کوه  ماترهورن

ماترهورن قله ای کلاسیک و هرم سنگی تیز و منفرد با یال های باریک شیب دار است که از یخچال های اطراف بیرون زده است . شهرک زرمات ، که در زیر جبهه شمالی این کوه قرار گرفته است ، آرمان گاه  کوه نوردی است. از همه یال ها و جبهه های ماترهورن ، که یکی از کوه های موجود در جهان که بیشترین صعود ها در آن انجام شده است ، صعود شده است. و اکنون طناب های ثابت ، نردبان ها و پناه گاه هایی در طول مسیرهای عادی قله وجود دارد. اما نگذارید این پشتیبان ها امنیت کاذبی را برای شما ایجاد کنند ، چون بیشتر صعود ها هنوز هم نیازمند تخصص فنی زیادی است و میزان مرگ در آنجا یکی از بالاترین ها در جهان است. جدا بودن کوه منجر به ایجاد آب و هوای منحصر بفرد خود شده است ، که می تواند به سرعت تغییر کند ؛ این احتمال هست که در ماترهورن هوا طوفانی باشد در زمانیکه شرایط در منطقه به طور کلی خوب است.

                                                     ماکالو

ماکالو پنجمین قله مرتفع جهان است و در ۲۲ کیلو متری شرق کوه اورست  ، در مرز بین نپال و چین واقع شده است. ماکالو ، که یکی از هشت هزار متری هاست ، قله ای جدا به شکل  هرمی چهار وجهی است.

ماکالو دو قله فرعی قابل اشاره دارد. Kangchungtse ، یا ماکالو II ، به ارتفاع 7678 متر ، در حدود 3 کیلو متری شمال – شمال غرب قله اصلی قرار گرفته است. کوه سر بر آورده در حدود 5 کیلو متری شمال – شمال غرب قله اصلی در فلاتی گسترده ، و متصل شده به  Kangchungtse بوسیله زینی 7200 متری و باریک ، چومو لونزو Chomo Lonzo ، به ارتفاع 7804 می باشد.

                                             تاریخچه صعود

اولین تلاش در ماکالو به وسیله یک تیم آمریکایی به سرپرستی ویلیام سیری  در بهار 1954 انجام شد. آنها در مسیر خط الراس جنوب شرق تلاش کردند اما به علت وزش مداوم طوفان از ارتفاع 7100 متری بازگشتند. یک تیم نیوزیلندی شامل سر ادموند هیلاری هم در آن بهار در حال فعالیت بود ، اما بواسطه جراحت و بیماری نتوانستند زیاد بالا بروند. در پاییز 1954 ، یک اکسپدیشن شناسایی فرانسوی اولین صعود را به قله های فرعی Kangchungtse  (بیست و دوم اکتبر : ژان فرانکو ، لیونل تری ، سردار گیالتسن نوربو و پا نوربو ) و چومو لونزو ( 30 اکتبر (؟) ژان کوزی و تری Terray ) انجام داد. [2]

ماکالو برای اولین بار در 15 می 1955 توسط لیونل تری و ژان کوزی  در قالب یک اکسپدیشن فرانسوی به سرپرستی ژان فرانکو صعود شد. فرانکو ، و گ.  ماگنون و سردار گیالتسن نوربو روز بعد صعود کردند و بدنبال آن بوویر ، س. کوپ ، لروکس و آ. ویالات در 17 می صعود کردند. این تیم فرانسوی ماکالو را از جبهه شمال و خط الراس شمال شرق ، از طریق زین بین ماکالو و Kangchungtse ( ماکالو – لا ) که مسیر استاندارد را تشکیل می دهد ، صعود کردند. [2]

اولین صعود از مسیر خط الراس جنوب شرق  ، که آمریکایی ها در آن تلاش کرده بودند ، در 23 می 1970 توسط  Y. Ozaki و A. Tanaka  در قالب یک اکسپدیشن ژاپنی انجام شد. مسیر بسیار فنی ستون غربی West Pillar در می 1971 توسط Frenchmen B. Mellet و Y. Seigneur صعود شد. [2].دومین صعود ستون غربی در می 1980 توسط جان راسکلی ( قله ) ، Chris Kopczynski ، James States و کیم مومب ، بدون حمایت شرپا و بدون کپسول اکسیژن انجام شد. [3]

در یا حدود 27 ژانویه 2006 ، ژان کریستف لافائل کوه نورد فرانسوی در حال تلاش برای انجام اولین صعود زمستانی در ماکالو گم شد. [4]

ماکالو برای اولین بار در زمستان در 9 فوریه 2009 توسط سیمون مورو ایتالیایی و دنیس اوروبکو قزاق صعود شد. [5] ماکالو آخرین 8000 متری واقع در نپال بود که در شرایط زمستان صعود شد. مورو قبلا اولین صعود زمستانی به شیشاپانگما  را در زمستان 2005  به همراه پول پیوتر موراوسکی انجام داده بود.

ماکالو را یکی از دشوارترین کوه های جهان می دانند. این کوه به واسطه شیب های تند و خط الراس های تیغه مانندش  که کاملا در معرض عوامل طبیعی قرار دارد ، شهرت بدی دارد. صعود نهایی به قله هرمی مستلزم صخره نوردی فنی می باشد.

References

1.^ The height is often given as 8,481 m or 8,485 m.

2.^ a b c Baume, Louis C. (1979). Sivalaya. Seattle, WA, USA: The Mountaineers. pp. 74–75. ISBN 0916890716.

3.^ Roskelley, John (1993). Stories Off The Wall. Seattle, WA, USA: The Mountaineers. pp. 137–152. ISBN 0-89886-609-X.

4.^ Jean-Christophe Lafaille obituary

5.^ http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=36583

منبع : http://en.wikipedia.org/wiki/Main_Page

مترجم : فریدون شیرمحمدلی