نانگا پاربات زمستانی:بازگشت از کمپ یک به کمپ اصلی
13 ژانویه 2012 – کمپ اصلی نانگا پاربات، 4230 متر، منهای 12 درجه، ابری
لحظه بیدار شدن در کمپ اصلی
لحظاتی پیش به کمپ اصلی بازگشتیم. در منهای 30 درجه زیر صفر خوابیدیم و تا به حال ندیده بودم دنیس به خاطر سرما این قدر بلرزد و ناسزا بگوید! امشب به سوی نقطه ای که می تواند برای اکسپدیشن تابستانی، کمپ 2 محسوب شود خواهیم رفت، اما تصمیم گرفتیم مستقیما از کمپ اصلی به آنجا برویم، پس می توانیم موتور مان را تست کنیم و در حین حرکت گرم بمانیم. دنیس و من تصمیم گرفتیم از مسیر دیگری به جای مسیر کینشوفر صعود کنیم، احتمالا مسیری که مسنر در سال 2000 همراه با هانس پیتر ایسندل امتحان کرد. صعود مسیر کینشوفر زمان بسیار زیادی طول خواهد کشید، چون مجبور خواهیم بود در همه جا طناب ثابت کار بگذاریم و نمی خواهیم این کار را بکنیم.
دایره قرمز فلش دار: محل احتمال سقوط یخ یا سراک
به همین علت است که تا کمپ یک کینشوفر بالا رفتیم، وسایل مان را برداشتیم واز سمت چپ یخرفت همان مسافت را در داخل دره بین نانگا و گانالو رفتیم.
به نقطه ای در ارتفاع 5300/5400 متر رسیدیم که از آنجا منظره ای خارق العاده از نانگا و دیواره ای که بر روی آن مسیر جدیدی را همراه با لافایل (کوه نورد فقید فرانسوی) در سال 2003 دنبال کردیم دیده می شد. هیچ وقت واقعا آن را در روز روشن ندیده بودم، چون همراه با ژان کریستوف در شب و در هوایی بد صعود کردیم.
در بخش میانی یخچال دیامیر - حدود ۵۰۰۰ متر
امروز صبح می خواستیم به ارتفاع 6000 متری کوه برسیم اما هوا بد بود( درست همانطور که گابل پیش بینی کرده بود) و بارش برف شروع شد. تصمیم گرفتیم پایین برگردیم چون محلی در مسیر هست که به مدت 4 تا 5 دقیقه در معرض سقوط سراکی بسیار خطرناک قرار دارد ، و اگر برف تازه ای هم آنجا بود واقعا عبور از آنجا تبدیل به قمار (ریسک بالا) می شد. سراکی که از آن صحبت می کنم سراکی است که در سمت چپ کانال کینشوفر قرار دارد.
درست بالای کمپ ۱ - در حال نزدیک شدن به دهلیز کینشوفر
لحظه بیدار شدن در کمپ ۱
شکاف در قسمت پایین یخچال- به سمت کمپ ۱
تراورس یخچال دیامیر
راوی: سیمونه مورو/ دنیس اوروبکو عکاس: ماتئو زانگا