گزارش سایت اکس وب در مورد خانم اوه یون – سان : قسمت سوم و آخر
10 دسامبر 2010 – ده یا حتی پنج متر عمودی زیر قله کانگچن جونگا ، قله کانگچن جونگا نیست. وقتی صفحه برفی ناپایداری خورگه اگوچیگا اسپانیایی را در سال 2009 در 12 متری قله کی دو متوقف کرد ، برای او قله محسوب نشد. به همین گونه برای بویان پتروف بلغاری روشن بود که از روی صداقت گزارش کرد که در سال 2008 از 30 متری قله گاشربروم دو بازگشت. و این حتی برای اوه یون – سان کره ای هم در کانگچن جونگا آشکار بود ( که به قله صعودنکرده بود).
سردار داوا وانگچوک ، سه بار فاتح کانگچن جونگا ، مجبور خواهد شد توضیح دهد چرا گفت که مشتریانش را به بالاترین نقطه رسانده است حال آنکه یون – سان خلاف آن را می گوید. اوه یون سان بعدا مجبور خواهد شد جزئیات صعود به برخی از 8000 متری هایش را توضیح دهد ، چرا که فقدان اطلاعات همراه با دیدگاه وسیع او در مورد پیروزی ، بر آن موفقیت ها هم علاوت سوال گذاشته است.
مسئله فاصله
هنوز مشخص نیست این کره ای ها و شرپاهای شان دقیقا تا کجای پایین قله کانگچن جونگا رسیده اند. در حقیقت ، روشن نیست چرا این کوه نوردان پس از چنین تلاش طولانی و سخت ، باید در برف با شیب اندک تنها در فاصله چند متری قله توقف کنند.
تام هولزل محققی که در مورد مالوری و ایروین تحقیق می کند بخوبی می داند چطور عکس های مشروح توپو کوه را مطالعه کند. اکس وب نسخه هایی از تصویر قله خانم اوه را که کیفیت آن به طور دیجیتالی بالا برده شده بودند و تصاویر ویلیکی و لاتوره به علاوه ویدئو کوتاه فیلمبرداری شده توسط کینگا بارانوسکا در صعودی که تنها به قله کانگچن جونگا رسیده بود ( یک هفته بعد از صعود خانم اوه ) را به هولزل داد.
تام هولزل گفت :" چیز زیادی برای استناد کردن وجود ندارد. اما ، سنگ ها و سکوی برف کنار خانم اوه در هیچ جای ویدئو پانارومیک کینگا بارانوسکا از قله دیده نمی شود. در حقیقت ، در کل محدوده 50 متر قله هیچ سنگی وجود ندارد چه برسد به 5 متری آن ."
کوه نوردی آمریکایی اشاره کرد که در عکس قله ، خانم اوه تا اندازه ای پشت سکویی از برف ایستاده است که جلوی بخشی از پای چپ او را گرفته است. این کوه نورد به هولز گفت :" به نظر می رسد این موضوع به هیچ وجه با ویدئو خانم لهستانی از منطقه قله هم خوانی ندارد."
آنهایی که آنجا بودند : دو نفر گفتند ، قله واقعی. سومی گفت ، یک ساعت تا قله مانده بود ( که برگشتیم). خانم اوه گفت پنج تا ده متر زیر قله. در ضمن این بازی موش و گربه ، موفقیت ورزشکار دیگری را ربود.
بازی های منصفانه
در جامعه مان برای تلاش جهت یک چیز توافق داریم : می خواهیم بازی های منصفانه داشته باشیم. این تصمیم همیشه مورد چالش قرار می گیرد. برخی ورزشکاران علیرغم استفاده از داروهای غیر مجاز جهت غلبه بر رقبایی که در همان بازی از این داروها استفاده نمی کنند مورد تحسین قرار می گیرند. در یک بررسی از 750 نوجوان ، 38 درصد فکر می کردند که جهت دستیابی به موفقیت ، قوانین را باید زیر پا گذاشت. از همه قابل توجه تر ، این مطالعه یافته هایش را به فقدان الگوهای های بزرگسال نسبت داد.
یکی از الگوهای بزرگسال در کوه نوردی مردی است که برای اولین بار به تمام 14 قله 8000 متری صعود کرد. رینهولد مسنر در مصاحبه ویدئویی اخیرش در مورد خانم اوه به کانگچن جونگا به مجله دسنیول گفت :" هر کس که به زمین نزدیک قله می رسد ، بگذار بگوییم 10 یا 15 متری قله ، به قله صعود کرده است."
در بازی منصفانه ، قوانین باید روشن باشند ، وگرنه 10 متر بزودی می شود 50 متر ، 100 متر و الی آخر. در مورد خانم اوه ، فاصله واقعی مهم نیست ، چون حتی او می داند قله واقعی چیست :
او به Der Speigel گفت :" من به مکان واقعی نرسیدم."
یک بار دیگر برگردیم به سخنان ایناکی اوچوا کوه نورد فقید که قله را اینگونه تعریف می کند:" جائیکه همه چیز از تمام جهات به طرف پایین می رود." با این تعریف ، دنیا بالاخره اولین زن واقعی صعود کننده به 14 قله 8000 متری را شناخته است: ادورنه پاسابان Edurne Pasaban.
![]()
ادورنه پاسابان در گام های نهایی رسیدن به قله کانگچن جونگا
منبع : http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?id=19771
مترجم : فریدون شیرمحمدلی
برای مطالعه بیشتر : تغییر در باشگاه ۸۰۰۰ متری ها