دانیلا تیکسیرا نقطه ای خالی بر روی نقشه را پر می کند – قسمت اول
6 جولای 2010 – آن را کوه نوردی اکتشافی می نامند. کوه نوردان با خطر پذیری بدنبال صعود به قلل تنها مانده به سرزمین هایی می روند که کمتر به آنجا رفته اند. پاداش آن تنهایی و اتکا به خود در مقایسه با مسیرهای عادی بر روی 8000 متری ها در طی فصل عادی است.
پس از درگیری با شلوغی ها ، - ، زباله ها در گاشر بروم 2 در دو سال گذشته ، خانم دانیلا تیکسیرا Daniela Teixeira پرتغالی احساس کرد که به یک تغییر نیاز دارد. بهار امسال همراه با همنورد همیشگی اش پائولو روکسو Paulo Roxo به یکی از منزوی ترین نقاط هیمالیا رفت : گارهوال Garhwal هندوستان.
دانیلا گفت :" ما تنها خارجی های حاضر در کل منطقه بودیم." این تصویر نشان می دهد که لباس گورتکسی در کار نیست.
در ادامه گزارش او را بخوانید.
خالی بر روی نقشه : اکسپدیشن روح آزاد به گارهوال هیمالیا
نویسنده : خانم دانیلا تیکسیرا
خاکسترهای آتشفشان ایسلند پروازهای ما راتهدید کرد ، اما با این وجود طبق برنامه در 11 می به دهلی رسیدیم.
این اکسپدیشنی بود به مکانی بسیار دور از دنیای کوه نوردی ، دور از انبوهی از کوه نوردانی که با لباس های گورتکس دور کوه پرسه می زنند ، دور از کمپ های اصلی شلوغ و مغشوش.
پس از دو روز ماشین سواری و دو روز راهپیمایی خودمان را در دره ای محصور با کوه های بالای 6000 متر ، که بنابه گزارش آخرین بار در سال 1980 بازدید شده اند ، یافتیم.
صعود اکتشافی در پارواتی پاروات Parvati Parvat لمس نشده
هدف ما صعو به قله بکر 6257 متر پارواتی پاروات و اگر وقت بود صعود به قله ای دیگر. تمام اطلاعات موجود را که زیاد نبود جمع آوری کرده بودیم: چند تصویر از راه پیماهای هندی در اینترنت و بهترین نقشه موجود قابل دسترس در مقیاس 1:125000 .
به هر حال هدف ما اکتشاف و لذت بردن از تمام شگفتی هایی بود که مطمئن بودیم روبرو می شویم. کمپ اصلی در ارتفاع 4200 متر بود. در اولین مرحله در این کوه ، به مکانی رفتیم که می توانستیم دید واضحی از تیغه ای (spur) داشته باشیم که قصد داشتیم صعود کنیم. این تیغه به یک فلات منتهی می شد( حداقل این چیزی بود که روی نقشه وجود داشت ! ) و پس از این فلات فکر کردیم که به قله پارواتی پاروات می رسد. به این خاطر ، چادر را در 4750 متری برپا کردیم به این امید که روز بعد به صعودی جهت هم هوایی بپردازیم. گزارش هایی بدست مان رسید که هوای نامساعدی در حال نزدیک شدن است اما مشاهده کردیم که صبح ها هوا عموما خوب بود و بعدازظهرها هوا خراب می شد.
طوفان تندری (thunderstorm )
چون در مکان ما خطر بهمن وجود نداشت ، فکر کردیم که بدترین حالت ممکن کمی برف خواهد بود و تصمیم گرفتیم شانس مان را امتحان کنیم. چیزی که از آن خبر نداشتیم این بود که در آن ارتفاع طوفان های تندری عظیم امری عادی هستند. علاوه بر بارش برف سنگین که در نصف شب ما را غافلگیر کرد ، غرش رعد ها ما را بیدار نگاه داشت ، و در این فکر بودیم که نباید آنجا می بودیم.
در ساعت دو و سی دقیقه صبح طوفان تندری درست بالای سر ما بود. ترس محض ما را واداشت که تصمیم بگیریم در سریع ترین زمان ممکن لباس بپوشیم ، همه چیز را پشت سرمان رها کنیم و به کمپ اصلی برگردیم. اما این بهترین راه نبود : نمی توانستیم چیزی را در این مه غلیظ ببینیم و جاپاهای مان از بین رفته بودند!
هر بار که رعد کوه های بالا را روشن می کرد به راه رفتن ادامه می دادیم تا مسیر پایین را پیدا کنیم. حدود یک ساعت بعد ، پذیرفتیم که گم شده ایم! به این نتیجه رسیدیم که بهتریم راه برگشت به زمین آشنا است.
اولین شگفتی – در اینجا با هوا شوخی نکنید! اینجا با 8000 متری هایی که بودیم متفاوت بود ، اینجا عنصر جدیدی وجود داشت : طوفان های تندری عظیم!
به این ترتیب ، هم هوا شدیم.
حمله به قله
پس از یک روز استراحت ، تصمیم گرفتیم با استفاده از دو روز هوای مساعد به طور جدی برای صعود به قله پارواتی پاروات حمله کنیم. با مشاهده سکوی مورد هدف ، به علاوه اطلاعات صعود بر روی نقشه ، تخمین زدیم که دو روز طولانی می تواند برای صعود و برگشت کافی باشد. کمپ اصلی را در ساعت حدود 3 صبح در روز اول ( 21 می ) ترک کردیم و بخش نه چندان تیز سکوی طولانی را صعود کردیم تا چادرمان را در ارتفاع 5450 متری در گردنه ای که آن را " کمپ بودی" نامیدیم برپا کنیم.
پس از 7 صبح ، برف عمیق شد ( خیلی عمیق !) و پیشرفت ما را کند کرد ، و در عین حال آفتاب انرژی ما را می گرفت. عبور از چند صخره آسان و 15 متر راپل ما را به گردنه بسیار نزدیک کرد که ساعت حدود 12 ظهر به آنجا رسیدیم در حالیکه از برف تا زانو و کمر خسته شده بودیم. با این امید که حدود 10 صبح به قله برسیم ، ساعت 1 صبح روز بعد حرکت کردیم. چیزی که از آن خبر نداشتیم این بود که در این قسمت از هیمالیا ، زمان بندی های صعود متفاوت هستند !
ترجمه از منبع : http://explorersweb.com/everest_k2/news.php?id=19471