گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت اول )
تدوین : رودریگو گزانزوتو پرون
1) نمای کلی فصل
ناآرامی ها و تظاهرات مرتبط با پنجاهمین سالگرد تبعید دالای لاما بار دیگر پکن را وارد رفتاری غیر عادی ساخت و مقامات آن قوانین مبهمی را در مورد کوه نوردان اجرا کردند. با دادن مجوز به برخی و امتناع از دادن مجوز به برخی دیگر ، این شیوه بالاجبار سبب تغییر برنامه های کوه نوردان شد مثلا آندرو لاک که تلاش برای صعود به اورست و شیشا پانگما را بی خیال شد. این سردرگمی ، کوه نوردان زیادی را به سوی جبهه بسیار شلوغ نپال کشاند و حتی مشتریان دائمی سمت شمال ، مانند هیمکس ، امسال به سمت جنوب رفتند.
این فصل با مرگ پیوتر موراوسکی ( لهستانی ) در اوایل آوریل با اشک آغاز شد و با مرگ دنیس ورهوف ( هلندی ) با غم و اندوه به پایان رسید. بین این دو محدوده غم ، مسیرهای جدید و داستان های جالبی هم پدید آمد.
در کل در بهار 2009 ، 550 صعود به قله انجام شد ، اورست 4500 تلاش برای صعود داشت و مشکلاتی هم در مورد صعود به قلل فرعی به جای قلل اصلی در دائولا و ماناسلو رخ داد.
این فصل در قابل رویت ترین کوه 8000 متری که همه مشتاق آن هستند – یعنی اورست – با 5 صعود به قله در 5 می آغاز شد و با آخرین موج صعود به قله در 23 می پایان یافت ( تلاش دیروقت در ژوئن موفقیت آمیز نبود.) کم و بیش همان تاریخ های صعود به قله بهارهای گذشته :
2006 (30.04 to 26.05); 2007 (30.04 to 16.06); and 2008 (07.05 to 28.05).
علاوه بر اورست ، با جمعیت عظیم در مسیر عادی ، این فصل فعالیت های زیادی را در ماناسلو ، دائولاگیری ، لوتسه و کانگچن جونگا به خود دید.
باز هم مشکلاتی در مورد صعود به قلل فرعی در دائولاگیری و عمدتا در ماناسلو اتفاق افتاد. چندین " صعود به قله " مورد اختلاف می باشد و این قله در حال تبدیل شدن به مشکل سازترین 8000 متری در این روزها برای تدوین از نظر اینکه چه کسی به قله واقعی رفت و چه کسی در نیمه راه توقف کرد می باشد.
در طی این فصل بیش از 550 صعود به قله در تمام 8000 متری ها داشتیم. ماکالو 300 تلاش صعود داشته است. لوتسه و دائولاگیری هر کدام بیش از 400 تلاش صعود داشته اند. و همینطور ماناسلو ، از لحاظ نظری ، به استثنای " صعود به قلل فرعی " چند سال قبل ، صعود کمتری داشت. اورست 4500 تلاش صعود داشت.
بازگشت کوه نوردان بزرگ
نکته قابل توجه در مورد این فصل بازگشت کوه نوردان بزرگ بود. چند کوه نورد برای صعود به تمام 8000 متری ها به هیمالیا برگشتند. آلبرتو اینوراتگی برای صعود به ستون غربی ماکالو آمد. خوانیتو اویارزابال برای صعود به بیست و سومین 8000 متری خود به کانگچن جونگا رفت. اد ویستورس برای هفتمین صعودش به اورست آمد.
سرجیو مارتینی اکنون از هر دو سمت به قله اورست صعود کرد. پارک یانگ – سئوک مسیر جدیدی را در سمت جنوب غرب اورست گشایش کرد. و گنارو موندیللی برای یک پروژه محیط زیستی / هواشناسی آمد. (“EvK2Cnr”).
صعود بدون اکسیژن مکمل در اورست هنوز هم تلاشی سخت است
در 2009 چندین کوه نورد قصد داشتند بدون اکسیژن مکمل به اورست صعود کنند. اد ویستورس مشهور اعلام کرد برای صعود بدون اکسیژن تلاش می کند : " این اولین هدف و آرزویم برای هفتمین تلاشم برای صعود به قله اورست بدون استفاده از اکسیژن مکمل است." اما بدلیل فقدان شرایط ایده آل – باد زیاد ، سرمای شدید و شلوغی مسیر – استفاده از اکسیژن را برگزید.
در این فصل سه کوه نورد بدون اکسیژن مکمل به قله صعود کردند اما پیامدی تراژیک را به همراه داشت. فرانک زیبارت ( آلمانی ) در 21 می نتوانست از قله سالم برگردد. Jarle Traa ( نروژی ) در 22 می ، باعث بسیج عملیات برای پایین آوردن ایمن او به پایین شد. همین حادثه برای مایک فادیس ( آمریکایی ) در 23 می اتفاق افتاد که در آن چندین شرپا او را در رسیدن به کمپ اصلی کمک کردند.
بزرگسالان
نیکولای چرنی ( روسی ) اسطوره کوه نوردی در سن 70 سالگی به قله اورست صعود کرد که از این نظر مسن ترین روسی صعود کننده به اورست محسوب می شود. رانولف فینس ( بریتانیایی ) اسطوره رسانه های جمعی هم مرتفع ترین کوه را صعود کرد و در 65 سالگی مسن ترین فرد کامل کننده سه قطب ( Three Poles ) شد.
در زیر برخی جنبه های برجسته این فصل هر کدام با موضوعی ویژه آمده است :
ادامه دارد .....