کوه نوردی، ورزش و سلامتی

                 تمرین طولانی مدت در ارتفاع می تواند عملکرد ورزشکاران را کاهش دهد

13 جولای 2010 – تحقیقی جدید می گوید که ورزشکاران و بازیکنان فوتبال جهت بهبود عملکردشان بایستی مدت زمانی را که صرف تمرین در ارتفاع می کنند محدود کنند. بنابه یافته مطالعه ای انجام شده در دانشگاه آکسفورد افراد مبتلا به یک بیماری نادر - که خصوصیتی مشابه با بودن در ارتفاع برای مدت طولانی را دارند -   تفاوت های متابولیکی را نشان می دهد که عملا استقامت و عملکرد جسمانی شان را کاهش می دهد.

ورزشکاران بسیاری از رشته های استقامتی از تمرین در ارتفاع به عنوان بخشی از برنامه تمرین سالیانه شان استفاده می کنند. بازیکنان فوتبال انگلستان ، به مانند بسیاری از تیم های حاضر در جام جهانی ، زمانی را در هم هوایی در ارتفاع جهت مسابقه جام جهانی آفریقای جنوبی گذراندند.

بدن نسبت به سطوح پایین اکسیژن در ارتفاع بالا پیش از همه با تنفس شدید تر و پمپ خون بیشتر به وسیله قلب ، اما بعد از طریق تولید سلول های خونی قرمز بیشتر و افزایش تراکم رگ های خونی در عضلات بدن واکنش نشان می دهد. همه اینها به ارسال اکسیژن و سوخت بیشتر به عضلات کمک می کند.

اما ، اقامت طولانی مدت در ارتفاع می تواند سبب از بین رفتن توانایی بدن برای استفاده از اکسیژن برای انجام کار شود. تعداد میتوکندری ها ، یا همان نیروگاه های مصرف کننده اکسیژن سلول ، با اقامت طولانی مدت در ارتفاع بالا کاهش می یابند. دکتر فدریکو فورمنتی محقق اصلی از واحد فیزیولوژی ، آناتومی و ژنتیک در دانشگاه آکسفورد توضیح می دهد:" چیزی که ورزشکاران به آن علاقمندند ظرفیت بالاتر برای انتقال سوخت به عضلات است. به هر حال روشن نیست برای رسیدن به فواید بهینه چه مدت باید در ارتفاع تمرین کرد یا در چه ارتفاعی باید باشند."

پروتئینی به نام hypoxia-inducible  یا ( HIF) جهت پاسخ بدن به ارتفاع بالا ضروری است. این عامل بوسیله سطوح پایین اکسژن تحریک می شود و بسیاری از این فرآیندها را در تمرین تنظیم می کند. محققان دانشگاه آکسفورد مطالعه متابولیسم افراد دچار یک تغییر ژنتیکی نادر را شروع کردند کهدر آن حتی زمانی که سطوح اکسیژن عادی است منجر به ایجاد سطوح بالای پیوسته ای از HIF می شود. افزایش سطوح HIF به این معنی است که این بیماری – موسوم به Chuvash polycythemia یا  CP -  مدل خوبی برای تغییراتی است که در افرادی که برای مدت های طولانی در ارتفاع بالا اقامت می کنند رخ می دهد. CP همچنین می تواندآگاهی را نسبت به فرآیندهای بنیادی ایجاد کند که در آن عرضه اکسیژن در بدن محدود است مثلا در بیماری ریه ، بیماری قلبی ، بیماری رگ ها و سرطان.

تنها حدود 20 نفر در بریتانیا به این بیماری خفیف مبتلا هستند. معمولا تنها زمانی این بیماری تشخیص داده می شود که تست خون استاندارد افزایش تعداد سلول های خونی قرمز را نشان می دهد که بعدا  تست های بیشتر انجام می شود.

این تیم عملکرد پنج نفر مبتلا به CP را با پنج کنترل مقایسه کردند. در یک تست دوچرخه ورزشی ، که در آن از شرکت کنندگان در مطالعه خواسته شد تا سرعت پدال زنی ثابتی را در برابر مقاومت مداوم رو به افزایش حفظ کنند ، افراد مبتلا به CP مجبود شدند ورزش را زودتر متوقف کنند. حداکثر نرخ کاری که برای وزن شان بدست آوردند 30 درصد کمتر از کنترل ها بود.

مطالعات انجام شده روی متابولیت های موجود در ماهیچه های ساق پا در شرایط ورزش سبک هم نشان داد که بیماران CP دچار خستگی بیشتری شدند. در آخر ، تفاوت هایی در بیان ژن های متابولیک در عضلات بیماران CP وجود داشت. این می تواند بیان کننده این موضوع باشد که متابولیسم آنها استفاده با کارآمدی کمتری را از سوخت در دسترس می کند و می تواند ظرفیت پایین تمرین شان را توضیح دهد. دکتر فورمنتی می گوید:" دریافتیم که متابولیسم بیماران CP متفاوت است و منجر به عملکرد بدنی و استقامت ضعیف تری می شود. او می گوید :" با وجود محدود بودن این مطالعه – ضرورتا به این خاطر که افراد مبتلا به این بیماری بسیار اندک هستند – نتایج آن درخور توجه است. تفاوت های مشاهده شده در افراد دچار CP زیاد بود ، و اینکه پنج بیمار این اثر را مشاهد کردند کافی است."

پروفسور پیتر روبینز محقق اصلی از دانشگاه آکسفورد می گوید :" با کمک داوطلبان مبتلا به CP مان ، اکنون این فرآیندهای بنیادی را بهتر درک می کنیم. این درک در نهایت منجر به مراقبت پزشکی بهتر در بساری از بیماری هایی می شود که عرضه اکسیژن در بدن محدود است مانند بیماری قلبی و سرطان."

دکتر فورمنتی می گوید :" ممکن است زمان بهینه ای جهت تمرین در ارتفاع برای ورزشکاران وجود داشته باشد ، برای دریافتن اینکه ورزشکاران چه مدت زمانی را باید در سطوح پایین اکسیژن سپری کنند تا بیشترین فایده را ببرند لازم است مطالعه بیشتری انجام شود."

او با برداشتن این بهانه بالقوه که اگر تیم فوتبال انگلستان بسیار زودتر به خانه بازگشت ، اضافه کرد:" به هر حال ، گمان نمی کنم احتمال داشته باشد که بازیکنان فوتبال انگلستان قبل از جام جهانی زمان بسیار بیشتری را در ارتفاعات آلپ گذرانده باشند."

منبع : http://www.sciencedaily.com/releases/2010/07/100713151746.htm

مترجم : فریدون شیرمحمدلی