کوه نوردی، ورزش و سلامتی

                           دنیس و سیمونه در غم فوت دوست شان ویتالی گورلیک

سیمونه در وبلاگ خود می نویسد: " خبر ناگوار دیگری به کمپ اصلی ( نانگاپاربات ) رسید و ذهن ها را مشوش کرد... ویتالی گورلیک، یکی از اعضای اکسپدیشن روس ها، که در اسکاردو ملاقات کرده بودم ، بر اثر مشکل قلبی در ( کمپ اصلی کی دو ) جان داد. او تا 7000 متری صعود کرده بود. و به علت یخ زدگی دستانش منتظر بالگرد بود تا به پایین انتقال داده شود. اما هوای نامساعد مانع شده بود. او دوست نزدیک من و دنیس بود. پس از مرگ ماریو مرللی و انزو رونزونی او سومین دوست نزدیک ما بود که در طی دو هفته جان خود را از دست داد.

                    مصاحبه با لوئیس روسو در مورد صعود های زمستانی در حال انجام

3 فوریه 2012 – لوئیس روسو کوه نورد 34 ساله اهل کبک کانادا است که در سال 2007 برود پیک را صعود کرد و تا 7300 متری کی دو بالا رفت. در 2009 مسیر جدیدی را بر روی نانگا پاربات صعود کرد( که اولین صعود یک کانادایی است) و در طی همان فصل دو تلاش را بر روی کی دو ( تا ارتفاع 7800 و 8360 متر )  انجام داد.در سال 2011 ، در فصل زمستان در مسیر جدیدی در رخ جنوبی گاشربروم یک تلاش کرد ( که اولین تلاش زمستانی بر روی این کوه است) و اخیرا موفق به صعود گاشربروم دو شد.

سایت اکسپلوررز وب مصاحبه ای را در مورد صعود های زمستانی با او انجام داده است که در ادامه می توانید بخوانید.

سایت اکس وب: چه احساسی داری از این که در آنجا نیستی و از خانه فعالیت های آنها را دنبال می کنی؟

                               نانگا پاربات زمستانی :صحبتی با دنیس اوروبکو

1 فوریه 2012 – سایت اکسپلوررز وب مصاحبه ای را با دنیس اوروبکو که همراه با سیمونه مورو در حال تلاش برای صعود زمستانی نانگا پاربات است انجام داده است که در ادامه می خوانید.

اکس وب: چرا شما تصمیم گرفتید از مسیر جدیدی صعود کنید؟

دنیس: در زمستان صعود به بالا تر ارتفاع 5000 مترتبدیل به صعودی کاملا متفاوت می شود. دهلیز کینشوفر بسیار دشوار و پوشیده از یخ است، در حالیکه شرایط برف در دامنه شمال- غرب عادی است. دوست داریم سبک بار عمل کنیم، نه متر به متر.

اکس وب: اوضاع چطور پیش می رود؟

دنیس: قبلا عده کمی در کم شمالی یخچال دیامیر کار کرده اند پس به خاطر فقدان اطلاعات مجبور شدیم آن را عملا  مثل کاشفان واقعی کشف کنیم. هر گامی که بر می داریم برای مان تازگی دارد و جالب است. ما هر روز در جستجوی مسیر و فرصتی جدید هستیم.

       مصاحبه با سیمونه مورو قبل از آغاز اکسپدیشن زمستانی نانگا پاربات ( قسمت 2 و آخر)

سیمونه مورو همراه با دنیس اوروبکو در حال تلاش برای صعود زمستانی نانگا پاربات، 8000 متری واقع در پاکستان هستند. در ادامه مصاحبه ای را که سایت PlanetMountain قبل از آغاز سفرشان با مورو انجام داده است می خوانید.

سیمونه، غیر از ماکالو و گاشر بروم دو اولین صعود زمستانی شیشا پانگما را هم انجام دادید ... چیزی هست که ما در مورد صعودهای زمستانی کاملا درک نکرده ایم ...

به خاطر چیزی که ارزشمند است، کوه نوردی در هیمالیا در زمستان و بر روی یک 8000 متری ذائقه قوی و عمیق کوه نوردی اکتشافی، پشتیبانی و تاریخی را دارد. در می یابید که انتخاب این گزینه به معنی کنار گذاشتن تمام جنبه های ایمنی و احتمالات موفقیت است که با همان صعود در تابستان که اغلب با اکسپدیشن های همزمان و مشابه هم انجام می شود مرتبط است. به علاوه، آدم واقعا در طی تمام طول اکسپدیشن تحت آزمایش قرار می گیرد و علی الخصوص انتظار کشیدن در کمپ اصلی دشوار است.

        مصاحبه با سیمونه مورو قبل از آغاز اکسپدیشن زمستانی نانگا پاربات ( قسمت ۱)

سیمونه مورو همراه با دنیس اوروبکو در حال تلاش برای صعود زمستانی نانگا پاربات، ۸۰۰۰ متری واقع در پاکستان هستند. در ادامه مصاحبه ای را که سایت PlanetMountain قبل از آغاز سفرشان با مورو انجام داده است می خوانید.

روحبه تیم چطور است؟ و می توانید تیم تان را معرفی کنید؟

دنیس اوروبکو و سیمونه مورو کوه نوردان تیم هستند. ماتئو زانگا عکاس و مسئول صدا و ارسال گزارش ها از کمپ اصلی است. فاچیر و سایجان آشپز و کمک دست ما هستند.

آقای نانگا پاربات را چگونه معرفی می کنید؟

نانگا پاربات بزرگ ترین کوه روی زمین و مرتفع ترین از نظر اختلاف ارتفاع عمودی از کمپ اصلی تا قله است. و عظیم ترین کوه در جهان است. برای صعود به قله آن در زمستان 11 بار تلاش شده است. و با وجود بالا بودن میزان حادثه، این امر بیشتر تحت تاثیر فجایع فراوانی است که در دهه 30 و 40 در طی اولین موج فتح قلل اتفاق افتاد.

                            منظره نانگا پاربات از سمت یخچال ( عکس از مورو)

                                           ویدئو گاشربروم دو در زمستان

22 سپتامبر 2011 – ویدئو اولین صعود زمستانی گاشربروم دو که توسط سیمونه مورو، دنیس اوروبکو و کوری ریچاردز در دوم فوریه 2011  انجام شد.

 تابستان 1956 -  فریتز موراوک Fritz Moravec ، جوزف لارچ، و هانس ویلن پارت اتریشی به کوه مرتفع 8035 متری گاشربروم دو صعود می کنند. سیزدهمین کوه مرتفع جهان، از نظر فنی ، هنوز هم بکر است. در آن یکشنبه هفتم جولای، 55 سال قبل، گاشربروم دو چهره باشکوه و آرام خود را نشان داد. هوا عالی و مناظر گسترده آن فراموش ناشدنی بودند. همانگونه فراموش ناشدنی و هیجانی بمانند اولین لمس قله آن.  

                          منظره گاشربروم دو از کمپ اصلی ( عکس از سایت ویکیپیدیا)

زمستان 2011 – امسال گاشربروم دو خود را اولین بار در زمستان، در شرایطی کاملا متفاوت تسلیم کرد. نه به این خاطر که شدیدا سرد تر بود. این بار تیمی بین المللی ، در 2 فوریه، به قله رسیدند. ایتالیا، ایالات متحده آمریکا و قزاقستان. سیمونه مورو، کوری ریچاردز و دنیس اوروبکو ... جغرافیای سیاسی ممکن است تغییر کند ، اما احساسات هرگز....

آدرس ویدئو: http://www.youtube.com/watch?v=frebysJuv3Y&feature=player_embedded

منبع : http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=38589

                                پایان یک دوره در هیمالیای زنان ( قسمت 2)

این زنان،  که گاهی اوقات در کنار هم کوه نوردی می کردند، نسبت به هم مهربان بودند اما داستان در انتها با مجادله پیش آمده به جاهای باریک کشید.  در طول دو دهه کوه نوردی، پارسال بنظر رسید که ادورنه با تنها چند هفته فاصله این رقابت را به خانم اوه باخته است.اما این خانم اهل باسک تسلیم نشد. خانم اوه حداقل یک بار ، بنا به گفته شرپایش به ادورنه ، به قله واقعی صعود نکرده بود. سردرگمی بر همه حاکم شد و هر کس از کسی جانبداری می کرد تا اینکه سخنی از خود خانم اوه در مجله ای همه چیز را برملا کرد: در واقع در یک بار در زیر قله واقعی توقف کرده بود. پیروزی ادورنه یک واقعیت بود، و گواهی بر اراده که هرگز تسلیم نمی شود.

                           پایان یک دوره در هیمالیای زنان ( قسمت 1)

2^ آگوست 2011 – تقریبا ده سال پیش سایت اکسپلوررز وب را جهت شناساندن افرادی که معمولا بوسیله مجله های مرتبط با ماجراجویی و تبریخ های طلایی  نادیده گرفته می شدند افتتاح کردیم. بلافاصله شروع به پوشش فعالیت های زنان در حیطه کوه نوردی کردیم. دوباره با واندا، چانتال و آلیسون دیدار کردیم؛ درست در زمانی که اولین تلاش زنانه برای صعود به 14 قله 8000 متری در حال شکل گیری بود به سراغ نسل جدید رفتیم. زنان جدید همگی قوی، شجاع و پویا بودند اما تفاوت های آنان چهره های مختلف کوه نوردی را برای همیشه در دامنه های هیمالیا حک خواهد کرد.

                                              گرلینده کالتنبرونر

                        جهانگردی:  دیمیتری کیفر به سوی جاده استخوان ها می رود

5 آگوست 2011 – از " پیوند مفقود" تا " جاده استخوان ها " ، این مرحله بعدی دیمیتری کیفر Dimitri Kieffer در جهانگردی پیش رویش است. او اکنون برف و سورتمه اش را پشت سر نهاده و سفرش را با دوچرخه ادامه خواهد داد. گولنارا میفتاخووا Gulnara Miftakhova ،  دوست دختر دیمیتری ، همراه او در این سفر خواهد بود. گولنارا یک تاتار روسی است که در شهر کازان ، جمهوری تاتارستان ، فدراسیون روسیه متولد شد. دیمیتری و گولنارا الان در روسیه در حال حرکت به سمت نقطه شروع هستند.

                 سیمونه مورو و عملیات های نجات با بالگرد در نپال  - قسمت 3 و آخر

 سیمونه مورو و عملیات های نجات با بالگرد در نپال ( قسمت 1 )

 سیمونه مورو و عملیات های نجات با بالگرد در نپال – قسمت 2

- بله ، اجازه بدهید برگردیم به موضوع کوه نوردی و " گردشگری" ... آیا می توانید نمونه هایی را در مورد عملیات های نجات اخیر بدهید؟

هفته گذشته چند کوه نورد اسپانیایی متعلق به اکسپدیشنی به سرپرستی خوانیتو اویارزابال و کارلوس پاونر در لوتسه ، ابتدا پای پیاده و بعد با بالگرد نجات داده شدند. اویارزابال و پاونر کمک رسانده و نجات داده شدند ، اما پای پیاده ، هر چند خیلی آرام به کمپ اصلی بازگشتند. به خوانیتو اویارزابال و کارلوس پاونر در آغاز فرود در میان آبشار یخی کمک رسانده شد ، آنها بسیار آهسته حرکت می کردند و اویارزابال تقریبا از حال رفت و به کمپ اصلی حمل شد. دیروز در لوتسه اسپانیایی های دیگر که دچار یخ زدگی  شده بودند نجات داده شدند. به طور خاص ، دو روز پیش یک کوه نورد اسپانیایی از کمپ 2 در ارتفاع 6300 متر نجات داده شد.

                    سیمونه مورو و عملیات های نجات با بالگرد در نپال – قسمت 2

  سیمونه مورو و عملیات های نجات با بالگرد در نپال ( قسمت 1 )

- در مورد عملیات های اخیرت که با عملیات نجات یکی از ساکنان محلی شروع شد کمی بیشتر صحبت کنید.

چند روز قبل یک نپالی پیر با اصالت تبتی را در روستایی در دولپو علیا نجات دادیم. تنها یافتن محل و فرود در آنجا چیزی نیست که بتوان امری راحت قلمداد کرد. باید چند ساعت بالای دره ها در حالیکه نقشه و جی پی اس در دست دارید پروازو سوخت اضافی برای بالگرد حمل کنید. این فرد نپالی/تبتی حدود 60 سال سن داشت و ناخوش بود. ما حدود 4 ساعت برای رسیدن و انتقال او به بیمارستانی در کاتماندو بر فراز قلل 5200 متری از میان ابرها پرواز کردیم، پس مجبور بودیم در وهله اول راهی را به سوی او و نحوه رسیدن به آنجا پیدا کنیم. دو نفر بودیم ( خودم و خلبان دیگر شرکان آشیش) و سوار بر بالگرد AS350 بودیم. این بالگرد خیلی قدرتمند نیست اما این با توجه به اینکه B3 در ماموریتی متفاوت در ارتفاعات بالاتر مشغول بود، تنها بالگرد در دسترس بود.

                       سیمونه مورو و عملیات های نجات با بالگرد در نپال ( قسمت 1 )

01/06/2011 - در طی چند روز گذشته صحبت های زیادی در مورد شرایط بحرانی در هیمالیای نپال و پیش آمدن کارهای نجات و عملیات با بالگرد در میان بوده است. اشاره ما مثلا به اکسپدیشن اسپانیایی به لوتسه است که شامل کوه نوردان کهنه کار کارلوس سوریا ، خوانیتو اویارزابال و کارلوس پاونر بود. پس از صعود به به قله در 21 می ، یکی از کوه نوردان ، مانولو " لولو" گونزالز ، به مشکلاتی برخورد و نتوانست به کمپ 4 ( 8000 متر) بازگردد. شانس با او یار بود که دو کوه نورد آرژانتینی دامین بنگاس و ماتیاس "ماتوکو" اروز همان موقع از گردنه جنوبی اورست فرود آمده بودند و این دو دوباره به سوی لوتسه صعود کردند ، و با تحمل اندکی دشواری ، به گونزالز رسیدند.

 بعد این اسپانیایی با کمک بنگاس ، اروز ، پهوربا تاشی ، نیگما چرینگ و کوه نوردان دیگر به کمپ 2 پایین آورده شد و از آنجا همراه با کوه نورد دچار مشکل دیگری روبرتو رودریگو به سلامت به وسیله بالگرد منتقل شدند. ادورنه پاسابان و ویلی بنگاس از کمپ اصلی به هماهنگی ماموریت نجات کمک کردند. جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد این عملیات های نجات و اینکه چطور ماموریت های نجات در نپال در حال توسعه است ( که البته بدون مشکل هم نیست) ، تصمیم گرفتیم تماسی با سیمونه مورو داشته باشیم. این ایتالیایی در حال حاضر در نپال نه در حرفه معمولش به عنوان هیمالیا نورد بلکه در کسوت آنچه که سریعا به صورت زندگی دوم او در حال شکل گیری است یعنی خلبانی بالگرد عملیات نجات در کوهستان به سر می برد.

                     پیمایش ساحل به ساحل آمریکای جنوبی با موتورهای چهار چرخ

 2 می 2011 – هنری کوکسون که مدیر تدارکات راهپیمایی اخیر به قطب شمال توسط سربازان مجروح بریتانیایی است ، در حال سازماندهی سفری 2250 مایلی خارج از جاده با موتورهای هوندا چهار چرخ ATV از مسیر شیلی ، آرژانتین و برزیل است.

این سفر در 7 نوامبر 2011 از خط ساحلی ناهموار اقیانوس آرام شروع و در 20 نوامبر در سواحل شنی اقاینوس اطلس پایان می یابد. این سفر که از سطح دریا شروع می شود ، به ارتفاع 14800 فوتی می رسد و تیم مناطقی چون مرغزار ، جنگل ، گذرگاه های کوه های بلند ، زمین های باتلاقی ، تپه های شنی ، خط ساحلی اقیانوس و نیز صحرای متروک آتاکاما و ارتفاعات باشکوه آندها را تجربه خواهند کرد. درجات حرارت از منهای 3 تا بعلاوه 38 درجه سانتیگراد متغیر خواهد بود.

                  مصاحبه با خانم وندی بوکر : بیمار مبتلا به ام اس عازم قطب شمال

19 آوریل 2011 – وندی در گزارش روزانه اش نوشت که در حال حاضر در اقیانوس منجمد شمالی است و برای حفظ تداوم حرکت سگ ها ، کاستن از وزن بار و گرم نگهداشتن بدنش بیشتر اوقات در کنار سورتمه سگی اش می دود. توانایی دویدن مسافت های طولانی از چالشی ناشی می شود که پس از آگاهی از ابتلا به بیماری ام اس برای خود وضع کرد.

در ادامه مصاحبه او را با کورن کوئتزر خبرنگار سایت اکسپلوررز وب می خوانید که در هنگام سفر انجام شده است. او در مورد تغییر هیجانات منفی اولیه اش به چالش هایی بزرگ و یافتن چیزی که به آن علاقه شدیدی داشته باشد تا ذهن و جسمش را به خود جلب و موجب تداوم حرکت او شود صحبت می کند.

اکس وب : ام اس چه تاثیری بر بدنت دارد؟

وندی : به طور کلی سمت چپ بدنم از قفسه سینه به پایین بی حس است. از نظر تعادل ، دید و خستگی مشکل دارم. تعادل همیشه بزرگ ترین مسئله در کار با سورتمه است. هنوز هم هر روز به درمانم ادامه می دهم و هنوز برای در امان ماندن از سرما جهت تنظیم درجه حرارت بدنم لباس گرم می پوشم.

                                      پاکستانی ها در فکر صعود به اورست      

9 فروردین 1390 - رویای صعود به کوه اورست به طور چشمگیری جهانی است. امسال اکسپدیشنی پاکستانی به فهرست اورست اکسپدیشن ها اضافه شده است. در اینجا خبر مطبوعاتی شان را که کرار حیدر خبرنگار سایت اکس وب گرد آوری کرده است می خوانید.

             حسن صدپاره ( بالا راست) و بردارش محمد صدیق

                                         اکسپدیشن اورست پاکستان 2011

کوه اورست مرتفع ترین کوه روی زمین است که در رشته کوه های هیمالیا در نپال واقع شده است. ارتفاع رسمی آن 8848 متر می باشد اما 8850 متر هم تخمین می زنند. اورست اولین بار در 29 ماه می 1953 توسط اکسپدیشن بریتانیایی به سرپرستی لرد جان هانت صعود شد. سر ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی شرپا به قله رسیدند. از آن زمان تاکنون بیش از 3000 نفر از تمام گروه های سنی و جنسیتی صعود شده است.

اما جذابیت و چالش سلسله جبال چشمگیر و رفیع قراقروم پاکستان ، هندوکش و هیمالیای غربی ، کوه نوردان محلی مان را اغوا کرد و به آنان اجازه نداد که به صعود در خارج از پاکستان فکر کنند.

                              مردی که ۱۲۰۰ کیلومتر دوید

با الهام گرفتن از ورزشکاران فوق ماراتن موسوم به chasqis ، رای زهاب ماجراجوی امروزی  با عبور از طول صحرای آتاکاما شیلی ، خود را در مسیر این ورزشکاران بسیار ورزیده امتحان کرد. او کوله ای ۱۲ کیلویی را همراه با تمام وسایل/پوشاک/اجاق/چادر/و غذا و آب ( ۸ تا ۱۰ لیتر) برای یک روز حمل کرد. قطرات آب / غذا وقتی در دسترس بود که آبادی یا منبع آبی در مسیر وجود نداشته باشد. او جی پی اس ، نقشه توپو و قطب نما داشت و امیدوارانه آب را پیدا کرد.

                                        جوایز میخ طلایی سال 2010

دشوارترین ، مرتفع ترین ، سریع ترین ، بهترین – این ذات انسان است که " ترین های" مان را به بوته آزمایش بسپارد. آیا این یک موضوع مربوط به خودخواهی است؟ تمرینی ناپخته برای ملی گرایی؟ حقه مجله برای منافع تجاری است؟ می توانید این گونه فکر کنید. اما چقدر کسالت آور و بیهوده. در انتها ، موفقیت های دیگران را ارزیابی و به یک دلیل آنها را با جهان جنگجوی آخر هفته مان مقایسه می کنیم : که الهام بگیریم.

پس یک بار دیگر ، به نام الهام ، و بدون هیچ اندک منظوری نسبت به صدها سنگ نورد ( کوه نورد) دیگر که سال قبل تلاش کردند و در شیب ها ما را شکست دادند ، مدیران ( مجله ) Climbing جوایز سالانه میخ طلایی مان را ، برای اجراهای سال 2010 که آنها را در رشته های مختلف عمودی ، الهام بخش ترین تشخیص دادیم تقدیم می کنند. و برندگان از این قرارند ...

                                           سنگ نوردی استقامتی

آلکس هونولد  Alex Honnold

فهرست چشمگیری را تهیه کرده بودیم که این میخ طلایی را شایسته اعطا به آلکس هونولد می کرد، اما وقتی از او پرسیدیم تا دشوارترین کارهای بزرگش را در سال 2010 نام ببرد ، یکی از دید ما پنهان مانده بود : شرکت در رقابت

24 Hours of Horseshoe Hell در آرکانزاس ، که در آن هونولد 130 طول طناب را با درجات 5.8 تا 5.13 ، با میانگین 5.11 صعود کرد. این صعود او از اجرا حیرت آور سال 2009 تامی کالدول جلو زد ، که هونولد در این مورد گفت :" این غرور آفرین ترین لحظه زندگی ام بود."

                                    آلکس هونولد در Nose of El Capitan

                             گزارش فناوری 2011 برای اورست و هیمالیا

11 فوریه 2011 –  فصل صعود به اورست نزدیک است و به این جهت سایت اکس وب مصاحبه ای را با تام سجوگرن Tom Sjogren  از سایت HumanEdgeTech در مورد خبرهای تازه فناوری انجام داده است که در ادامه می خوانید.

اکس وب : آیا امسال آی پد iPad جالب ترین وسیله در اورست خواهد بود؟

تام : بدون شک کوه نوردان زیادی iPad و تبلت های دیگر را خواهند آورد اما از آنها برای خواندن کتاب ، بازی کردن و تماشای ویدئو استفاده خواهد شد و چندان برای ارتباطات نخواهد بود. آی پد و پدهای دیگر می توانند از شبکه WiFi ایجاد شده به وسیله مودم ماهواره ای سرعت بالا BGAN برای ایمیل و آپدیت های وب استفاده کند. اما هیچ وسیله ای برای اتصال یک آی پد ( یا آی فون) به تلفن ماهواره ای ایریدیوم یا ثریا وجود ندارد.

                گزارش سایت اکس وب در مورد خانم اوه یون – سان : قسمت سوم و آخر

10 دسامبر 2010 – ده یا حتی پنج متر عمودی زیر قله کانگچن جونگا ، قله کانگچن جونگا نیست. وقتی صفحه برفی ناپایداری خورگه اگوچیگا اسپانیایی را در سال 2009 در 12 متری قله کی دو متوقف کرد ، برای او قله محسوب نشد. به همین گونه برای بویان پتروف بلغاری روشن بود که از روی صداقت گزارش کرد که در سال 2008  از 30 متری قله گاشربروم دو بازگشت. و این حتی برای اوه یون – سان  کره ای هم در کانگچن جونگا آشکار بود ( که به قله صعودنکرده بود).

سردار داوا وانگچوک ، سه بار فاتح کانگچن جونگا ، مجبور خواهد شد توضیح دهد چرا گفت که مشتریانش را به بالاترین نقطه رسانده است حال آنکه یون – سان خلاف آن را می گوید. اوه یون سان بعدا مجبور خواهد شد جزئیات صعود به برخی از 8000 متری هایش را توضیح دهد ، چرا که فقدان اطلاعات همراه با دیدگاه وسیع او در مورد پیروزی ، بر آن موفقیت ها هم علاوت سوال گذاشته است.

              گزارش ویژه سایت اکسپلوررز وب در مورد خانم اوه یون-سان – قسمت دوم

9 دسامبر 2010 – گفته های ضد و نقیض ، جزئیات صعود مبهم و فقدان کلی مدرک . مشکلات زبانی هم نتوانست توضیح دهد چرا حتی دوستان کوه نورد کره ای خانم اوه هم کم کم به ادعاهای او شک کردند.

او با خواستن از آنها که اول صعودهای خودشان را اثبات کنند ضد حمله ای را انجام داد. این اظهار نظر بلافاصله از طرف شرکت بلک یاک حامی او نرم تر شد و توضیح دادند که خانم اوه دوست دارند گزارش ها و تصاویر کوه نوردان دیگر را داشته باشند تا آنها را با گزارش ها و تصاویر خودش مقایسه کند.

پس از اینکه فدراسیون کوه نوردی کره به طور علنی ادعای صعود به کانگچن جونگا خانم اوه در پاییز امسال را منتفی شمرد ، این کوه نورد شکایت کرد که به او فرصت کافی داده نشده بود تا گزارش هایش را ارائه کند ( یک سال از اکسپدیشن گذشته بود.).

قبلا پیش از بیانیه فدراسیون ، سایت اکس وب از تمام کوه نوردان زن صدرنشین در این رقابت خواسته بود ( خانم اوه ، ادورنه و گرلینده ) تا تصاویر قله ، گزارش ها و فهرست شاهدان تمام 14 هشت هزار متری صعود کرده شان را به این سایت ارائه کنند. ادورنه پاسابان ، نزدیک ترین رقیب اوه ، مدارک زیادی را از تمام صعودهایش فراهم کرد. خانم اوه یون سان به سایت اکس وب گفت که تصویر قله کانگچن حونگا پتج متر زیر قله گرفته شده است. در مورد بقیه 8000 متری ها او یک ماه فرصت خواست تا حقایق را جمع آوری کند و گفت که تا آخر سپتامبر تسلیم خواهد کرد.

               گزارش ویژه سایت اکسپلوررز وب در مورد خانم اوه یون-سان – قسمت اول

در گذشته در چندین موقعیت کوه نوردان کره ای متهم به دروغ گویی شدند. برای مثال اوم هونگ-گیل کره ای ادعا کرد که اولین کوه نورد آسیایی صعود کننده به 14 قله 8000 متری قبل از یانگ سئوک-پارک است ، اما بسیاری صعود هایش به لوتسه و شیشا پانگما را رد کردند.اوم هر دو را دوباره صعود کرد ( لوتسه در بهار 2001 و شیشا در پاییز 2001) ، اما در این زمان سئوک-پارک کار خود را به پایان رساند. و عنوان " اولین آسیایی" را از آن خود کرد.

در مورد صعود خود یانگ – سئوک به لوتسه بسیاری از کوه نوردان تردید داشتند. پارک این صعود را در سال 2000 تکرار کرد و عکس های فراوانی از تمام جوانب شامل خود قله گرفت. آخرین 8000 متری برای آقای پارک ؛ کی دو در تابستان 2001 بود.

اکنون نوبت محاکمه اوه یون سان بود. چندین صعودش مورد تردید قرار گرفت و به طور خاص دو هم تیمی کره ای اش و تیم ادورنه پاسابان صعود سال 2009 او را به کانگچن جونگا زیر سوال بردند. تردیدهای آنها بوسیله الیزابت هاولی وقایع نگار هیمالیا و فدراسیون کوه نوردی کره که نتیجه گرفت صعود خانم اوه به کانگچن جونگا غیر محتمل است قوت گرفت.

               مصاحبه با خانم ادورنه پاسابان : بحث و جدل تمام است ( قسمت 2 و پایانی)

اکس وب : با نگاه به گذشته ، این مباحثه چقدر به شما آسیب رسانده است؟

ادورنه : ماه ها مرا ناراحت کرد ، در همان زمان که من در شیشا پانگما بودم و خانم اوه در آناپورنا ( آخرین 8000متری مورد ادعای او). من اظهارنظرهایی را که قبلا یکی از شرپاهای خانم اوه در مورد عدم صعود اوه به کانگچن جونگا بیان شده بود را با یک روزنامه نگار در میان گذاشتم اما انتظار نداشتم آن را سریع منتشر کند.

با پخش این خبر ، موجی از انتقاد به طرفم سرازیر شد ، و من متهم به بدگویی از خانم اوه درست زمانی که او می خواست مرا مغلوب کند شدم. احساس کردم رفتار خوبی با من نشده است ، چون تردیدها در مورد صعود خانم اوه قبلا در سال پیش مطرح شده بود. با وجود این با نگاه به گذشته ، می بینم که این اشتباه من بود که در بدترین زمان ممکن صحبت کردم ،  و به این خاطر مسئولیت کامل آن را بر عهده می گیرم و به هرحال ، با بازگشت به اسپانیا از حمایت های زیادی از جانب اسپانسرهایم ، رسانه ها و بطورکلی مردم برخوردار شدم. با این حمایت ها توانستم آرامش خودم را بدست آورم و بر روی هدف دست یافته خودم تمرکز کنم.

                  مصاحبه با خانم ادورنه پاسابان : بحث و جدل تمام است ( قسمت 1)

14 دسامبر 2010 – خانم ادورنه پاسابان کوه نورد زن اسپانیایی در گفتگو با آنجلا بناویدس ، در مورد آنچه در بهار امسال رخ داد ، نظرش در مورد خانم اوه و قوانین صعود به قله ، هزینه جنگ ، نقش رسانه ها در برابر عدم علاقمندی از جانب فدراسیون کوه نوردی کشورش و در آخر از آینده صحبت می کند.

اکسپلوررز وب : چندین رسانه و سازمان کوه نوردی بین المللی نظیر فدراسیون کوه نوردی کره در مورد صعود اوه یون سان به قله کانگچن جونگا تردید کرده اند.  اکنون سایت اکس وب اولین موجودیتی است که موضع گیری می کند و این صعود را از AdventureStats حذف می کند. این حرکت برای شما چه مفهومی دارد؟

ادورنه : به عنوان شاخص ترین رسانه مرجع بین المللی در زمینه کوه نوردی هیمالیا ، نتیجه گیری های سایت اکس وب گامی قطعی و روشنگراست. پس از خواندن مجموعه گزارش 3 قسمتی تان ، احساس می کنم که بالاخره به انتهای قضیه رسیده ام. بحث و جدل تمام است.

                               صعود های خوانیتو و پاونر به آناپورنا معتبر است

26 آگوست 2010 – جمع آوری آمارهای صعود در هیمالیا و قراقروم کاری طاقت فرسا است. و این با شمار رو به افزایش کوه نوردانی که در هر فصل به قلل با ارتفاع بالا می روند دشوارتر هم می شود. شخصی که علاقمند است وقت و تلاش خود درا در راه ثبت تمام صعود ها صرف کند رودریگو گرانزوتو پرون نویسنده ارزشمند سایت اکس وب است.

جدیدترین وقایع نگاری پنج قسمتی (که تا به حال 3 قسمت از آن در این وبلاگ ترجمه شده است ) این مورخ برزیلی اطلاعاتی بسیار سودمند ، و یک اختلاف نظر بزرگ را ( به بخش سوم این وقایع نگاری در این وبلاگ مراجعه نمایید)  مطرح کرد. مسئله این است که آیا صعود های خوانیتو اویارزابال و کارلوس پاونر به آناپورنا ( بهار 2010) معتبر است ، چون آنها در زمان فرود بوسیله بالگرد ( پس از اینکه بالگرد تلاش امدادی بی نتیجه ای را برای یک کوه نورد گم شده انجام داد) به پایین منتقل شدند.

                       وقایع پایان فصل 2010 اورست و هیمالیا – قسمت سوم

30 آگوست 2010 – این قسمت بر کوه نوردانی که به باشگاه 8000 متری ها پیوستند ، رکورد های تاریخی و دیگر " اولین های " بدست آمده در بهار 2010 متمرکز است. و نیز در مورد تردیدها و اختلاف نظر ها در طی این فصل صحبت می کند.

                                                  باشگاه 8000 متری ها

همانگونه که در وقایع نگاری سال قبل پیش بینی شد که فهرست کوه نوردان صعود کننده به تمام 14 قله 8000 متری در چند سال آینده دو برابر یا بیشتر خواهد شد ، الان همین گونه شده است. در سال 2009 چهار کوه نورد این رقابت را به پایان رساندند : دنیس اوروبکو ، رالف دوجموویتس ، ویکا گوستافسون و آندرو لاک. امسال ، تا این زمان چهار نفر اضافه شده اند : جو گارسیا ، پیوتر پوستلنیک ، اوه یون- سان و ادورنه پاسابان. این فهرست تا پایان سال 2008 چهارده نام داشت ، و اکنون 22 نفر شده است ( افزایش 57 درصدی).

           مصاحبه با سامینا بیگ دختری از شیمشال :" کی دو هدف نهایی من است."

24 سپتامبر 2010 – سامینا خایال بیگ Samina Khayal Baig  دختر 18 ساله اخیرا پیشگام اولین صعود به چاشکین سار (Chashkin Sar ) به ارتفاع ۶۴۰۰ متر در شیمشال  ، دره ای دور افتاده در منطقه هونزا پاکستان شد. سامینا ، به عنوان پیشگام کوه نوردان زن پاکستان ، مصاحبه ای را با آماندا پادوان در مورد اینکه چگونه کوه نوردی را آغاز کرد و چرا کی دو هدف نهایی اوست ، انجام داد.

اکس وب : از میان تمام قلل صعود نشده در این منطقه ، چرا چاشکین سار را انتخاب کردید؟

سامینا : چاشکین سار قله مورد علاقه من از زمان کودکیم بوده است. مادرم و من می توانستیم  آن را زمانی که حیوانات مان را برای چرا به گردنه شیمشال می بردیم بوضوح ببینیم.فکر می کردم کوه بسیار زیبایی است. این کوه گنبدی با ترکیب صخره و یخ است. هیچ کس تابحال آن را صعود نکرده است ، به این دلیل تابستان امسال برادرم صعود به آنجا را پیشنهاد کرد.این قله حقیقتا مرا واداشت توان خودم را محک بزنم.از فراز قله می توانستم صدها کوه جدید را ببینم که هرگز از وجود شان خبر نداشتم.

                          گزارش دره چیچه : مسیرهای جدید در سایه نانگاپاربات

16 سپتامبر 2010 – کریستسن والتر و جنس سومرفلد دو کوه نورد آلمانی بودند که به یاری زلزله زدگان سال 2005 درپاکستان شتافتند – جنس عملا به اسلام آباد جایی که او در حال حاضر زندگی می کند نقل مکان کرد. ماه گذشته ، این دو هنگامی که کریستسن همراه با همنوردش ولف به صعودهایی جالب در رشته کوه نانگاپاربات رفتند دوباره با هم ملاقات کردند.

کریستین و جنس اعضا باشگاه کوه نوردی ساکسونی آلمان ، که در منطقه ساکارگاه Sakargah  پس از زلزله پاکستان در نوامبر سال 2005 کارهای امدادی انجام دادند ، بودند. دو سال بعد از یک اکسپدیشن به قله دوفانا Dofana Peak  گزارش دادند. کریستسن گزارش داد که :" علاوه بر رطوبت بالای هوا ، زندگی در اینجا بسیار خوب است  وخبری از سیل نیست."جنس سومرفلد ( مردی دیگر از ساکارگاه) هم اکنون در اسلام آباد زندگی می کند و ایده گشایش مسیرهای صعود  ورزشی (sport-climbing ) در آن نزدیکی را پیش نهاد. همراه با برخی دوستان ، تعدادی pitch  را گشودند.

کریستسن گفت :" به هر حال دلیل اینجا بودن ما این است که تازه از رشته کوه نانگاپاربات برگشته ایم. در جنوب دره روپال ، دره تقریبا ناشناخته ای به نام چیچه Chiche  وجود دارد. قله با ابهتی هست که قبلا می توانستید از گردنه مازنو  Mazeno Pass مشاهده کنید. خیلی مرتفع نیست (5860متر) اما در هر صورت زیباست ، و داستان جالبی دارد .. "

                       وقایع پایان فصل 2010 اورست و هیمالیا – قسمت دوم

2- فصل پایانی رقابت زنان

I- سابقه فصل نهایی

در زمانی نه چندان دور ادورنه پاسابان ( اسپانیایی) کاملا مطمئن بود که اولین زنی خواهد شد به تمام 14 قله 8000متری صعود می کند. همراه با گرلینده کالتنبرونر ( اتریشی) و نایوز مروی ( ایتالیایی) ، نزدیک ترین رقبای او ، ادورنه با هدف قرار دادن مسیرهای دشوار و صعود های زمستانی به جای صرفا صعود 8000 متری ها ، در صدر قرار داشت. این موضوع یقینا از سال 2998 به بعد با به صحنه آمدن دو چهره جدید از آسیا عوض شد. کوه نوردان خانم اهل کره جنوبی اوه یون-سان و گو می- سان خیلی سریع به این رقابت وارد شدند. گو ده 8000 متری اصلی مختلف را در ظرف حدود دو سال صعود کرد ، در حالیکه اوه 11 قله را در کمتر از سه سال صعود کرد.

چیزی که برای ادورنه روشن و مسلم بود زمانی شروع به محو شدن کرد که مشاهده نمود این کره ای ها هر چه بیشتر به تعداد صعود های او نزدیک می شوند؛ آنگاه ، در 3 آگوست 2009 ، اوه یون- سان گاشربروم 1 را صعود کرد ، و با این کار از کوه نورد مشهور اسپانیایی عبور کرد. گو می-سان هم به این مرز رسید اما سقوط مرگبار ناراحت کننده ای در نانگاپاربات جان او را گرفت.

اوه یون-سان در مارس 2009 به روزنامه چوسان    گفت:" چون هیچ زنی در جهان به تمام 14 قله صعود نکرده است ، امیدوارم اولین شوم." یک سال بعد سخنان او به واقعیت پیوست.

                 وقایع پایان فصل 2010 اورست و هیمالیا : قسمت اول

18 آگوست 2010 – در اینجا وقایع فصل بهار، درست قبل از آغاز فصل پس از مونسون ارائه می شود: رودریگو گرانزوتو پرون نویسنده برزیلی سایت اکس وب کار بزرگی را با جمع آوری واقعیت ها ، تاریخ ها ، رکوردها ، اسامی و توضیحات در مورد فصل پرهیجان کوه نوردی 2010 هیمالیا انجام داده است. نتایج کار وی بیش از اندازه زیاد است که بتوان در یک قسمت ارائه کرد ، به این خاطر این بار این اطلاعات بسیار گسترده را به چند قسمت تقسیم کردیم.

در قسمت اول ، پرون خطوط کلی فصل را ارائه می کند که با بروز رسانی از وضعیت دنبال کنندگان  8000 متری ها دنبال می شود که فهرستی از صعود کنندگان سریالی به قله اورست و یادآوری از افرادی است که در مرتفع ترین کوه های جهان جان دادند.همچنین آخرین وضعیت صعود به قلل 8000 متری ، به صورت قطعی ارائه می شود.

                  مصاحبه سایت اکس وب با جوردن رومرو ستاره نوجوان اورست

9 جولای 2010 –جوردن رومرو 13 ساله در 22 ماه می  جوان ترین صعود کننده اورست شد.اورست دشوار بود ، اما منتقدان سخت گیرتر بودند. دیوید هیلبرانت مشاور پزشکی انجمن پزشکی بریتانیا گفت :" این کار شبیه به سواستفاده از کودک است." دیگران در مورد بلوغ جوردن بحث کردند و اندیشیدند آیا اعضای بدن او می تواند منطقه مرگ را تحمل کند.

 اکنون که جوردن در منزلش در کالیفرنیا است بتدریج به زندگی پس از اورست وارد می شود. مورگان تیمرمن-هلموث 9 ساله و آماندا پادوان ( سن ؟) با او گفتگویی انجام داده اند.

             دانیلا تیکسیرا نقطه ای خالی بر روی نقشه را پر می کند – قسمت دوم و پایانی

نویسنده : خانم دانیلا تیکسیرا

                                                 فلات " گمشده "

تا ساعت 5 صبح تیغه شمالی را که منتهی به یک ستیغ می شد طی کردیم؛ هر چه ارتفاع می گرفتیم مسیر شیب دار تر و شیب دار تر می شد. با حفاظت مسیرمان با میخ های برف و تعدادی پیچ یخ به صعود ادامه دادیم. برف عموما ، حتی در شب وضعیت چندان خوبی نداشت و اغلب تا زانو عمق داشت.

با رسیدن به ستیغ ، فلات را تشخیص دادیم که طبق نقشه باید سمت راست آنجا باید می بود : در عوض عملا بیش از 100 متر پایین تر بود ، پس دامنه نزدیک به ستیغ را در مسیر قله سه گوش و برجسته ، که این هم روی نقشه نبود! ادامه دادیم.  نمی دانستیم دامنه پشت این قله چگونه خواهد بود اما  از شکل آن حدس می زدیم که پشت آن باید یک دیواره باشد ، دامنه را ادامه دادیم و آن را درست حدود 30 متری زیر نوک قله تا نقطه ای که گذرگاه بزرگی در سمت مخالف پدیدار شد تراورس کردیم. آن یک دیواره سنگی بود.  یک دامنه برفی شیب دار ما را به پایین به سمت فلات هدایت کرد. دوباره با دنبال کردن کفی طولانی و یکنواخت به طرف بالا ، فکر کردیم ما را تقریبا به قله پارواتی هدایت خواهد کرد.

               دانیلا تیکسیرا نقطه ای خالی بر روی نقشه را پر می کند – قسمت اول

6 جولای 2010 – آن را کوه نوردی اکتشافی می نامند. کوه نوردان با خطر پذیری بدنبال صعود به قلل تنها مانده به سرزمین هایی می روند که کمتر به آنجا رفته اند. پاداش آن تنهایی و اتکا به خود در مقایسه با مسیرهای عادی بر روی 8000 متری ها در طی فصل عادی است.

پس از درگیری با شلوغی ها ، - ، زباله ها در گاشر بروم 2 در دو سال گذشته ، خانم دانیلا تیکسیرا Daniela Teixeira   پرتغالی احساس کرد که به یک تغییر نیاز دارد. بهار امسال همراه با همنورد همیشگی اش پائولو روکسو Paulo Roxo  به یکی از منزوی ترین نقاط هیمالیا رفت : گارهوال Garhwal  هندوستان.

در ادامه گزارش او را بخوانید.

                         خالی بر روی نقشه : اکسپدیشن روح آزاد به گارهوال هیمالیا

نویسنده : خانم دانیلا تیکسیرا

                         مارکو کونفورتولا نجات یافته کی دو : تاملاتی بر شجاعت

12 آوریل 2010 – در آگوست 2008 ، مارکو کونفورتولا و پاسانگ لاما از مجموعه ای حوادث و بهمن های فاجعه آمیز که جان 11 نفر از جمله دو عضو خانواده پاسانگ و جرارد مک دانل دوست مارکو را در کی دو گرفت جان سالم بدر بردند.اکنون مارکو و پاسانگ هم نورد شده اند تا در این فصل در لوتسه تلاش کنند. در نامه ای که مارکو به سایت اکسپلوررز وب نوشته است ، بر پیامد فاجعه کی دو و معنی شجاعت تامل می کند.

                                                تاملاتی بر شجاعت

                           نوشته مارکو کونفورتولا ، 10 آوریل 2010 ؛ کاتماندو

                  مصاحبه با خانم ادورنه پاسابان : حمله به قله آناپورنا بزودی !

( توضیح : ادورنه پاسابان اسپانیایی برای تبدیل شدن به اولین زن صعود کننده به تمام 14 قله 8000 متری نیازمند صعود به شیشا پانگما و آناپورنا است و خانم اوه یون – سان  اهل کره جنوبی تنها آناپورنا را پیش رو دارد تا اولین زنی از آسیا  و در جهان باشد که به این مقام دست می یابد. )                                       

7 آوریل 2010 – بارش های برف در چند روز گذشته   ریسک ریزش بهمن را در سمت شمال آناپورنا افزایش داده است. بادهای شدید کوه را در می نوردد و حداقل تا یکشنبه شدید باقی خواهد ماند. ادورنه پاسابان گفت : " اکنون بردباری بسیار مهم است. اما کار بر روی مسیر عملا انجام شد."

در طی سه هفته پاسابان و تیم Al Filo مسیر را تا کمپ 3 ، که در آنجا دو چادر را گذاشتند ، ثابت گذاری کردند. سراک عظیمی باقی مانده است تا ثابت گذاری شود ، اما این اسپانیایی ها ممکن است دفعه بعد که بالا رفتند به قله حمله کنند.

                  مصاحبه با سارا مک نایر لندری : هم کله شق هستم و هم سخت کوش !

2 آوریل 2010 – سارا مک نایر لندری در 9 می 1986 متولد شد. و بنابه گفته خودش اکثر اوقاتش را در چادر Hilleberg خود زندگی می کند. او در شغل راهنمای ماجراجویی / قطب و در صنعت فیلم کار می کند. سرگرمی های او سورتمه سواری با سگ ، موج سواری با کایت و اسکی با کایت می باشد. وقتی در اکسپدیشن نیست  در Iqaluit ، جزیره بافین کانادا زندگی می کند.

 سارا و برادرش اریک چندین اکسپدیشن قطبی را همراه با پدر و مادرشان پاول لندری و متی مک نایر که راهنماهای قطب هستند ، در جنوبگان و شمالگان ( قطب های جنوب و شمال ) انجام  دادند. در فصل قطب جنوب 2008-2009 سارا یک تیم ALE از Hercules Inlet  را به قطب جنوب راهنمایی کرد و با کایت به پاتریوت هیلز بازگشت.

                     در مسیر اورست با سیمونه مورو ، آماده برای چیزی متفاوت

1 آوریل 2010 – برای برخی بارها و بارها لمس کردن آسمان رویایی را برای آنان باقی نمی گذارد ، اما اشتیاق بقیه بیشتر می شود. این اشتیاق یکی از عواملی است که به نظر می رسد زوج مورو و اوروبکو را پیوند می دهد. عامل بعدی اعتماد مکرر زندگی یکی به دیگری است.

سیمونه مورو در حال راهپیمایی در دره خومبو خوشبو به طرف یخچاال صخره ای که هدف دوگانه اش است می باشد : اورست بدون اکسیژن و مسیری جدید در اورست.

                سفری از مرتفع ترین تا عمیق ترین نقطه زمین

22 دسامبر 2009 – پس از ایستادن بر مرتفع ترین کوه روی زمین ( در 21 می 2009 ) ، دو شهروند آفریقای جنوبی ، جان بلک و روبی کوجتین هدف بعدی شان رسیدن به انتهای مخالف یعنی عمیق ترین نقطه زیر سطح دریا و زمین بود.

                                         معدن مپوننگ Mponeng

         گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت هفتم و آخر )

13 – اولین صعود ها در قلل کم ارتفاع تر

۱-Dome Kang به ارتفاع 7264 متر

بانک اطلاعاتی هیمالیا اولین صعود این قله را توسط G O Dyhrenfurth ( آلمانی ) در سال 1930 ثبت کرده است. اما پس از تحقیقی عمیق ، کارلوس سوریا ( اسپانیایی ) توانست بفهمد که در واقع Dyhrenfurth یک قله نزدیک آن را صعود کرد و Dome Kang هنوز زمینی دست نخورده است. پس از دو اکسپدیشن ناموفق قبلی ، در سال 2009 ، کارلوس همراه با Vicente “Tente” Lagunilla ( اسپانیایی) و سه شرپا بالاخره موفق شد.

روح ماجراجویانه رام نشده سوریا ، که امسال 70 ساله شد ، قابل ستایش است.

گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت اول )

گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت دوم )

گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت سوم)

گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت چهارم )

گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت پنجم )

  گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت ششم)

                مصاحبه با خانم اوه یون – سان : یک گام تا ورود به باشگاه 8000متری ها

4 سپتامبر 2009- نام اوه یون- سان تا قبل از ژانویه امسال بزحمت در جامعه کوه نوردی هیمالیا شنیده می شد : تا اینکه این خانم اهل کره جنوبی اعلام کرد آماده است تا اولین زن صعود کننده به 14 قله 8000 متری شود.

خانم اوه 43 ساله ، که9  قله را قبلا صعود کرده است گفت قصد دارد بقیه را در ظرف چند ماه صعود کند. و بعد سریع تر از بر هم زدن پلک چشم ، کانگچن جونگا ، دائولاگیری ، نانگا پاربات و گاشربروم 1 را صعود کرد.

او که اخیرا در حال آماده شدن برای آناپورنا ، آخرین 8000متری اش است ، دیگر کسی شکی ندارد که خانم اوه چقدر در مورد هدفش جدی است.

غیر از آن ، این خانم یک راز است. او که بناگهان پیدا شد ، اطلاعات اندکی در مورد شاهکارهایش ، سبک ، انگیزه ها و زندگی اش وجود دارد. کیو دام لی خبرنگار سایت اکس وب در کره در سر میز ناهار با اوه یون – سان نشست تا بیشتر با او آشنا شود.

               گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت ششم)

10- فرود با اسکی از دائولاگیری

دیوید فوجتیک (چک ) کامل ترین فرود با اسکی تا این زمان از دائولاگیری را انجام داد ، که در آن به صورت اسکی  در رخ شمالی از قله تا 7300 متر و از 6700 متر تا کمپ اصلی فرود آمد. فرود های پیشین با اسکی از دائولاگیری ( در 1996 ، 1997 و 2007 ) زیاد کامل نبود. دیوید فوجتیک همچنین دومین فرد پس از ولادیمیر اسمرز ( در 2000 ) از کشور چک است که با اسکی از یک 8000 متری فرود آمد.

11 – کوه NANDA DEVI

ناندا دوی ، یکی از بدنام ترین 7000 متری ها ، کوهی با دو قله می باشد که قله کوچک تر آن 7434 متر و بزرگ تر آن 7816 متر ارتفاع دارد. ناندا دوی شرقی ، که آخرین بار بیش از یک دهه قبل صعود شد ، در این فصل هدف دو اکسپدیشن مختلف بود.

             گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت پنجم )

8- اولین ها و رکورد شکنان

I- اورست

اولین فضانورد – اسکات ادوارد پارازینسکی ( آمریکا )

اولین خانم آرژانتینی – مرسدس ساهورس

اولین خانم بلغاری – پتیا استانیمیروا کولچوا

اولین کوه نورد مبتلا به بیماری ام اس (multiple sclerosis ) – لوری اشنایدر ( آمریکا )

         گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت چهارم )

کوه نوردان بسیار اندکی می توانند چنین افتخاراتی را کسب کنند. با گشایش مسیری جدید و خطرناک در رخ پر خطر جنوب شرق چو اویو که همراه با بوریس ددشکو ( قزاق ) انجام داد ، ورود اوروبکو به این باشگاه اختصاصی با سبکی عالی صورت گرفت که شاهکاری است از یک استاد.

           گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت سوم)

III- دیگر زنان مجموعه دار

با غیبت های زیاد ، تنها کینگا بارونووسکا ( لهستانی ) ، با 6 قله 8000متری صعود کرده ، و آنیتا اوگیان (مجاری ) ، با 4 قله وضعیت را به هم زدند.

آلیکس فون مله ( آلمانی ) و الن میلر ( آمریکایی ) هر دو سومین 8000متری شان را صعود کردند. الیزابت رول (Revol ) ( فرانسوی ) ، پس از عملکردی عالی در سال گذشته در قراقروم ، تلاش جدی را در یال شرقی دشوار آناپورنا انجام داد. و تا آناپورنا شرقی  ( 8051متر) پیش رفت ؛ او اولین زن صعود کننده به  آناپورنا شرقی است.

               گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت دوم )

2) زنان در رقابتی سخت

I- سه ستاره

ادورنه پاسابان ( اسپانیایی ) کانگچن جونگا را صعود کرد و اولین زن صعود کننده  به 12 قله 8000 متری مختلف شد. در هنگام فرود اوضاع بسیار دشوار شد و ادورنه ناتوان محتاج حمایت دوستانش از Al Filo de Lo Imposible بود. او با مصرف اکسیژن بهبودی یافت.

در همان مکان و در همان زمان ، نایوز مروی ( ایتالیایی ) مجبور شد صعود به قله را جهت کمک به شوهرش رومانو بنت ( ایتالیایی ) رها کند. او دچار HACE شد و لحظات دشواری را هنگام فرود گذراند. در نتیجه ، نایوز فصل بهار را با همان 11 قله 8000 متری به پایان رساند.

چند روز بعد  ، گرلینده کالتنبرونر ( اتریشی ) ، هم همراه با همسرش رالف دوجمویتس ( آلمانی ) به دوازدهمین 8000 متری اش – لوتسه – صعود کرد. او هم به همان سطح ادورنه رسید ، و شانه به شانه او در مراحل نهایی تلاش برای تبدیل شدن به اولین زن صعود کننده به تمام 8000 متری ها بود.

           گزارش نهایی کوه نوردی فصل بهار 2009 اورست و هیمالیا ( قسمت اول )

                                        تدوین : رودریگو گزانزوتو پرون

1) نمای کلی فصل

ناآرامی ها و تظاهرات مرتبط با پنجاهمین سالگرد تبعید دالای لاما بار دیگر پکن را وارد رفتاری غیر عادی ساخت و مقامات آن قوانین مبهمی را در مورد کوه نوردان اجرا کردند. با دادن مجوز به برخی و امتناع از دادن مجوز به برخی دیگر ، این شیوه بالاجبار سبب تغییر برنامه های کوه نوردان شد مثلا آندرو لاک که تلاش برای صعود به اورست  و شیشا پانگما را بی خیال شد. این سردرگمی ، کوه نوردان زیادی را به سوی جبهه بسیار شلوغ نپال کشاند و حتی مشتریان دائمی سمت شمال ، مانند هیمکس ، امسال به سمت جنوب رفتند.

این فصل با مرگ پیوتر موراوسکی ( لهستانی ) در اوایل آوریل با اشک آغاز شد و با مرگ دنیس ورهوف ( هلندی ) با غم و اندوه به پایان رسید. بین این دو محدوده غم  ، مسیرهای جدید و داستان های جالبی هم پدید آمد.

    گزارش مقدماتی  کوه نوردی پایان فصل  سال 2009 قراقروم

18 آگوست 2009 – در اینجا گزارش مقدماتی صعود های انجام شده به قلل بالای 8000 متری در تابستان  سال 2009  را که توسط  گرانزوتو پرون خبرنگار سایت اکس وب و نویسنده و وقایع نگار  برزیلی  تدوین شده است را می خوانید.

به تعداد کم صعود های انجام شده به  گاشربروم 2 و کی دو و هیچ صعود به برود پیک توجه کنید. کوه نوردان اندک ، شرایط بد کوه نوردی -  اما مراقبت بهبود یافته  صعود های واقعی همگی در نتیجه 35 صعود امسال ، در مقایسه با 93 صعود  سال 2008 دخیل بود.

                    مصاحبه با خانم نایوز مروی Nives Meroi

17 آگوست 2009 – عشق واقعی عجیب ترین چیز است و فراتر از شهرت و پول می باشد و برای برخی زوجهای ماجراجو بی همتا ، عشق واقعی به معنی " هر دو ما – یا هیچکدام از ما " است.

بهار امسال ، خانم نایوز مروی ایتالیایی صعود به قله کانگچن جونگا را رها کرد تا به پایین آمدن شوهرش رومانو بنت Romano Benet که دچار ظاهرا ارتفاع گرفتگی شده بود کمک کند. با این کار جایگاه خود را در فهرست 14 قله 8000 متری از دست داد ، اما با روشن شدن مسئله ، او احتمالا جان رومانو را نجات داد. این زوج آرام هرگز نگفتند که وضعیت در کانگچن جونگا چقدر جدی بود. نایوز تقریبا رومانو را برای مدتی در فرود از کمپ 4 حمل کرد. با رسیدن به کمپ اصلی ، رومانو بزحمت حرف می زد. در بازگشت به ایتالیا ، رومانو بهبودی پیدا نکرد و نگرانی شان بیشتر شد. نایوز ماه گذشته به سایت اکسپلوررز وب گفت :" یک هفته بعد به بیمارستان رفتیم ، و او بیش از یک ماه را در آنجا گذراند . دکترها نمی دانستند چه بیماری دارد. همه نوع آزمایش را بر روی او انجام دادند. ترسناک بود. اما در آخر به نظر رسید این بیماری ربطی به ارتفاع ندارد. او قبل از سفر به نپال دچار کم خونی شده بود و کمبود آهن در خونش باعث کاهش سلامت عمومی  او همزمان با بالا رفتن از کوه می شد. "

در این مصاحبه ، نایوز گفت که زنجیره ای از حوادث به او کمک کرد تا بفهمد چه چیزی واقعاً در زندگی آدم مهم است.

                                 گاشربروم 2 : گزارش دانیلا  پرتقالی

6 آگوست 2009 – دانیلا (Daniela Teixeira ) که با پائولا روکسو هم تیم شده بود در ابتدا قصد داشت تا تلاش پارسال خود در مسیر French Spur گاشربروم 2 را تکرار کند اما شرایط نامساعد بار دیگر صعود را بی نتیجه گذاشت. این کوه نوردان که دو هفته قبل از مسیر نرمال تلاش می کردند در کمپ 1 آگاه شدند که دوستشان لوییس باربرو از تلاش برای قله بازنگشته است. چند روز بعد دانیلا گزارش خود را نوشت . در زیر بخش هایی از آن را می خوانید.

پروژه رویاهای گاشر من متعلق به گذشته است. این پروژه به عنوان خاطره ای از یک واقعیت ناتمام در قلب من جای خواهد گرفت. چیزی که هرگز در یک کوه بالای 8000 متری که " مسیر نرمالش " مسیر خودخواهی است نمی توانست به واقعیت بپیوندد.

به علت مجموعه ای از رویدادهای تراژیک و هوای نامساعد به کمپ اصلی بازگشته ایم. باز چند تلاش برای صعود به گاشربروم 2 توسط یک تیم فدراسیون کوه نوردی ایران ، یک کوه نورد لهستانی و یک اسپانیایی در حال انجام بود. بار دیگر ، هیچ کس به قله واقعی نرسید، آن مرتفع ترین نقطه که از آنجا فرد تنها می تواند پایین بیاید. با وجود این ، تیم ایران در حال جشن گرفتن صعود به قله چند عضو خود بود.

در مورد ما : در 21 جولای پائولو و من بار دیگر از یخچال که کمپ اصلی را از کمپ 1 جدا می کرد عبور کردیم. شایعاتی مبنی بر هوای مساعد در 24 تا 25 آگوست ما را واداشت باور کنیم هنوز هم شانس داریم. این بار عازم مسیر نرمال گاشربروم 2 بودیم. فکر صعود از مسیر French Spur را به علت خروارها برف که باز کردن مسیر را برای تنها دو نفر غیر ممکن می ساخت رها کردیم.

حدود ساعت 11 صبح با حالی خوب به کمپ 1 رسیدیم – تعداد زیادی کوه نورد داشتند از کمپ 3 فرود می آمدند. صحبت این بود که چند تن از کوه نوردان ایرانی در زیر بادهای شدید در روز قبل به گاشربروم صعود کرده اند. کوه نورد لهستانی به نام جاسک تلر ، و یک اسپانیایی بنام لوئیس باربرو – که یکی از دوستان ما بود هم حضور داشتند.

رویای لوئیس صعود به قله گاشربروم 2 بود ، حالا چطوری مهم نبود – او در حال تلاش دومش بود. با نزدیک شدن عصر ایرانی ها کم کم به کمپ 1 رسیدند ، برخی از آنان بابت رسیدن به قله خوشحال بودند ( بعدا با خبر شدیم که با وجود اینکه نزدیک قله رفتند ، اما هرگز موفق به صعود به آن نشده اند.)

درحالی که کنجکاو و نگران بودیم ، حدود یک ساعت بعد از ایرانی ها در مورد جاسک و لوئیس پرسیدیم. بویژه نگران لوئیس بودیم چون می دانستیم که " تب 8000 متری " از همان ابتدا مثل خوره او را می خورد. ایرانی ها گفتند که جاسک در حال فرود بود. بنابه گزارش لوئیس از روز صعود به قله گم شده بود. برای ما عجیب بود که تا قبل از پرس و جوی ما ، هیچ کس در مورد ناپدید شدنش حرفی به زبان نیاورد.

ظاهرا ایرانی ها حدود 50 متری قله  توقف کردند ، چون یال قله تیز و خطرناک بود ، و آنان طناب کافی برای تثبیت مسیری امن تا قله نداشتند. با این حال ، آنان شایسته تبریک گویی به خاطر نزدیک شدن بسیار نزدیک به قله در چنین روز پر بادی هستند.

ترجمه از منبع : http://www.mounteverest.net/news.php?id=18543

                 مصاحبه سایت اکس وب با مدیر سایت کوه نوردی RussianClimb.com

                                           قسمت سوم و آخر

اکس وب : چطور فکر می کنید که سایت RussianClimb.com از وب سایت هایی نظیر Mountain.ru و Risk.ru متفاوت است ؟

لنا : Mountain.ru و Risk.ru حوزه هایی فراتر از کوه نوردی و سنگ نوردی مانند مسابقات ماجراجویانه ، پیاده روی ، base jumping ، کایت سواری ، پاراگلایدر ، اسکی  کوهستان ، اسکی کوه نوردی ، سفر و غیره را پوشش می دهد. Risk فورومی است که خوانندگان می توانند نظرات خودشان را بنویسند. مدیر  Mountain.ru آنا پیونوا سنگ نورد است به این خاطر مقالات زیادی در مورد سنگ نوردی در این سایت وجود دارد.

Russianclimb.com گهگاه در مورد سنگ نوردی و یخ نوردی مطلب می نویسد اما حوزه پوشش اصلی آن کوه نوردی ، بخصوص اکسپدیشن های ارتفاع بالا است. من در مورد افراد و اکسپدیشن هایی می نویسم که مرا مجذوب می کنند و سعی می کنم دیدگاه خودم را در مورد رویدادها ارائه کنم.

مهمتر از همه اینکه ، Russianclimb مستقل از هر نوع فدراسیونی است. فکر من فکر خودم است ؛ می توانم هر چه را که در مورد کوه نوردی روسیه به نظرم می رسد بنویسم. امروزه Risk منتقل کننده دیدگاه های RMF ( فدراسیون کوه نوردی روسیه ) است. فدراسیون همه نوع کارهای بحث برانگیز را انجام می دهد ، و معتقدم که کوه نوردی روسیه را به مسیری سوال برانگیزی پیش می برد.

                           گزارش ویژه در مورد " گاشربروم های دیگر "

26 ژوئن 2009 – در حال حاضر تعداد اندکی از کوه نوردان بین المللی در حال تلاش در گاشر3 و  4 هستند و بیش از صد نفر گاشر 2 (و یا گاشر 1 ) را امتحان خواهند کرد. اگر چه هدف اکثر کوه نوردان گاشر بروم ، دو گاشر 8000متری  - گاشر1 ( قله پنهان ) و گاشر 2 – است ، دختر عموهای " کم ارتفاع تر " آنها یعنی  گاشر 3 ، گاشر4 و گاشر 5 درجات دشواری بالا به علاوه تعدادی جبهه و یال های صعود نشده دارند. افزون بر آن ، گاشر 4 واقع در کناره این رشته کوه ها احتمالا بکر است. اطلاعات اندکی در مورد گاشر بروم های کم ارتفاع تر وجود دارد ، به این خاطر توضیحی اندک در مورد این رشته کوه ها می آوریم.

گاشربروم 3 ( 7952متر)

دون بووی (کانادا ) ، بروس نورماند ( اسکاتلند) ، گای مک کینون ( نیوزیلند ) ، بیلی پیرسون ( ایالات متحده ) و دیوید فالت ( سوئد) امیدوارند به گاشر 3 صعود کنند. گاشر 3 قله ای است که اولین بار توسط یک تیم قوی لهستانی به رهبری کوه نورد زن افسانه ای واندا روتکویچ صعود شد.

بدست آوردن منابع و مجوز ها برای لهستان کمونیستی در طی جنگ سرد کار آسانی نبود و این تیم مدت ها پیش از رسیدن به کمپ اصلی برای صعود جنگید. مطالب بیشتر در مورد این صعود را در SummitPost بخوانید. صعود دوم  29 سال بعد توسط آلبرتو اینوراتگی و جان بلوکی اهل باسک ( اسپانیا ) کامل شد.

تیم بین المللی سال 2009 امیدوار است در یال جنوب غرب از مسیری جدید تلاش کند.

گاشربروم 4 ( 7925متر)

کوه نوردان 2009 همچنین امیدوارند جبهه شرقی گاشر 4 را از طریق مسیری جدید صعود کنند. ویژگی  معروف گاشر 4 که اولین بار در 1958 توسط بوناتی و ماوری از طریق یال خطرناک شمال شرق آن صعود شد ، جبهه غربی آن به ارتفاع 3000 متر است.

صعود به این دیواره که بواسطه منعکس کردن آفتاب عصرگاهی به " دیواره درخشان " معروف است ، به علت زمین ترکیبی بسیار دشوار است. تنها صعود کامل به آن توسط کورتیکا و شاور در 1985 انجام شد. این کوه نوردان از هر چیزی برای صعود استفاده کردند و در هوای نامساعد خسته و درمانده به خط الراس قله رسیدند. آنان عملا به بلندترین نقطه خط الراس قله نرسیدند بلکه برای صعود به خط الراس شمال تراورس کردند که سه روز طول کشید.

نظر فران لاتوره در مورد گاشربروم 4 : راهی به گذشته

در هر صورت شما به آن صعود می کنید ، " گاشربروم های دیگر " دشواری ، جدایی و احتمالات نادر صعود به قله را به شما ارائه می کنند. پاداش آن ماجراجویی واقعی و برخی از بهترین صعود های ارتفاع بلند در پاکستان – اگر نه  در جهان است.

فران لاتوره اسپانیایی ، که پارسال مسیر آمریکایی  در بالای یال شمال غرب تا یال قله را صعود کرد می گوید :" صعود به گاشر 4 بازگشتی به گذشته هاست. شبیه صعود به یک 8000 متری ( تنها 75 متر کوتاه تر ) در دوران پیشگامان بود. "

هم تیمی فران ، آلبرتو اینوراتگی ( که پس از صعودش به گاشر 3 به این رشته کوه بر می گشت) ، خوان والجو ، خوزه کارلوس تامایو و مایکل زابالزا بودند. فران اضافه کرد:" در این کوه تنها بودیم ، زمین را بررسی می کردیم ، مجبور بودیم روش نسبتا سبکی را در قالب تیمی از دوستان خوب و کوه نوردان تراز اول انتخاب کنیم. گاشر 4 همچنین یکی از زیباترین کوه های روی زمین است ، نه تنها به خاطر شکل آن ، بلکه به این خاطر که در مکانی ممتاز ، درست در قسمت بالای کونکوردیا واقع شده است. در واقع ، جای خوشبختی است که گاشر 4 یک 8000متری نیست – این کوه خارج از این دایره قرار گرفته و در دسترس کوه نوردانی است که انگیزه شان زیبایی محض قله ای بی نظیر است که صعود به آن از هر سمت دشوار است. "

لاتوره هفته گذشته به سایت اکس وب گفت :" در نهایت ، خوب ، این کوه بوناتی است. این جذابیتی فوق العاده برای عاشقان کوه نوردی مثل من است."

گاشر بروم 5 (7100متر)

بنابه BlankontheMap ، گاشر 5 چندین قله دارد. تنها قله شرقی آن (7100متر ) توسط موکایده ، ساکاگوچی و ساتو ژاپنی در سال 1978 صعود شده است. BlankontheMap گفت:" قله های مرکزی آن در زمان آخرین آپدیت های این سایت صعود نشده باقی مانده است."

گاشر بروم 6 (7003متر) : صعود نشده

وب سایت فرانسوی ، که در قلل پاکستان تخصص دارد ، هم می گوید تا جایی که می داند صعود کاملی به گاشر 6 (7003متر) که به قله چوچوردین هم معروف است ، صورت نگرفته است. بنابه گفته وزارت گردشگری پاکستان ، امسال دیرک گرونرت همراه با سه نفر دیگر تقاضای مجوز گاشر 6 ؛ به علاوه گاشر 1 و 2 را نموده است.

گاشربروم ها که در قلب رشته کوه قراقروم ( در انتهای شمال شرق یخچال بالتورو و جنوب برود پیک ) واقع شده اند ، نیم دایره ای را بدور یخچالی به همین نام شکل می دهند. شش قله گاشر بروم  وجود دارد که همگی بیش از 7000 متر ارتفاع دارند. گاشر 1 / قله پنهان ( 8068متر ) ، و گاشر 2 (8035متر) بیشترین بازدید را داشته اند. گاشر 4 (7925متر) که در وسط قد برافراشته است ، در تمام مسیر از دوردست های بالتورو قابل مشاهده می باشد. نام این رشته کوه ها در زبان بالتی به معنی کوه های زیبا می باشد.

گاشر 2 را که یکی از " آسان ترین " 8000 متری ها می دانند ، همانگونه که سقوط بهمن در 18 جولای 2007 نشان داد ،  به هیچ وجه ایمن نیست. با  لغزشی که  در بالای کمپ 2 در ارتفاع حدود 6700 متر اتفاق افتاد چهار کوه نورد گرفتار و 2 نفر دیگر کشته شدند.

منبع : http://www.mounteverest.net/news.php?id=18439