکتشاف " به کازویا هیرایده و خانم کی تانیگوچی Kei Taniguchi   برای اولین صعود به رخ جنوب شرق کوه  کامت اهدا شد. هیرایده و خانم تانیگوچی از ژاپن اولین تلاش کنندگان و صعود کنندگان به شیوه آلپی به رخ جنوب شرق صعود نشده کوه کامت (7756متردر هندوستان ) بودند. 1800متر مسیر " “Samurai direct” شامل دشواری های M5 ( ترکیبی ) و 5+  بر روی یخ می باشد. با این موفقیت خانم کی اولین خانمی است  که جایزه کلنگ طلایی را دریافت می کند.

منبع : http://www.mounteverest.net/

       مارتین میناریک  کوه نورد برجسته  چک در آناپورنا گم شد :

                      بی نتیجه ماندن جستجو با بالگرد

26 آوریل 2009 – بنابه گزارش چندین منبع مارتین میناریک  کوه نورد برجسته چک در آناپورنا گم شده است. انتظار می رود هم تیمی او روز یکشنبه از کاتماندو به فرانسه بازگردد. این اکسپدیشن در ابتدا شامل دودو کوپولد ، مارتین میناریک و خانم  الیزابت رول Elizabeth Revol  کوه نورد فرانسوی  بود تلاش ناکامی را برای صعود به آناپورنا از مسیر بانینگتون انجام دادند که پس از آن دودو کوپولد گروه را ترک و برای مراسم کلنگ طلایی به اروپا بازگشت.

در 19 آوریل با برخورد بادهای شدید به کمپ بالای شان  تلاش دوم در آخر هفته گذشته را لغو کردند. در صعودی طولانی ، توانستند به قله اول ( 8016متر ) برسند و فرود دشواری را در شرایط سخت آغاز کردند. الیزابت  چهارشنبه  با پیامک به تیمش گزارش داد که :" حال مارتین خوب نیست."

الیزابت گفت که او و مارتین مجبور شدند در ارتفاع 7100 متری به علت اینکه مارتین قادر نبود به علت خستگی مفرط و یخ زدگی خودش راه برود از هم جدا شوند. الیزابت را که خسته شده بود در روستای مانانگ  پیدا کردند که از آنجا با بالگرد به پخارا انتقال داده شد. الیزابت روز جمعه در کاتماندو با تیم  Libor و خانم هاولی ملاقات کرد و تلاش می کرد مسیر فرودش را شرح دهد.

دو روز جستجو بوسیله بالگرد و تیمی از شرپاها بی نتیجه بود و بنابه گزارش جستجو با بالگرد امروز متوقف شد.

مارتین میناریک متولد 27.11. 1967 علاوه بر صعود های خیره کننده به دنالی ، لوگان و آکونکاگوا ، در 10 اکسپدیشن هیمالیا شرکت کرد و به 7 ، 8000متری صعود کرد:

ماناسلو – 1999

کانگچن جونگا – 2002

برودپیک – 2003

شیشا پانگما – 2004 رخ شمالی به شیوه آلپی

چواویو – 2005

لوتسه – 2007

دائولاگیری – 2008

منبع : http://www.mounteverest.net/

                   در جستجوی آندرو ایروین  ( قسمت دوم )

تام هولزل مورخ آمریکایی پارسال در مقاله اش توضیح داد که چگونه به این نتیجه رسیده بود که مالوری و ایروین در سال 1924 کوه اورست را صعود نکردند. برای تایید نظریه تام مبنی بر اینکه این کوه نوردان در حال فرود پس از کنار گذاشتن حمله به قله ، سقوط کردند ، یافتن ایروین و دوربین هنوز هم  حیاتی می باشد.

در این مجموعه سه قسمتی ، هولزل به طور کامل تمام سرنخ ها و چاپ های اورتوفوتوگرافیک با رزولوشن بالا ( عکس های هوایی تصحیح شده جهت اندازه گیری مسافت های واقعی ) را جهت محدود کردن منطقه ای که جسد ایروین ممکن است یافت شود تجزیه و تحلیل می کند. در اینجا قسمت دوم این مجموعه سه قسمتی را می خوانید.

            برنامه دنیس اوروبکو برای صعود به رخ جنوب شرق چو اویو به شیوه آلپی

22 آوریل 2009 – صعود های اوروبکو افسانه ای هستند : مسیرهای جدید ، صعود به کی 2 ، اولین صعود زمستانی به ماکالو . دنیس بسیاری از قلل عمده واقع در آسیای مرکزی و تمام 8000متری ها در هیمالیا بجز یک مورد را صعود کرده است.

تنها چو اویو در فهرست 14 ، 8000متری او صعود نشده باقی مانده است. مسیر نرمال صعودی ساده است ، به این خاطر دنیس بهار گذشته صعود سرعتی را در آنجا برنامه ریزی کرد. وقتی سیاستمداران چینی این کوه را ممنوع ساختند اکسپدیشن به پاییز پارسال و بعد دوباره به بهار امسال موکول شد.

اوروبکو در مصاحبه اخیرش با سایت RussianClimb گفت :" معمولا ، مسیر جدیدی را در حین صعودم مشاهده می کنم و فرصتی می یابم تا چند سال بعد آن را صعود کنم. "

با پیش کشیدن مجدد رویای سال 2001 ، دنیس در چواویو تلاش خواهد کرد اما نه از سمت چین بلکه از نپال از مسیر صعود نشده رخ جنوب شرق این کار را انجام خواهد داد. این اکسپدیشن شامل بوریس ددشکو از باشگاه مرکزی ورزش  ارتش قزاقستان است و گزارش های مختصری قبلا در سایت RussianClimb منتشر شده است. بدنبال هم هوایی دشوار در ارتفاع 7100 متری در یخچال Gjanchung ، امروز صبح دنیس گزارش داد که این دو کوه نورد قصد دارند بمدت 5 تا 6 روز استراحت کنند و این دیواره را جهت صعود پیش رو مور بررسی قرار دهند ، که به شیوه آلپی خواهد بود.

منبع : http://www.mounteverest.net/