مصاحبه سایت ExWeb با لنا لالتینا مدیر سایت RussianClimb.com

                                                        قسمت اول

اکس وب : کی و چرا (سایت ) RussianClimb.com را تاسیس کردید ؟

لنا : در سال 2001 برای راهپیمایی به کمپ اصلی اورست رفتم و با کوه نوردانی مانند تیم ملی روسیه ( اکسپدیشن Lhotse Middle ) به سرپرستی ویکتور کوزلوف ، سیمونه مورو ، دنیس اوروبکو ، سیلویو موندینللی ، ادورنه پاسابان ، ماریو مارللی ، ری یریتسیان و بسیاری دیگر  ملاقات کردم ... ماجرای هیجان انگیزی  بود.

به داستان های کوه نوردان  گوش کردم و به وضعیت واقعی در کمپ اصلی نگریستم. در برگشت به خانه ، شروع به خواندن اخبار  سایت های کوه نوردی در مورد دوستان جدیدم کردم – سایت های ExWeb ، Planetmountain ، Everestnews ، Desnivel را می خواندم – اما اطلاعات بسیار اندک و ناچیزی را در مورد اکسپدیشن های روسی می یافتم.

روسیه تاریخ طولانی و غیرمعمولی در کوه نوردی جهان دارد. صعود های انجام شده در هیمالیا در این ایام نتیجه این فرهنگ است و فکر  کردم ممکن است اینها برای جامعه کوه نوردی جهان جالب باشند. ابتدا نسخه انگلیسی ، و بدنبال آن 6 ماه بعد نسخه روسی سایت را راه اندازی کردم.

اکس وب : آیا خودتان کوه نورد هستید؟

لنا : در 1977 کوه نوردی را شروع کردم و در 1989 با ظهور پروسترویکا در اتحاد جماهیر شوروی متوقف کردم. من و بسیاری از دوستانم مجبور شدیم کوه نوردی را به مدت حدود یک دهه متوقف کنیم  ، باشگاه های کوه نوردی مان بسته شدند و کل نظام کوه نوردی مان از هم پاشید. واقعیت جدید دشواری های زیادی را به همراه آورد که تنها مسائل مالی نبود. سالها بعد به راهپیمایی در کوه ها برگشتم ؛ و همراه با نیکلای شوستروف ، دوست قدیمی و هم باشگاهیم ، رقابت سالیانه البروس را سازماندهی کردیم. سپتامبر امسال پنجمین رقابت بین المللی البروس را برگزار خواهیم کرد.

اکس وب : کوه نوردی روسیه چه تغییری نسبت به دوران شوروی کرده است ؟

لنا : اتحاد جماهیر شوروی نظام کوه نوردی دولتی و منحصر بفرد با ساختاری متمرکز متشکل از باشگاه هایی با مدیریت فدراسیون کوه نوردی روسیه  داشت.

باشگاه های کوه نوردی در همه جا ، در شهرهای بزرگ و نواحی روستایی ، در دانشگاه ها و نیز در کارخانه ها تشکیل شدند. اعضا می توانستند به طور رایگان نزد مربیان مجرب آموزش ببینند . کوه نوردی به ورزشی شبه نظامی با کیفیت بالا ، آموزش به سبک ارتش ، اردوگاه های آموزشی با نظمی سخت گیرانه ، قوانین شدید و سلسله مراتب ... توسعه پیدا کرد. مربیان در یک مدرسه ویژه ، با امتحانات اجباری امداد کوهستان آموزش می دیدند. بیش از 40 اردوگاه ثابت کوه نوردی در مناطق مختلف کوهستانی برپا شد.

این نظام مبتنی بر حمایت مالی قابل توجه از سوی اتحادیه های کارگری بود. دانشجویان ، کارگران یا دانشمندان جوان می توانستند در باشگاه های محلی آموزش ببینند ، دوره های کوه نوردی را بگذرانند و حتی می توانستند به مدت 20 تا 30 روز در سال بطور مجانی یا با هزینه اندک به اردوگاه های کوه نوردی بپیوندند. همچنین با پشتیبانی مالی کامل از سوی اتحادیه ها ورزشکاران بسیار مجرب می توانستند به اکسپدیشن ها و رقابت ها اعزام شوند. البته این نظام تک حزبی بود ، اما حمایت مالی و آموزش با ساختاری مناسب این امکان را بوجود آورد افراد زیادی مهارت های بالایی کسب کنند و کوه نوردی را در اتحاد جماهیر شوروی بسیار همگانی ساخت. با برقرار کردن رقابت های سطح بالا بین دانشگاه ها ، شهرها ، در هر جمهوری تا مسابقات فدراسیون روسیه و مسابقات اتحاد جماهیر شوروی ، نگرش ورزشی بسیار مهم بود.

روسیه  کوه نوردان بسیار قوی و عالی به تعداد زیاد همگی با مهارت های فنی خوب داشت – اما جایی برای رفتن نداشتند. " پرده آهنین " مانع سفر کوه نوردان می شد و در نتیجه مرتفع ترین ارتفاع قابل دسترس قله کمونیزم ( 7495 متر ) بود. به این علت ، بیش از 500 کوه نورد برنامه پلنگ برفی را کامل کردند یعنی به تمام پنج قله مرتفع موجود در اتحاد جماهیر شوروی صعود کردند. استاندارد فنی هر سال به طور قابل توجهی بالا رفت ، چون پیروزی در  مسابقات در هر سالی که می گذشت نیازمند صعود مسیرهای دشوار و دشوارتری بود.

اولین اکسپدیشن شوروی در 1982 – اورست – با رقابت سخت در میان کوه نوردان ارتفاع بلند واقعاً عالی برای قرار گرفتن در ترکیب تیم سازماندهی شد. از آن زمان به بعد  تمام صعود های عالی روسی – نظیر جبهه شمالی جانو ، جبهه شمالی اورست ، و جبهه غربی کی دو – حاصل کار ورزشکاران تربیت شده به وسیله این نظام سابق شوروی بود.

اکنون زمانه عوض شده است. کوه نوردان جوان ما دیگر نیازی ندارند برای رفتن به هیمالیا یا هر جایی دیگر در دنیا خودشان را در رقابت ها به اثبات برسانند. امتیاز ساده برای بهبود مهارت های شان از بین رفته است و تعداد کوه نوردان در روسیه از دوره شوروی به بعد تا حد زیادی کاهش یافته است.

امروزه حدود 9000 کوه نورد در روسیه وجود دارد – مثلا با 700000 در آلمان مقایسه کنید – و اکثر آنان کوه نوردی را ورزش به حساب نمی آورند. امروزه کوه نوردان می توانند در قالب قوانین فدراسیون کوه نوردی روسیه کار کنند یا بطور مستقل صعود کنند و طرح های خودشان را سازماندهی کنند. پس فکر می کنم ما به سوی مدل اروپایی – با کوه نوردان زیاد با کاشفان واقعی اندک – پیش می رویم.

واقعیات قابل مشاهده هستند ، مثلا نواحی کوه نوردی بسیار جالب در پامیر که از اوایل دهه 90  تا به حال کسی در آنجا نبوده است. مسیرهای موجود در آنجا نسبت به اکثر مسیرهای پرطرفدار در قفقاز و کوه های آلپ جالب ت هستند ، مجال زیادی برای مسیرهای جدید وجود دارد ، اما کسی برای انجام این کار نیست. این روزها ، اکثر افراد دوست دارند با نسخه های آشنا زندگی کنند.

Jun 18, 2009

منبع : http://www.mounteverest.net/news.php?id=18274

مترجم : فریدون شیرمحمدلی