سوال : آیا ورزش در هوای آزاد پرمخاطره است؟

جواب از دکتر ادوارد  ر. لاسکوفسکی متخصص پزشکی ورزش و بازتوانی مایوکلینیک

فعالیت آئروبیک یکی از عوامل مهم شیوه زندگی سالم است. با این حال در صورت ورزش منظم در نواحی با هوای آلوده ، ممکن است بر سلامتی شما اثرات منفی داشته باشد. به ویژه اگر دچار آسم یا بیماری مزمن ریه ، بیماری قلبی عروقی یا دیابت باشید. در طی فعالیت آئروبیک – حتی فعالیت با شدت پائین – ممکن است تا 10 برابر بیشتر از زمان استراحت نفس بکشید. همچنین احتمال دارد به طور عمیق تری هوا را به درون ریه های تان بکشید و اکثرا از طریق دهان  نفس بکشید که این کار مسیرهای فیلتر کننده بینی را نادیده می گیرد. این عوامل در کنار هم ، تماس شما با مواد آلاینده را افزایش می دهد و این ، آلودگی هوا و ورزش را به ترکیبی بالقوه پر مخاطره تبدیل می کند.

تماس مداوم در طول سال با آلودگی هوا یا ماده ای خاص را – ترکیبی از ذرات ریز دوده ، گرد و غبار و افشانه ها ی معلق در هوا – با موارد زیر مرتبط دانسته اند :

آسیب قابل توجه به مسیرهای هوایی کوچک ریه ها

ریسک بالای حملات قلبی و سکته های مغزی در زنان مسن

ریسک بالای مرگ بر اثر سرطان ریه و بیماری قلبی عروقی

علیرغم ریسک های بالقوه سلامتی ، از آلودگی هوا به عنوان بهانه ای برای ورزش نکردن استفاده نکنید. برای محدود کردن اثرات آلودگی هوا و ورزش :

تمرینات خود را به دقت زمان بندی کنید. هشدارهای محلی آلودگی هوا را کنترل کنید و تمرینات هوای آزاد خود را مطابق با آن برنامه ریزی کنید. از فعالیت بدنی در هوای آزاد در زمانی که سطوح آلودگی در بالاترین حد – در نیمروز یا بعد از ظهر در بسیاری از نواحی – هستند اجتناب کنید.

از خیابان های شلوغ اجتناب کنید. سطوح آلودگی احتمالا در 15 متری جاده در بیشترین حد  قرار دارد.

در جایی سرپوشیده ورزش کنید. برنامه عادی خود را با فعالیت های گاه به گاه در محلی سرپوشیده عوض کنید. به یک کلاس آمادگی جسمانی بروید ، به باشگاهی محلی سر بزنید یا در مکانی سرپوشیده بدوید. اگر بیماری مزمنی دارید ، نگرانی های خود را در مورد ورزش در هوای آزاد با پزشک تان در میان بگذارید.

منبع : http://www.mayoclinic.com/health/air-pollution-and-exercise/AN01974

مترجم : فریدون شیرمحمدلی