تجربیات پیش از اکسپدیشن زمستانی به گاشربروم 1
22 نوامبر 2010 – پس دارید برای اکسپدیشن زمستانی در قراقروم آماده می شوید؟ خوب ، اکنون گشتن بدنبال دوستان را شروع کنید ، مشکلات را پیش بینی کنید ، قلک تان را بشکنید و برای شب های بی خوابی آماده باشید.
این نقطه آغاز گزارش طولانی و برخی درس هایی است که تازه کارهای صعود زمستانی به هیمالیا گرفرید گوشل و لوئیس روسو هنگام آماده شدن برای اکسپدیشن زمستانی به گاشر بروم یک در قراقروم یاد گرفته اند.
1) "فهرست تمام نشدنی کارهایی که باید انجام شوند" را آماده کنید.
سازماندهی اکسپدیشن های زمستانی بمراتب دشوارتر از اکسپدیشن های فصول عادی کوه نوردی هستند. چیزهای خیلی زیادی هستند که آدم معمولا در ابتدا به فکرش خطور نمی کند و همه اش بر حل کردن مشکلات بر می گردد. برای روشن موضوع ، لقب ویژه ای را برای فهرست کارهایی که باید انجام شوند " داده ایم. اکنون این فهرست " فهرست مشهور تمام نشدنی کارهایی که باید انجام شوند " نام دارد.
گرفرید گوشل در حال بارگیری بار اکسپدیشن در خانه
2) باربر ها را در اوایل پاییز بفرستید.
مشکل دیگر این است که باید باربرها را در اواخر سپتامبر به همراه بارها به کمپ اصلی بفرستید. اگر می خواهید شب ها راحت بخوابید باید این کار را انجام دهید. این بارها شامل اقلام مهم اکسپدیشن نظیر غذا ، سوخت ، طناب ها ، لوازم بیرون و وسایل صعود و الی آخر می باشد.
باربرها در زمستان قادر به راهپیمایی نخواهند بود و ارسال هر چیزی با بالگرد بسیار گران ( 40000 دلار ) تمام خواهد شد. چنین مبلغی برای چند کوه نورد مثل ما که بودجه ای اندک دارند پول بسیار زیادی است.
3) شغل دومی گیر بیاورید یا پشتیبان های مالی مایه داری پیدا کنید.
برای اینکه بتوانید این کاروان را در پاییز بفرستید ، باید چندین ماه قبل تمام وسایل مورد نیازتان را پیدا و آماده کنید. این کار هزینه هایی را به اکسپدیشن از قبل بسیار پر هزینه تان اضافه خواهد کرد ، پس لازم است کیسه را شل کنید.
یک راه حل احتمالی یافتن پشتیبان های مالی مایه دار برای وسایل است. همانگونه که تمام هیمالیا نوردان نیک می دانند ، آماده سازی درخواست های پشتیبانی مالی به خودی خود کاری تمام وقت است. خوشبختانه ، حمایت بسیار خوبی را برای این پروژه سال 2011 دریافت کرده ایم.
4) " سعی کن غیرمنتظره ها را پیش بینی کنید... " پاتریک سوایز
در رابطه با محموله هایی که قرار بود از کانادا و اسپانیا بیایند با مشکلاتی برخورد کردیم. وسایل مهم تا قبل از نیمه اکتبر به اسلام آباد نرسید. در ضمن بارش برف زودهنگام غیرمنتظره در بالتورو و رانش های بزرگ زمین بین داسو و آسکول مانع از آن شد که باربرهای مان در سریع ترین زمانی که دل مان می خواست عازم شوند. حتی با وجود دادن مبالغ بیشتر از حالت عادی ، پیدا کردن باربرهایی که حاضر باشند راه پیمایی دشواری را در برف بسیار سرد تا کمپ اصلی گاشر 1 ، که در ارتفاع 5100 متری واقع شده است ، انجام دهند ، دشوار بود.
5) " وقتی چیزی را از دست می دهید ، این همیشه نشانه بدی نیست ، می تواند علامتی قوی باشد که به شما کمک کند تصمیم بگیرید از آن چیزی که واقعا حیاتی است مراقبت کنید ." آقای محمد علی ، مدیر شرکت Adventure Pakistan .
حادثه ای وحشتناک اتفاق افتاد: وقتی باربران از یکی از نواحی رانش زمین نزدیک kewa ( بین داسو و آسکول ) عبور کردند ، رانش زمینی همراه با سقوط سنگ های بزرگ کاروان را گرفتار کرد. خوشبختانه ، هیچ باربری به طور جدی آسیب ندید اما 15 بشکه از وسایل را از دست دادیم. کارگزار ما محمد علی ، از Adventure Pakistan ، اصرار کرد تا به شیوه " انجام بده یا بمیر" ادامه دهد. تیم مجرب او با جسارت تمام سخت کار کرد و هفته گذشته اخبار خوشی رسید که 130 محموله به کمپ اصلی رسید. خوشبختانه ، در این حادثه تنها وسایل تهیه شده از پاکستان ( غذا ، چادر آشپزخانه و طناب ها ) از دست رفت و بلافاصله علی آنها را جایگزین کرد. تمام بارهای مان ذخیره شدند و حال همه چیز در پای گاشر بروم 1 متروک و سرد در انتظار آمدن ماست.
باربران بالتی در راه کمپ اصلی گاشر 1 در قراقروم زمستانی
در نهایت ، بخت با مار یار بود. تشکر و قدردانی مان را از تمام کارکنان Adventure Pakistan به خاطر شهامت و کارکشتگی شان ابراز می داریم. همیشه ممنون آنها خواهیم بود. همچنین از آقای محمد علی ، رئیس Adventure Pakistan به خاطر مدیریت عالی و عزم شان تشکر می کنیم.
6) بهتر است کوه نوردان عاقلی را همراه با خود بیاورید که این فکر احمقانه را از اول با خود دارند.
در ابتدا تنها سه نفر بودیم : لوئیس ، آلکس و گرفرید. اما اوضاع از سپتامبر به گونه ای مثبت تغییر یافت. سروکله جاکوس اولک کوه نورد لهستانی – کانادایی همراه با دوستش پیر میسون پیدا شد. آنها می خواهند به عنوان مدیران کمپ اصلی به ما ملحق شوند.
جاکوس یک کهنه کار اکسپدیشن های زمستانی در نیمه دهه شصت عمر خود است و دوست قدیمی آندرزج زاوادا ( آغازگر اولین اکسپدیشن های زمستانی لهستان شامل صعود زمستانی موفق اورست توسط ویلیکی و یسچی ) است. جاکوس قبلا پنج بار از قراقروم و کوه های هیمالیا در طی زمستان بازدید کرد و عضو اکسپدیشن های زمستانی مختلف لهستان بود ( اولین صعود زمستانی موفق به چو اویو و اولین تلاش زمستانی کی دو در سال 1988/1989).
جاکوس مظهر تجربه وسیع در صعود زمستانی است و در رابطه با چیزهای مختلف زیادی که قبلا به آنها فکر نکرده بودیم به ما کمک می کند. جاکوس و پیر تنها یک شرط دارند : نمی خواهند با بالگرد به کمپ اصلی بروند ، آنها می خواهند با یک راه پیمایی زمستانی واقعی بالتورو را بپیمایند. این ماجراجویی آنها خواهد بود.
روبرتو " گوری" روجو دوست آلکس هم به ما پیوست. گوری از سال 2005 تا حالا پنج 8000 متری از جمله ماکالو و نانگاپاربات را صعود کرد و حال برای 8000 متری های بیشتر آماده است.
راست به چپ : لوئیس روسو ، گرفرید گوشل ، و سپ باچمایر سال قبل بین اکسپدیشن های نانگاپاربات و کی دو.
7) همیشه یک جای بیشتر را در سر میزتان برای مهمانی غیرمنتظره آماده کنید.
دو هفته قبل ، آخرین معجزه رخ داد و آن زمانی بود که نامه ای غیرمنتظره را از دون بووی دریافت کردیم. قبلا در مورد اکسپدیشن زمستانی مان با هم صحبت کرده بودیم ، اما پس از صعود او به گاشر بروم 1 در تابستان گذشته انتظار نداشتیم که علاقمندی از جانب او وجود داشته باشد. این نامه غیرمنتظره از طرف دون بووی تاییدی بر شرکت او در این اکسپدیشن زمستانی است. پس از آن سریعا نامه هایی را در مورد جزئیات سفر ، وسایل ضروری و مسیر جدید برنامه ریزی شده تبادل کردیم.
دون کمک بزرگی خواهد بود. او چند صعود جالب از جمله تلاش در برودپیک در زمستان همراه با دوست لهستانی مان آرتور هاجزر ( و دکتر روبرت زیمزاک) را در دو سال قبل انجام دادند. علاوه بر گاشربروم یک ، در سال 2007 به کی دو هم صعود کرد.
ما عمیقا به تصمیم او برای آمدن به گاشربروم1 به همراه ما احترام می گذاریم ، با وجود اینکه قبلا ابن قله را صعود کرده است. مثل ما ، دون مظهر این فلسفه کوه نوردی است : ما علاقمند به اضافه کردن بر تعداد صعود های مان به 8000 متری ها نیستسم. بلکه علاقمند به سهیم شدن در ماجراجویی های بزرگی هستیم که ما را به طرف هم می کشد. با اختصاص تدارکات صعود زمستانی آتی مان ، فکر می کنیم که یکی از این ماجراجویی ها از پیش شروع شده است.
8) و در آخر ، اگرمشکلات زیادی برای حل کردن دارید ، سخت تر کار کنید ، شانس احتمالا با شما یار خواهد شد و بسیار مشتاق این صعود جدید خواهید شد.
همه ما مشتاقانه منتظریم لحظات خوشی را در قله پنهان در طی زمستان آینده داشته باشیم. با این تیم بیم المللی و بین نسلی در مورد موفقیت مان بسیار خوشبین هستیم. امیدواریم در مورد معجزه های بیشتری به شما خبر دهیم.
بیشتر بدانید:
- لوئیس روسو ، 33 ساله ، در کبک کانادا زندگی می کند. او عضو تیم ورزشکاران کانادایی نورث فیس است. در سال 2007 به برودپیک صعود کرد و تا 7300 متری کی دو بالا رفت. در سال 2009 همراه با چهار دوستش ( گرفرید گوشل ، سپ باچمایر ، هانس گوگ و گونتر اوتربرگر) از مسیری جدید به نانگاپاربات (8125 متر) به سبک آلپی صعود کرد و در طی همان فصل دو تلاش برای صعود به کی دو ( 7800 متر و 8300 متر ) انجام داد.
- گرفرید گوشل ، 38 ساله ، در لیزن ، استیریا اتریش همراه با همسر و دو دخترش زندگی می کند. اما چندین اکسپدیشن بزرگ را برای باشگاه کوه نوردی اتریش انجام ، سازماندهی و سرپرستی کرد ، و قبل از ملاقات با لوئیس ، چواویو ، گاشربروم ، شیشاپانگما و اورست را تماما بدون باربر و اکسیژن مکمل صعود کرد.
از سال 2007 ، لوئیس یکی از همنوردان همیشگی او در اکسپدیشن هاست و ماجراجویی های بزرگی را در کی دو در سال 2007 و 2009 ( صعود تا 8300 متر) داشتند و همراه با هم به برود پیک و مسیر جدید نانگاپاربات به سبک آلپی صعود کردند.
گرفرید کوه نوردی حرفه ای و عضو تیم امداد و نجات کوهستان در منطقه زادگاه خود است.
منبع : http://explorersweb.com/everest_k2/news.php?id=19780
مترجم : فریدون شیرمحمدلی